Vraag
Wat is 'n duiwelsadvokaat?
Antwoord
Alhoewel die term duiwels-advokaat sinister klink, het dit niks met die duiwel te doen nie. Die term verwys na 'n retoriese middel wat gebruik word om 'n bespreking aan te wakker. Om die duiwels- advokaat te speel, behels dikwels dat jy voorgee om teen 'n idee of plan te wees, om voortgesette dialoog aan te moedig of 'n gesprek meer interessant te maak. Die sleutelwoord hier is "voorgee." Dié wat die duiwels-advokaat speel, glo dalk nie werklik in die standpunt wat hulle voorhou nie – hulle poog om die gesprek lewendig te maak of verdere oorweging van die saak te bevorder. Die doel van hierdie retoriese middel behoort te wees om ander uit te daag om krities te dink.
Die term duiwels-advokaat het sy oorsprong in die Rooms Katolieke Kerk. In die 1500's het die kerk dit goed gedink om formeel bewyse teen die saligverklaring en heiligverklaring van potensiële heiliges voor te lê. Pous Leo X het die term duiwels-advokaat bekendgestel, en Pous Sixtus V het in 1587 amptelik die kantoor van die duiwels-advokaat, ook genoem "Promotor van die Geloof," ingestel. Die duiwels-advokaat het as vervolger in die kanonisasieproses opgetree. Sy taak was om die wonderwerke wat aan die potensiële heilige toegeskryf is, krities te ondersoek, die getuienisse oor hom of haar te beoordeel en na karaktergebreke of misleidings te soek. Pous Johannes Paulus II het in 1983 die kanoniseringsprosedures hersien, en sedertdien het die rol van die duiwels-advokaat afgeneem.
Vandag het dit in die meeste kontekste niks met kerklike reg te doen nie. Mense tree eerder op as duiwels-advokaat om kontroversie te ontlok, 'n gesprek aan te wakker of 'n teenoorgestelde standpunt te verdedig. Soms kondig die persoon wat die teenoorgestelde siening stel, uit beleefdheid aan dat hy of sy as die duiwels-advokaat optree, en dit laat die gesprek op 'n sekere vlak van beleefdheid en beskaafdheid voortgaan.
Voordat ons die duiwels-advokaat in 'n gesprek speel, moet ons eers ons motiewe ondersoek. Doen ons voor asof ons nie met 'n idee saamstem nie, om 'n goedbedoelde gesprek aan te moedig, of begin ons bloot 'n argument net om te argumenteer? Om dinge te sê net om 'n reaksie uit mense te kry, is nie goddelik nie. Ons moet ook oppas om nie altyd 'n teenoorgestelde standpunt in te neem nie. Die rol van die duiwels-advokaat moet selde, maar wanneer nodig, gespeel word. In 2 Timoteus 2:16 word gelowiges opdrag gegee om "wêreldse, sinnelose geselskap" (NASB) te vermy, en in Kolossense 4:6 sê Paulus dat ons spraak altyd "met genade moet wees, asof dit gesout is" (NASB)—gelowiges se woorde behoort gesprekke positief te beïnvloed, sodat die "smaak" van sulke interaksies ander opbou.
Wanneer dit behoorlik gedoen word, is dit 'n uitstekende manier om ander se oortuigings uit te daag. Ons moet altyd gereed wees om "vir elkeen wat vir jou vra om rekenskap te gee van die hoop wat in jou is, met sagmoedigheid en respek 'n verdediging te lewer" (1 Petrus 3:15, NASB). Deur die duiwels-advokaat te speel, kan ander die gebreke in hul logika sien en uiteindelik na die uiteindelike bron van waarheid — God se Woord — verwys word.
English
Wat is 'n duiwelsadvokaat?
