Kadospundi pangandikanipun Kitab Suci bab pegatan lan nenikahan malih?




Pitaken: Kadospundi pangandikanipun Kitab Suci bab pegatan lan nenikahan malih?

Wangsulan:
Wiwitan saking sadayanipun, boten dados prakawis punapa pamanggihing tiyang bab pegatan punika wigatos dipun enget-enget tembung-tembung ing Kitab Suci saking Maleachi 2:16a: “Awit Ingsun sengit marang pegatan, mangkono pangandikane Pangeran Yehuwah, Gusti Allahe Israel.” Miturut Kitab Suci, rancanganing Gusti Allah bilih nenikahan punika dados prasetya salamining gesang. “Mulane wus mari dadi loro, mung siji. Awit soko iku, apa kang wus katunggalake dening Allah, ora kena kapisah dening manungsa” (Matius 19:6). Gusti Allah mirsa, kados pundi kemawon, awit jejodhoan punika angliputi kalih manungsa ingkang kebak dosa, mila pegatan saged kadadosan. Ing Prajanjian Lawas, Panjenenganipun maringi sawetawis angger-angger supados ngayomi wewenangipun tiyang ingkang dipun pegat, mliginipun wanita (Pangandharing Toret 24:1-4). Gusti Yesus nerangaken bilih angger-angger punika kaparingaken awit wangkoting manahipun manungsa, boten awit kersanipun Gusti Allah (Matius 19:8).

Bebantahan bab pegatan lan nenikahan malih dipun parengaken miturut Kitab Suci utaminipun kados pangandikanipun Gusti Yesus ing Matius 5:32 lan 19:9. Tembung “kajawi tumrap semah ingkang boten setya” punika namung satunggal-satunggalipun bab ing ayat Kitab Suci ingkang saged paring idin saking Gusti Allah kangge pegatan/ pepisahan lan nenikahan malih. Kathah tapsiran pangertosan bab “mirunggan katamtuan” punika kadosdene ingkang dipun sambetaken kaliyan “pasangan ingkang boten setya” samangsa “pacangan.” Ing adat Yahudi, pria lan wanita nimbang-nimbang kangge jejodhoan malah samangsa taksih “pepacangan.” Panerak wewaler samangsa “pacangan” punika salajengipun badhe dados satunggal-satunggalipun dhasar kangge pepisahan.

Sanadyan, tembung Yunani kategesaken “pasangan ingkang boten setya” punika tembung ingkang saged ateges sawetawis bentuk panerak wewalering seksual. Punika saged ateges jina, sundel, lan sapanunggalanipun. Gusti Yesus mbokmanawi ngandika bilih pegatan dipun idini manawi panerak wewalering seksual punika dipun tindakaken. Sesambetan seksual punika perangan ingkang wetah tangsuling jejodhoan “kekalihipun bakal dados daging satunggal” (Purwaning Dumadi 2:24; Matius 19:5; Efesus 5:31). Mila saking punika, medhot tangsung punika awit sesambetan seksual ing sajawining sesemahan badhe dados jalaran tumrap pepisahan. Manawi makaten, Gusti Yesus ugi sampun mikiraken bab nenikahan malih ing perangan punika. Tembung “lan banjur rabi liyane” (Matius 19:9) nedahaken bilih pegatan lan nenikahan malih dipun idini ing salebeting katambuan ingkang dipun bentenaken, badhea dipun tansiraken punapa kemawon. Punika wigatos dipun cathet bilih namung tiyang ingkang boten lepat kaidini nenikahan malih. Sanadyan punika boten kapratelakaken wonten seratan, kalonggaran tumrap nenikahan malih sasampunipun pegatan punika awit kamirahanipun Gusti Allah tumrap tiyang ingkang sampun dosa, sanes karana tiyang punika sampun nerak wewalering seksual. Mbokmanawi wonten bab ing pundi “pihak ingkang lepat” punika kaidini nenikahan malih – nanging sanes makaten pangertosan ingkang dipun wucalaken ing seratan punika.

Sawetawis tiyang mangertos 1 Korinta 7:15 minangka “mirunggan,” sanesipun ngidini nenikahan malih manawi semah ingkang boten saged dipun pitados megat tiyang pitados. Sanadyan, seratan punika boten nyebutaken nenikahan malih, nanging namung carios tiyang pitados boten nglajengaken anggenipun nenikahan manawi semah ingkang boten saged dipun pitados kepengin nilaraken. Pratelan sanesipun bilih tumindak wengis (semah utawi lare) punika dhasar ingkang sah kangge pegatan malah sanadyan sami boten kacathet kados ing Kitab Suci. Sanadyan sanget pinanggih ing nalar punika ingkang dados sababipun, saestu boten sae nyalahgunakaken Pangandikanipun Gusti Allah.

Kadang-kadang mlebet ing bebantahan sajawining perangan ingkang dipun sengker punika kanyatan bilih “pasangan ingkang boten setya” punika tegesipun, nyukani kalonggaran tumrap pepisahan, sanes sarat kangge pepisahan. Malah nalika jina dipun tindakaken dening pasangan saged, karana kamirahanipun Gusti Allah, sinau suka pangapunten lan mulai mbangun malih anggenipun sesemahan. Gusti Allah sampun paring pangapunten dhateng kita sakalangkung kathah. Kedahipun kita saged nuladani contonipun sarta malah ngapunten dosa jina (Efesus 4:32). Nanging, ing kathah kadadosan, pasangan sesemahan boten sami nggetuni lan nglajengaken panerak wewaler seksual. Karana saking punika Matius 19:9 mbokmanawi saged dipun ginakaken. Kathah ugi ingkang ningali sakalangkung cepet nenikahan malih sasampunipun pegatan nalika Gusti Allah marengaken sami tetep piyambakan. Gusti Allah kadang-kadang nimbali tiyang gesang piyambakan satemah pamigatosipun boten kabagi-bagi (1 Korinta 7:32-35). Nenikahan malih sasampuni-pun pegatan mbokmanawi pilihan ing salebeting sawetawis kawontenan, nanging punika boten ateges satunggal-satunggalipun pilihan.

Punika kawontenan ingkang awrat bilih angka pegatan ing antawisipun tiyang ingkang ngaken Kristen meh sami inggilipun kaliyan jagad ingkang boten pitados. Kitab Suci nyerat kanthi cetha sanget bilih Gusti Allah sengit dhateng pegatan (Maleachi 2:16) lan bilih rujuk sarta pangapunten kedah dados ciri gesangipun tiyang pitados (Lukas 11:4; Efesus 4:32). Ewa samanten, Gusti Allah ngakeni bilih pegatan punika badhe kadadosan, malah ing antawisipun para putranipun Gusti Allah. Tiyang pitados ingkang pegatan lan/utawi nenikahan malih kedahipun boten rumaos kirang dipun tresnani dening Gusti Allah, malah manawi sami pegatan lan/utawi nenikahan malih boten dipun ayomi ing sangandhaping perangan kawontenan ingkang dipun bentenaken ingkang pinanggih ing nalar saking Matius 19:9. Gusti Allah asring migunakaken malah tiyang Kristen ingkang dosa boten miturut kangge nyampurnakaken kasaenan ingkang mulya.



Wangsul ing lembaran basa Jawi

Kadospundi pangandikanipun Kitab Suci bab pegatan lan nenikahan malih?