چگونه تصور خدایی تحمیل کننده و عصبانی را از ذهن خود بیرون کنم؟


سوال: چگونه تصور خدایی تحمیل کننده و عصبانی را از ذهن خود بیرون کنم؟

جواب:
شاید یکی از معروف ترین عبارت ها در کتاب مقدس به شما در درک این موضوع کمک کند: «خداوند محبت است» (اول یوحنا فصل 4 آیه 8). هرگز گفته ای مهمترین این عبارت بیان نشده است – خداوند محبت است. نمی توان گفت که خداوند محبت و عشق دارد، بلکه باید گفت خداوند خود محبت و عشق است. ذات و ماهیت او محبت است. عشق در وجود او جریان دارد و تمامی ویژگی های او سرشار از محبت است حتی خشم و غضب او. وقتی خداوند را عصبانی تصور می کنیم، درک این موضوع که حتی عصبانیت او نیز از فیلتر عشق و محبت می گذرد می تواند به ما در این مورد کمک کند.

همچنین باید بدانیم که خداوند از دست فرزندانش یعنی کسانی که به عیسی مسیح برای بخشش گناهانشان ایمان آورده اند عصبانی نمی شود. تمامی عصبانیت او بر روی صلیب عیسی مسیح پایان گرفت و از کسانی که به عیسی مسیح ایمان آورده اند دیگر عصبانی نیست. کتاب مقدس به ما می گوید «خدا داور عادل است. او هر روز بر بدكاران خشمگين می‌شود» (مزامیر فصل 7 آیه 11)، اما ما به عنوان کسانی که به مسیح تعلق داریم از بدکاران نیستیم. ما از نظر خدا کامل هستیم چون وقتی ما را نگاه می کند عیسی مسیح را می بیند. «زيرا خدا بار گناهان ما را بر دوش مسيح بی‌گناه گذاشت، تا ما به عنوان پيروان او، آن طور كه مورد پسند خداست، نيک و عادل شويم» (دوم قرنتیان فصل 5 آیه 21). همه خشم خدا از ما، به عیسی مسیح روی صلیب وارد آمد و او دیگر خشمی نسبت به ما ندارد اگر به عیسی مسیح ایمان بیاوریم. او این کار را از روی عشق انجام داد.

این حقیقت که خداوند محبت است شرط کامل و بی نقص بودن او را لغو نمی کند. اما از آنجایی که او محبت است فرزند خود را فرستاد تا به جای ما بر روی صلیب جان خود را فدا کند و این کار دقیقا مطابق با ویژگی کامل و بی نقص بودن اوست. خداوند با توجه به اینکه خود عشق و محبت است، راهی را جلوی پای انسان قرار دارد تا دیگر جدای از او نباشد و شکافی که گناه بین آنها انداخته را ترمیم کند تا انسان بتواند دوباره وارد خانواده خداوند شود، و باید بدانیم عضو خانواده خداوند شدن به خاطر کاری است که عیسی مسیح بر روی صلیب به سرانجام رسانید (یوحنا فصل 1 آیه 12 ، فصل 5 آیه 24).

اگر با دانستن همه این مطالب باز هم خداوند را عصبانی در نظر می گیریم شاید یک جای کار رابطه ما با خداوند می لنگد. کتاب مقدس ما را تشویق می کند تا «خود را امتحان كنيد! آيا مسيحی واقعی هستيد؟ آيا از امتحان ايمان، سربلند بيرون خواهيد آمد؟ آيا حضور و قدرت مسيح را در وجودتان روز‌به‌روز بيشتر حس می‌كنيد يا اينكه فقط در ظاهر مسيحی هستيد؟» (دوم قرنتیان فصل 13 آیه 5). اگر ما به واقعی بودن رابطه خود با مسیح شک داریم فقط باید توبه کنیم و از او درخواست نجات کنیم. او گناهان ما را می بخشد و روح القدسی را به ما اعطا می کند که درون قلب های ما ساکن شده و فرزندی خدا را برای ما تضمین می کند. وقتی از تعلق به او اطمینان حاصل کردیم با خواندن و مطالعه کتاب مقدس به او نزدیکتر می شویم و از او می خواهیم تا خودش را همانگونه که هست به ما نشان دهد. خداوند تک تک ما را دوست دارد و خواستار برقراری رابطه فردی و شخصی با ماست. او به ما تضمین داده که اگر با تمام وجود در جستجوی او باشیم او را خواهیم یافت (ارمیا فصل 29 آیه 13، متی فصل 7 آیه های 7 تا 8). سپس خود واقعی او را می شناسیم، نه به شکل یک خدای عصبانی بلکه به شکل واقعی، یعنی خداوند شکوه و محبت.

English


بازگشت به خانۀ فارسی
چگونه تصور خدایی تحمیل کننده و عصبانی را از ذهن خود بیرون کنم؟

پیدا کردن چگونگی ...

ابدی با خدا را صرف کن



دریافت بخشش از خدا