Vraag
Waarom is die wetenskaplike gemeenskap so teen skeppingsleer gekant?
Antwoord
Dit is belangrik om tussen die terme "wetenskap" en "wetenskaplike gemeenskap" te onderskei. Wetenskap is 'n dissipline wat daarop gemik is om verskynsels waar te neem, daarmee te eksperimenteer en dit te verduidelik. Die wetenskaplike gemeenskap bestaan uit die lewende menslike persone wat aan hierdie dissipline deelneem. Die onderskeid is belangrik, omdat daar geen logiese teenstrydigheid tussen wetenskap en skeppingsleer bestaan nie. Wetenskap is 'n generiese term vir 'n tipe studie, terwyl skeppingsleer 'n filosofie is wat toegepas word op die interpretasie van feite. Die wetenskaplike gemeenskap, soos dit vandag bestaan, beskou naturalisme as die voorkeur-filosofie, maar daar is geen openlike rede waarom wetenskap naturalisme bo skeppingsleer sou verkies nie.
Oor die algemeen bestaan daar 'n persepsie dat skeppingsleer "onwetenskaplik" is. Dit is deels waar, in die sin dat skeppingsleer sekere aannames meebring, wat nie getoets, bewys of weerlê kan word nie. Naturalisme verkeer egter in presies dieselfde benarde posisie as 'n ontoetsbare, onbewysbare, nie-falsifiseerbare filosofie. Die feite wat in wetenskaplike navorsing ontdek word, is slegs dit: feite. Feite en interpretasies is twee verskillende dinge. Die huidige wetenskaplike gemeenskap verwerp oor die algemeen die konsepte van skeppingsleer, en daarom definieer hulle dit as "onwetenskaplik". Dit is uiters ironies, gegewe die wetenskaplike gemeenskap se voorkeur vir 'n interpretatiewe filosofie—naturalistiek—wat net so "onwetenskaplik" is soos skeppingsleer.
Daar is baie redes vir hierdie neiging tot naturalisme in die wetenskap. Skeppingsleer behels die ingryping van 'n bonatuurlike wese, en die wetenskap handel hoofsaaklik oor tasbare en fisiese dinge. Om hierdie rede vrees sommige in die wetenskaplike gemeenskap dat skeppingsleer tot 'n "God van die Gapings"-dilemma sal lei, waar wetenskaplike vrae afgemaak word met die verklaring: "God het dit gedoen." Ervaring het getoon dat dit nie die geval is nie. Sommige van die grootste name in die wetenskaplike geskiedenis was standhoudende skeppingsleer-aanhangers. Hul geloof in God het hulle geïnspireer om te vra: "Hoe het God dit gedoen?" Onder hierdie name is Pascal, Maxwell en Kelvin. Aan die ander kant kan 'n onredelike toewyding aan naturalisme wetenskaplike ontdekking ondermyn. 'n Naturalistiese raamwerk vereis dat 'n wetenskaplike resultate ignoreer wat nie by die gevestigde paradigma pas nie. Dit wil sê, wanneer nuwe data nie met die naturalistiese siening ooreenstem nie, word dit as ongeldig beskou en verwerp.
Daar is duidelike godsdienstige ondertone in skeppingsleer. Wetenskap is net so objektief soos diegene wat daaraan deelneem, en daardie persone is net so vatbaar vir vooroordeel soos in enige ander veld. Daar is mense wat skeppingsleer verwerp ten gunste van naturalisme, uitsluitlik om persoonlike "morele" redes. In werklikheid is hierdie getal waarskynlik baie hoër as wat erken sal word. Die meeste mense wat die konsepte van God verwerp, doen dit hoofsaaklik omdat hulle nie saamstem met 'n waargenome beperking of onregverdigheid nie, ondanks bewerings van die teenoorgestelde, en dit geld net so veel vir dié in laboratoriumjasse as vir dié in oorpakke.
Op dieselfde wyse het 'n onvriendelike houding in die wetenskaplike gemeenskap sy invloed op die persepsie van skeppingsleer gehad. Wetenskap het eeue lank baat gevind by skeppingsleer-bydraers; tog neem die wetenskaplike gemeenskap vandag oor die algemeen 'n vyandige en neerbuigende houding aan teenoor enigiemand wat nie 'n naturalistiese perspektief inneem nie. Hierdie openlike vyandigheid teenoor skeppingsleer-beskouings en godsdiens in die algemeen skep 'n sterk aansporing vir persone met daardie oortuigings om wetenskaplike studie te vermy. Dié wat dit wel doen, voel dikwels verplig om stil te bly uit vrees vir bespotting. Op hierdie wyse het die wetenskaplike gemeenskap 'n segment van die bevolking gedegradeer en "uitgedryf", en het dan die vermetelheid om te beweer dat 'n laer persentasie skeppingsgelowiges in hul geledere oortuig is van naturalisme se superieure wetenskaplike meriete.
Daar is ook politieke redes vir die wetenskaplike gemeenskap se vyandigheid teenoor skeppingsleer en godsdiens in die algemeen. Die Christendom, meer as enige ander godsdienstige stelsel, heg uiterste waarde aan elke individuele menslike lewe. Dit veroorsaak spanning met die wetenskaplike gemeenskap wanneer daardie omgee vir lewe in die pad kom van 'n wetenskaplike proses. Christelike waardes neig om as 'n rem ten opsigte van eksperimente of standpunte op te tree wat mense benadeel, of wat menslike lewe vernietig of beskadig. Voorbeelde sluit in, navorsing oor embrionale stamselnavorsing, aborsie en genadedood. In ander gevalle bots Christelike waardes met sekulêre waardes wanneer die wetenskap sekere sondige aktiwiteite bevorder deur dit makliker te maak. Alhoewel naturalistiese wetenskaplikes dit as 'n onnodige hindernis kan beskou, behoort hulle te oorweeg wat gebeur wanneer wetenskaplike navorsing sonder enige omgee op moraliteit of gewete gedoen word. Hierdie idee word weerspieël deur die karakter van akteur Jeff Goldblum in die rolprent "Jurassic Park." Hy het gesê: "Julle wetenskaplikes was so besig met die vraag of hulle kon, dat hulle nie gestop het om te dink of hulle moes nie."
Daar is ook 'n mate van mededinging tussen die wetenskaplike gemeenskap en die godsdienstige gemeenskap oor "mag," wat bykomende spanning tussen wetenskap en skeppingsleer veroorsaak. Soos selfs sommige vooraanstaande skeptiese wetenskaplikes erken het, is daar 'n neiging by die wetenskaplike gemeenskap om homself, selfs onbewustelik, as 'n priesterorde te posisioneer. Hierdie sekulêre priesterorde beskik oor die wonderbaarlike en elite kennis wat die leke vir verlossing nodig het, en kan nie deur enige buitestaanders bevraagteken word nie. In eenvoudige terme kom godsdienstig kleurvolle idees, soos skeppingsleer, in konflik met die wetenskaplike gemeenskap se aanspraak op superieure kennis van die heelal.
Al mag daar baie redes vir spanning tussen die wetenskaplike gemeenskap en skeppingsleer wees, is daar genoeg redes waarom hulle in vrede saam kan bestaan. Daar is geen logies geldige redes om skeppingsleer te verwerp ten gunste van naturalisme nie, soos die wetenskaplike gemeenskap gedoen het. Skeppingsleer belemmer nie ontdekking nie, soos blyk uit die reuse van die wetenskap wat daarin sterk geglo het. Die spottende houding teenoor skeppingsleerders het die aantal bekwame en gewillige denkers in baie velde verminder. Skeppingsleer het baie om aan die wetenskap en die wetenskaplike gemeenskap te bied. Die God wat die heelal geskep het, het Homself daardeur geopenbaar (Psalm 19:1); hoe meer ons van Sy skepping weet, hoe meer heerlikheid ontvang Hy!
English
Waarom is die wetenskaplike gemeenskap so teen skeppingsleer gekant?
