Vraag
Was Martin Luther antisemities?
Antwoord
Martin Luther was 'n 16de-eeuse Duitse monnik en professor in teologie aan die Universiteit van Wittenberg. Hy word beskou as die katalisator vir die Protestantse hervorming. Luther het reg verstaan en geleer dat verlossing nie deur werke verdien word nie, maar slegs ontvang word as 'n gratis geskenk van God se genade, deur geloof in Jesus as Verlosser van sonde (Efesiërs 2:8-9). Sy uitdaging van die gesag van die pous van die Rooms Katolieke Kerk as hoof van die kerk en die plasing van sy beroemde "95 Stellinge" op die deur van die kerk in Wittenberg het sy lot beseël. In 1521 is hy deur die pous uit die kerk verwyder en deur die keiser as 'n uitgeworpene veroordeel.
Luther se talle geskrewe bydraes tot die Christelike geloof en sy standpunt vir Bybelse gesag is van monumentale belang. Hy het die Bybel uit Latyn in Duits vertaal, omdat hy gevoel het dat die gewone mense die Woord van God self moes kan lees, in plaas daarvan om op priesters en pouse staat te maak om dit vir hulle te interpreteer. Soos Luther egter ouer geword het, het hy blykbaar 'n onverklaarbare afkeer van die Joodse volk ontwikkel. So vroeg as 1516 het Luther positief oor die Jode geskryf: "…many people are proud with marvelous stupidity when they call the Jews dogs, evildoers or whatever they like, while they too, and equally, do not realize who or what they are in the sight of God." In 1523 het Luther verdraagsaamheid teenoor die Jode aangeraai aangesien Jesus Christus as 'n Jood Gebore is, maar slegs met die doel om hulle tot die Christendom te bekeer. Toe sy pogings om hulle te bekeer, misluk het, het hy al hoe bitterder teenoor hulle geword. In 1543 is sy mees skandalige anti-semitiese boek gepubliseer, "On the Jews and Their Lies," waarin hy buitensporige stellings oor die Jode maak en hulle "a base, whoring people, that is, no people of God, and their boast of lineage, circumcision and law must be accounted as filth."
Dit is onmoontlik om te weet wat in Luther se hart omgegaan het, toe hy hierdie afskuwelike dinge neergeskryf het. Was hy werklik 'n Jodehater? Of was sy passie vir die waarheid van die Skrif en vir Jesus Christus — wat deur die Jode verwerp is — so oorweldigend dat hy verplig gevoel het om die Christus-verwerpelinge tot hoerery te vervloek, op dieselfde wyse as die profeet Hosea wat die Jode wat hul God verwerp het, met hoere en prostitute vergelyk het? Wat ook al sy motivering was, is dit duidelik dat Luther se geskrifte as Nazi-propaganda gebruik is. Grootliks geïgnoreer gedurende die 18de en 19de eeue, het "On the Jews and Their Lies" na vore gekom in die aanloop tot die Tweede Wêreldoorlog, toe dit by die Nazi-byeenkomste in Neurenberg uitgestal is. Natuurlik het die lang geskiedenis van Duitse haat teenoor die Jode 'n veel meer betekenisvolle rol gespeel in die totstandkoming van die Holocaust as wat Luther se geskrifte gedoen het.
Daar is geen twyfel dat Martin Luther 'n belangrike rol in die vorming van die Protestantisme gespeel het nie. Ongelukkig word sy groot bydraes egter ook belemmer deur sy ongegronde en onbybelse haat teenoor die Joodse volk. Een ding om te onthou wanneer jy worstel met vrae soos Luther se skynbare anti-semitisme, is dat gelowiges in Christus steeds van nature sondaars is, en ons behou die sondige natuur selfs ná die wedergeboorte. Net omdat Martin Luther oor een onderwerp gefouteer het, ontken dit nie dat hy oor ander reg was nie. Omgekeerd beteken dit nie dat alles wat hy gesê het absolute waarheid was nie, net omdat hy God se absolute waarheid kon onderrig nie.
In die bediening van die apostel Paulus het ons 'n voorbeeld van hoe ons enige lering moet benader. Tydens sy tweede sendingreis het Paulus 'n kerk in die Griekse stad Tessalonika gestig. Sommige van die Jode het geglo, tesame met baie heidene, maar Paulus is deur die ongelowige Jode uit die stad uitgedryf, wat geweier het om sy boodskap te hoor. In Handelinge 17 vers 11 beskryf Lukas die Jode in die sinagoge van Berea as "ontvankliker as dié in Tessalonika, omdat hulle die woord met groot belangstelling aangeneem en daagliks die Skrifte nagegaan het om te sien of dié dinge so was." Vir die Bereane het dit nie regtig saak gemaak wie die boodskapper was nie; hulle wou uitvind of die dinge wat gesê is, waar was volgens God se Woord. Daarom word hulle die titel "edel" gegee. Wanneer ons Martin Luther se geskrifte lees of sy lofgesange sing, behoort ons "daagliks die Skrifte na te gaan of daardie dinge so is." As dit met die Woord ooreenstem, dan juig ons en aanvaar dit. Indien nie, moet ons dit verwerp en aan die waarheid vashou.
English
Was Martin Luther antisemities?
