Soru
Tanrı'nın yakıp yok eden bir ateş olması ne anlama gelir?
Yanıt
Tanrı ilk kez Yasa'nın Tekrarı 4:24 ve 9:3'te "yakıp yok eden bir ateş" olarak tanımlanır. İbraniler mektubunun yazarı da bu ifadeyi yineleyerek İbranileri, "Çünkü Tanrımız yakıp yok eden bir ateştir" diyerek Tanrı'ya saygı ve huşu içinde tapınmaları konusunda uyarır. "Yakıp yok eden bir ateş" olarak çevrilen İbranice ve Grekçe sözcüklerde gizemli bir anlam yoktur. Tam olarak ifade ettikleri şey şudur: Her şeyi tamamen tüketen ya da yok eden bir ateş. O hâlde, seven ve merhametli bir Tanrı nasıl aynı zamanda her şeyi bütünüyle yok eden tüketen bir ateş olabilir?
Tanrı'nın tüketen ateş olarak adlandırıldığı Yasa'nın Tekrarı'ndaki her iki bölümde de Musa, öncelikle İsraillileri putperestliğe karşı uyarmaktadır (Yasa'nın Tekrarı 4:23-25). Çünkü Tanrı "kıskanç bir Tanrı"dır ve yüceliğini değersiz putlarla paylaşmayacaktır. Putperestlik, O'nun kutsallığına saygısızlık edildiğinde haklı olarak ortaya çıkan öfkesini kışkırtır. Yasa'nın Tekrarı 9:3'te Musa yine Tanrı'dan, İsrailliler'in önünden Vaat Edilmiş Topraklar'a giderek düşmanlarını yok edecek ve onların önünde boyun eğdirecek olan yakıp yok eden (ya da yiyip bitiren) ateş olarak söz eder. Burada da Tanrı'nın Kendisine karşı çıkanlara yönelik gazabının, yolundaki her şeyi bütünüyle yakıp yok eden ateş olarak tasvir edildiğini görürüz.
Tanrı'nın gazabının, yargısının, kutsallığının ya da gücünün gökten gelen ateşle gösterildiği birçok olay vardır. Harun'un oğulları Avihu ile Nadav, çadırda kutsal olmayan bir kurban, yani "yabancı ateş" sunduklarında ateşle yok edildiler. Bu olay, onların Tanrı'nın mutlak kutsallığını ve O'na saygı dolu kutsal korkuyla yaklaşılması gerektiğini hiçe saymalarının bir göstergesiydi. İlyas ile Baal peygamberleri arasında Karmel Dağı'nda yaşanan karşılaşma da Tanrı'nın tüketen ateşinin başka bir örneğidir. Baal peygamberleri bütün gün tanrılarından gökten ateş göndermesini istediler, ama hiçbir sonuç alamadılar. Ardından İlyas taşlardan bir sunak yaptı, çevresine bir hendek kazdı, kurbanı odunların üzerine koydu ve kurbanın üzerine üç kez su dökülmesini istedi. Sonra İlyas Tanrı'ya yakardı ve Tanrı gökten ateş göndererek kurbanı, odunları ve taşları tamamen tüketti; hendekteki suyu bile yalayıp bitirdi. Daha sonra öfkesi sahte peygamberlere yöneldi ve onların hepsi öldürüldü. Gerçek ve yaşayan Tanrı'ya karşı direnen ve O'nun halkıyla savaşan Asurlular'ın yıkımını önceden bildirirken Yeşaya, Rab'bin dilini tüketen ateşe ve O'nun "kızgın öfkesi her şeyi yiyip bitiren ateş aleve" benzetir (Yeşaya 30:27-30).
Tanrı'nın kutsallığı, O'nun tüketen ateş olmasının nedenidir ve kutsal olmayan her şeyi yakıp yok eder. Tanrı'nın kutsallığı, O'nun doğasının kendisini günahlı insandan en çok ayıran yönüdür. Yeşaya'ya göre tanrısızlar O'nun önünde titrerler: "Hangimiz tüketen ateşle birlikte yaşayabiliriz? Hangimiz sonsuza dek yanan ateşle birlikte yaşayabiliriz?" Yeşaya buna, yalnızca doğruların Tanrı'nın günaha karşı gazabının tüketen ateşine dayanabileceğini söyleyerek cevap verir; çünkü günah Tanrı'nın kutsallığına karşı işlenmiş bir suçtur. Ancak Yeşaya aynı zamanda kendi doğruluğumuzun hiçbir miktarının yeterli olmadığını da güvenceyle bildirir (Yeşaya 33:14).
Neyse ki Tanrı, iman edecek herkesin günahları için çarmıhta ölmesi amacıyla İsa Mesih'i göndererek ihtiyaç duyduğumuz doğruluğu sağladı. Mesih bu tek eylemle Tanrı'nın gazabını üzerine aldı ve kusursuz doğruluğunu bizim günahımızla değiştirdi. "Tanrı, günahı bilmeyen Mesih'i bizim için günah sunusu yaptı. Öyle ki, Mesih sayesinde Tanrı'nın doğruluğu olalım" (2. Korintliler 5:21). Tanrı'nın bütün gazabı İsa'nın üzerine döküldü; böylece O'na ait olanların Asurlular'ın uğradığı sonu yaşamaları gerekmedi. "Diri Tanrı'nın eline düşmek korkunç bir şeydir" (İbraniler 10:31). Ancak Mesih'in arındırıcı kanıyla örtülmüşsek, Tanrı'nın gazabının tüketen ateşinden korkmamıza gerek yoktur.
English
Tanrı'nın yakıp yok eden bir ateş olması ne anlama gelir?
