Vraag
Is die almagparadoks 'n goeie argument teen God?
Antwoord
'n "Almagparadoks" is 'n argument dat die opvatting van 'n alomheersende wese selfteenstellend is en daarom onmoontlik. Om hierdie bewering te maak, moet 'n persoon egter almag op maniere definieer wat in stryd is met die Skrif. Hierdie paradokse kan bewys dat sommige opvattings van God irrasioneel is; hulle bewys egter nie dat die God wat in die Bybel beskryf word, onmoontlik is nie. Die bekendste voorbeeld van 'n "almagparadoks" is hierdie:
Kan God 'n klip skep wat so swaar is dat Hy dit nie kan optel nie? As Hy dit nie kan nie, is Hy nie almagtig nie. As Hy dit wel kan skep, is Hy steeds nie almagtig nie, omdat Hy dit nie kan optel nie.
Die gebruik van hierdie redenering, kan sommige tot die gevolgtrekking bring dat God nie almagtig kan wees nie, terwyl ander argumenteer dat almag self nie kan bestaan nie.
Verskeie vorme van die almagparadoks bestaan. Hierdie vorm van aanval op God se natuur, bestaan al eeue; Thomas Aquinas het in die vroeë 13de eeu die teenargument geopper. 'n Sekere weergawe van hierdie paradoks kan in historiese rekords ten minste tot die sesde eeu n.C. gevind word. Elke keer as 'n variasie weerlê word, word pogings aangewend om die argument te versterk. Tog kon geen daarvan gevestig word nie, selfs nie in sommige van die mees gesogte filosofiese kringe nie. Uiteindelik tuimel al sulke argumente onder nougesette ondersoek in.
Die probleem met die almagargument is dat dit 'n fout in die vorming van 'n logiese stelling openbaar. Niks betekenisvols word voortgebring nie. Eenvoudig gestel, om 'n almagparadoks te skep beteken om onsin te skryf. Dit vra of 'n krag homself kan oorkom — om die kritiek te staaf, moet ons aanvaar dat gelyke kragte nie gelyk is nie. As God iets kan skep, kan Hy dit beheer. Dit is nie 'n "beperking" van mag nie; dit is 'n uitdrukking daarvan. Om te sê, "God kan nie kragtiger as God wees nie, dus is Hy nie kragtig nie" is absurd.
Verder berus hierdie paradokse op 'n beperkte begrip van dinge soos gewig, swaartekrag en selfs voorwerpe. Al hierdie sou onder die beheer van enige almagtige wese wees. As 'n wese werklik almagtig is, kan hy die swaartekrag, tyd en afstand verander. Daar is geen konsep van "te swaar" vanuit God se perspektief nie. Filosofen het deur die geskiedenis daarna gestreef om die definisie van almag aan te pas om hierdie logiese fout reg te stel. Die ontwikkelaars van hierdie paradokse sukkel om 'n absoluut almagtige wese werklik te begryp, en gevolglik is hulle voorstelling van wat almag is, verkeerd.
Die vraag wat gevra moet word is nie "Kan Hy?" nie, maar eerder "Sou Hy?" Sou God 'n situasie skep waarin Hy die fundamentele wetenskaplike beginsels, soos ons, Sy skepping, dit ken en verstaan, moes verander? Sou Hy die sterkte van swaartekrag of die verhouding tussen potensiële en kinetiese energie verander? Wetenskaplikes en ingenieurs is byna eensgesind dat die balans van hierdie soort fisiese verhoudings fyn ingestel is om ons bestaan in hierdie heelal te ondersteun. Met ander woorde, hierdie heelal is geskep op so 'n wyse dat dit lewe, soos ons dit ken, moontlik maak. God het dit om 'n rede so gewil. Dinge bestaan soos hulle bestaan, omdat God dit wil. Die wette en reëls van fisika, wiskunde, logika, ensovoorts, is ontwerp sodat ons sou bestaan en Hy deur hulle aan ons geopenbaar sou word. "Want sedert die skepping van die wêreld word Sy onsigbare eienskappe duidelik gesien, omdat hulle deur die geskape dinge verstaan word, selfs Sy ewige krag en goddelikheid, sodat hulle sonder verskoning is" (Romeine 1:20).
Nog 'n algemene poging tot 'n almagparadoks is om te vra of God 'n "vierkantige sirkel" kan maak. Daar is die probleem weer nie krag nie, maar logika. Vierkant en sirkel het verskillende definisies. 'n "Vierkantige sirkel" is nie onmoontlik nie; dit is onsin. In die mees tegniese sin hoef ons daardie vraag glad nie te beantwoord nie, aangesien dit onsin is.
C. S. Lewis het geskryf: "Dit is nie meer moontlik vir God as vir die swakste van Sy skepsels om twee van gemeenskaplike eksklusiewe alternatiewe uit te voer nie; nie omdat Sy krag op 'n hindernis stuit nie, maar omdat onsin steeds onsin bly, selfs wanneer ons dit ten opsigte van God praat" (The Problem of Pain, Zondervan, 2001, bl. 18). Almagparadokse wat nie die ware skeppende krag en doelbewuste wil van God aanspreek nie, is net twee gemeenskaplike eksklusiewe alternatiewe wat aan mekaar gespan is om onsin te vorm. God se almag is nie selfweerleggend nie.
English
Is die almagparadoks 'n goeie argument teen God?
