Soru
Tanrı'yı övmek ne demektir?
Yanıt
Hristiyanlar sık sık “Tanrı'yı övmekten” söz ederler ve Kutsal Kitap tüm canlılara Rab'bi övmelerini buyurur (Mezmur 150:6). İbranice'de “övmek” anlamında kullanılan sözcüklerden biri yadahtır ve “övmek, şükretmek ya da ikrar etmek” anlamına gelir. Eski Antlaşma'da sıkça “övmek” olarak çevrilen ikinci sözcük zamardır ve “övgü ezgileri söylemek” anlamındadır. “Övmek” olarak çevrilen üçüncü sözcük ise "halal"dır (halleluya sözcüğünün kökü) ve “övmek, onurlandırmak veya yüceltmek” anlamına gelir. Bu üç sözcüğün ortak noktası, övgüye layık olana şükran ve onur sunma düşüncesini içermeleridir.
Mezmurlar Kitabı, Tanrı'ya övgülerle dolu ilahilerden oluşan bir derlemedir. Bunlardan biri olan Mezmur 9 şöyle der: “Sende sevinç bulacak, coşacağım, Adını ilahilerle öveceğim, ey Yüceler Yücesi!” (ayet 2). Mezmur 18:3 ise Tanrı'nın “övülmeye layık” olduğunu söyler. Mezmur 21:13, Tanrı'yı hem kim olduğu hem de büyük gücü nedeniyle över: “Yüceliğini göster, ya RAB, gücünle! Ezgiler söyleyip ilahilerle öveceğiz kudretini.”
Mezmur 150'de altı ayet içinde on üç kez “övgü” sözcüğü kullanılır. İlk ayet, Tanrı'nın nerede övülmesi gerektiğini açıklar: Her yerde! “RAB'be övgüler sunun! Kutsal yerde Tanrı'ya övgüler sunun! Gücünü gösteren göklerde övgüler sunun O'na!”
Sonraki ayet Rab'bi neden övmemiz gerektiğini öğretir: “Övgüler sunun O'na güçlü işleri için! Övgüler sunun O'na eşsiz büyüklüğüne yaraşır biçimde!”
3-6. ayetler ise Rab'bi nasıl övmemiz gerektiğini anlatır: Çeşitli çalgılarla, dansla ve nefes alan her şeyle. Ses çıkarabilmek için sahip olduğumuz her imkân Rab'bi övmek için kullanılmalıdır!
Yeni Antlaşma'da da İsa'ya sunulan övgü örnekleri bulunur. Matta 21:16, İsa eşeğin üzerinde Yeruşalim'e girerken O'nu öven insanlardan söz eder. Matta 8:2'de bir cüzamlı adamın İsa'nın önünde yere kapanması anlatılır. Matta 28:17'de ise öğrencilerin İsa dirildikten sonra O'na tapındıkları belirtilir. İsa, Tanrı olarak kendisine sunulan övgüyü kabul etmiştir.
İlk kilise de sık sık övgü ve tapınma zamanları yaşamıştır. Örneğin Yeruşalim'deki ilk kilise topluluğu tapınmaya büyük önem veriyordu (Elçilerin İşleri 2:42-43). Pavlus ve Barnaba'nın müjdeleme hizmeti için ayrıldığı dönemde Antakya'daki kilise önderleri dua ediyor, tapınıyor ve oruç tutuyorlardı (Elçilerin İşleri 13:1-5). Pavlus'un mektuplarının çoğunda da Rab'be yönelik uzun övgü bölümleri yer alır (1. Timoteos 3:14-16; Filipililer 1:3-11).
Zamanın sonunda Tanrı'nın bütün halkı sonsuza dek Tanrı'yı övmek için bir araya gelecektir. “Artık hiçbir lanet kalmayacak. Tanrı'nın ve Kuzu'nun tahtı kentin içinde olacak, kulları O'na tapınacak” (Vahiy 22:3). Günahın laneti ortadan kaldırıldığında, Rab'bin yanında olanlar sonsuza dek kralların Kralı'nı kusursuz bir şekilde öveceklerdir. Yeryüzünde Tanrı'ya sunduğumuz tapınmanın, aslında sonsuzlukta Rab'le birlikte yaşayacağımız övgü şölenine bir hazırlık olduğu söylenmiştir.
English
Tanrı'yı övmek ne demektir?
