Vraag
Het God die heelal geskep?
Antwoord
Die Skriftuurlike leer oor die oorsprong van die heelal vind ons in Genesis 1:1, wat sê dat in die begin God die hemele en die aarde geskape het. Steven Hawking probeer hierdie waarheid omseil (of, ten minste, 'n Skepper oorbodig maak ten opsigte van die kwessie van die begin van die heelal). Sy idees is egter nie nuut nie, maar is eerder die nuutste weergawes van sommige klassieke pogings om iets (d.w.s. die heelal) uit niks te verklaar.
Hawking se ondersteuning van sy werk kom voort uit die bestaan van die gravitasiewet. Fisici weet dat die energie wat met die gravitasiekrag geassosieer word negatief is, terwyl die energie wat met die meeste alledaagse voorwerpe (bofbalballe, motors, ens.) geassosieer word, positief is. Dit is moontlik dat hierdie positiewe en negatiewe energieë mekaar kan kanselleer, wat lei tot netto nul-energie. Twee situasies met dieselfde energie (of 'n energieverskil van nul) is in 'n fisiese sin ewe wenslik. 'n Voorbeeld sou 'n sokkerbal op die kombuisvloer wees; die bal kan langs die yskas, die stoof of die tafel lê, sonder om elders te wil rol. Dit is omdat elke posisie op die kombuisvloer wat die sokkerbal kan inneem, dieselfde energie sou hê, sodat geen van die posisies energeties verkiesliker is as die ander nie.
Hawking beskou die oorsprong van die heelal op 'n soortgelyke wyse. Aangesien dit moontlik is om die skepping van die heelal as 'n "nul netto-energieproses" te beskou, stel Hawking voor dat daar geen behoefte is om te verduidelik hoe dit geskep kon gewees het nie. Maar hierdie gevolgtrekking is nie op die fisika gebaseer nie, maar op Hawking se eie filosofiese voor-aannames. In die voorbeeld van 'n sokkerbal op die kombuisvloer is dit denkbaar om jou voor te stel dat die sokkerbal êrens op die vloer lê, sonder dat 'n verklaring nodig is; dit is egter iets heeltemal anders om te sê dat die sokkerbal en die kombuisvloer uit niks gekom het.
Hawking se pogings om hierdie probleem aan te spreek is op geen wyse nuut vir filosowe nie; dit is een van die oudste kwessies in Epikureïese filosofie: "ex nihilo nihil fit" (letterlik, "niks kom uit niks nie"). Hawking se idees mag wel daartoe lei dat twee fisiese toestande (die heelal wat bestaan teenoor die heelal wat nie bestaan nie) energeties gelykwaardig is, maar dit doen niks om die kwessie van oorsaak en gevolg aan te spreek nie. Geen verduideliking is nodig waarom die sokkerbal by die stoof lê, eerder as by die yskas nie, maar 'n verduideliking is nodig as die bal van die stoof na die yskas beweeg. In fisika vind 'n verandering nooit plaas sonder 'n verduideliking nie; in filosofiese taal vind 'n gevolg nooit plaas sonder 'n oorsaak nie.
Hawking se idees egter doen niks om dit aan te spreek nie; die kwessie van die oorsprong van die heelal is dieselfde as voorheen. Dit is nie moontlik om iets uit niks te kry nie. Slegs die idee van 'n Skepper kan voldoende verklaar waar die heelal vandaan kon kom. Verder openbaar Hawking se stelling dat wetenskap altyd oor godsdiens sal oorheers omdat dit 'n fundamentele misverstand van die filosofie van die wetenskap bewerk. Die waarheid word nie bepaal deur "wat werk" nie, maar deur of dit ooreenstem met die werklikheid om ons. Wanneer ons sê dat 'n bepaalde stelling "waar" is, sê ons dat die inhoud van daardie stelling werklik die manier waarop dinge is, beskryf. Hierdie verband tussen 'n stelling en die werklikheid wat dit beskryf, is onafhanklik van 'n persoon en sy verstand. 'n Stelling kan waar of vals wees, ongeag of dit vir 'n bepaalde persoon lyk of dit die korrekte stand van sake beskryf. Dit is wat ons bedoel wanneer ons sê dat waarheid objektief is; 'n stelling se "waarheidswaarde" is 'n kwaliteit wat dit onafhanklik maak van 'n persoon se kennis daarvan. Sodra ons begin probeer besluit of 'n bepaalde stelling waar of vals is (soos in beide wetenskap en godsdiens gebeur), is die enigste manier waarop ons weet hoe om voort te gaan, dus om die stelling te toets om te sien of dit werk. As voorbeeld, wil ons besluit of die stelling "Alle katte is bruin" waar is. Ons kan ons ondersoek begin deur katte bymekaar te bring en elkeen te ondersoek om te sien of enige nie by die betrokke stelling pas nie, waardeur dit vals word. Ons hoef net een grys kat te vind om te weet dat die oorspronklike stelling vals is: nie alle katte is bruin nie.
Maar wat as elke kat wat ons kon vind, in werklikheid bruin was? Duidelik bevat die wêreld wel katte in baie ander variëteite en kleure. In hierdie geval, alhoewel die stelling "werk" (uit ons ondersoek blyk alle katte inderdaad bruin te wees), is dit duidelik vals. Dus is die kwessie of wetenskap of godsdiens "werk" heeltemal irrelevant vir die waarheidsvraag in elk van hierdie dissiplines. Al kan waarheid ontdek word deur te let op wat werk, beteken dit nie dat 'n stelling waar is net omdat dit blyk te werk nie.
Om saam te vat, misluk Hawking se redenering op filosofiese gronde. Hawking probeer om God te vervang met 'n bepaalde fisiese wet (swaartekrag). Hy versuim egter om die kernkwessie aan te spreek – naamlik die oorsprong van fisiese wette in die eerste plek. Waar het die swaartekragwet vandaan gekom en hoe kan niks iets voortbring nie? 'n Fisiese wet is nie niks nie. Verder is Hawking se konsep van 'n oorvloed ensemble-universums, om die gevolgtrekking van fyn instelling te ontduik, filosofies ongeldig, metafisies gemotiveer en minder spaarsaam as die teïstiese interpretasie.
Waarom probeer die mensdom om God uit te skakel uit enige rol in die skepping van die heelal? Dit is baie eenvoudig. Die mensdom haat God en wil nie onderworpe wees aan God se wet nie, of aanspreeklik gehou word vir ons dade nie. Soos Paulus in Romeine 1 skryf: "Want alhoewel hulle God geken het, het hulle Hom nie as God verheerlik of dank betoon nie, maar hulle denke het nietig geword en hulle dwase harte is verduister. Alhoewel hulle beweer het dat hulle wys is, het hulle dwaas geword en die heerlikheid van die onsterflike God verruil vir beelde wat soos sterflike mense, voëls, diere en kruipende diere lyk."
English
Het God die heelal geskep?
