آیا یک مسیحی باید از داروهای ضد افسردگی یا دیگر داروهای سلامت روانی استفاده کند؟



سوال: آیا یک مسیحی باید از داروهای ضد افسردگی یا دیگر داروهای سلامت روانی استفاده کند؟

جواب:
حملات ترسهای ناگهانی، اختلالات اضطراب و نگرانی، ترسهای بیخودی، و افسردگی بر میلیونها انسان تاثیر می گذارد. اگرچه متخصصین روان باور دارند که در موارد زیادی ناراحتی های مذکور ریشه در روان شخص دارد، اما مواردی نیز وجود دارد که علت آن عدم تعادل شیمیایی می باشد – یا مواردی هست که مشکلی که در روان شخص ایجاد شده، باعث عدم تعادل شیمیایی شده که اکنون مشکل را دائمی کرده است. اگر اینگونه باشد، در اغلب موارد دارو تجویز می شود تا با این عدم تعادل مقابله شود، که به نوبه ی خود، نشانه های ناراحتی روانی را درمان می کند. آیا این گناه است؟ خیر. خدا به انسان اجازه داده که در دانشش از دارو رشد کند و خدا اغلب از آن در فرایند شفا استفاده می کند. آیا خدا به داروی ساخت بشر برای شفا دادن احتیاج دارد؟ البته که نه! اما خدا خواسته اجازه دهد که علم طب و استفاده از دارو پیشرفت کند، و هیچ دلیل کتاب مقدسی ای وجود ندارد که از آن بهره مند نشویم.

اما مرز ظریفی بین استفاده از دارو برای مقاصد شفا و تکیه مستمر بر دارو برای زندگی روزانه وجود دارد. لازم است که خدا را به عنوان پزشک اعظم بشناسیم، و بدانیم که تنها او قدرت دارد که حقیقتاً شفا دهد (یوحنا 14:4). لازم است که در درجه اول به خدا برای شفایمان نگاه کنیم. مثلاً دارویی ای که برای درمان حمله ی ترس ناگهانی استفاده می شود باید تا زمانی مصرف شود که اجازه دهد شخص رنج دیده با علت ریشه ی ترس دست و پنجه نرم کند. این دارو باید مصرف شود تا کنترل را به شخص رنج دیده برگرداند. اما خیلی از رنج دیدگان از دارو استفاده می کنند تا از رسیدگی به علت واقعی ناراحتی شان فرار کنند؛ این به معنای انکار مسئولیت، انکار شفای خدا، و احتمالاً انکار آزادی برای بخشش دیگران به خاطر صدماتی که در گذشته وارد آورده اند و منجر به این ناراحتی شده است می باشد. چنین چیزی گناه است زیرا بر پایه ی خودخواهی است.

با مصرف دارو برای یک دوره محدود برای درمان علائم بیماری، و در عین حال، اعتماد بر کلام خدا و مشورت حکیمانه برای تبدیل دل و فکر، معمولاً نیاز به دارو کاسته خواهد شد. به نظر می رسد که افرادی هستند که بدنشان نیاز به استفاده درازمدت از داروهای ضد افسردگی دارد تا علائم بیماری را خنثی کند. همچنین، دیگر اختلالات روانی نظیر اختلال دو قطبی و اسکیزوفرنی نیاز به استفاده درازمدت از دارو دارد، بسیار شبیه به انسولین برای بیماران دیابتی. جایگاه ایماندار در مسیح محرز است و خدا شفا را به قسمتهای آسیب دیده ی فکر و دل که باعث ناراحتی شده است می آورد. مثلاً در مقابله با نگرانی، می توانیم به آنچه که کلام خدا درباره ترس و جایگاه آن در زندگی ایماندار می گوید نگاه کنیم. خواندن متون ذیل از کتاب مقدس و تفکر بر آنها می تواند علاج باشد، چرا که این آیات اطمینان می دهند و حقیقت را روشن می سازد در اینکه فرزند خدا بودن متضمن چیست: امثال 25:29؛ متی 34:6؛ یوحنا 32:8؛ رومیان 28:8-39؛ 1:12-2؛ اول قرنتیان 13:10؛ دوم قرنتیان 5:10؛ فیلیپیان 4:4-9؛ کولسیان 1:3-2؛ دوم تیموتائوس 6:1-8؛ عبرانیان 5:13-6؛ یعقوب 2:1-4؛ اول پطرس 7:5؛ دوم پطرس 3:1-4؛ اول یوحنا 9:1؛ 18:4-19.

خدا می تواند به طور مافوق طبیعی و معجزاسا شفا دهد. ما باید تا بدان مقصود در دعا باشیم. همچنین خدا می تواند از طریق دارو و دکترها شفا دهد. ما باید تا به آن مقصود نیز در دعا باشیم. هر طریقی هم که خدا پیش گیرد، اعتماد نهاییمان تنها باید بر او باشد (متی 22:9).



بازگشت به خانۀ فارسی



آیا یک مسیحی باید از داروهای ضد افسردگی یا دیگر داروهای سلامت روانی استفاده کند؟