Soru
Kutsal Kitap politik doğruluk hakkında ne diyor? Bir Hristiyan politik olarak doğru davranmalı mı?
Yanıt
Politik doğruluk, "mesleki, cinsiyet, ırk, kültür, cinsel yönelim, dini inanç, engellilik ve yaşla ilgili bağlamlarda sosyal ve kurumsal saldırganlığı en aza indirmeye çalışan dil, fikir, politika ve davranışları tanımlayan bir terim" olarak tanımlanır. Buradaki anahtar kelime "rahatsızlık"tır. Politik doğruluk dünyasında hiçbir birey veya grup rahatsız edilmemelidir. Elbette, Hristiyanlar olarak, kimseyi kişisel olarak rahatsız etmek için özel bir çaba sarf etmemeliyiz, ancak gerçek şu ki, Hristiyanlık kendisi rahatsız edicidir.
Elçi Pavlus, Galatyalılar 5:11'de çarmıhın rahatsız ediciliğinden bahseder. Çarmıh, Yahudiler için rahatsız ediciydi çünkü onların kurtuluş anlayışı, Tanrı'nın işlerini yapmaktı (Yuhanna 6:28-29), yani Eski Ahit'in sayısız ağır yükü olan kanun ve kurallarına uymaktı. İsa, yalnızca imanla, yalnızca lütufla kurtuluş vaaz etmeye geldiğinde, onlar yıkıldılar. İsa, "Yasanın işleriyle hiçbir insan onun gözünde aklanmayacaktır" (Romalılar 3:20) ve onların tüm yasa tutma çabalarının hiçbir değeri olmadığını açıkça belirtti. Onlar için özellikle iğrenç olan, İsa olmadan, yasanın ruhuna değilse de harfiyen titizlikle bağlı kalmaktan gurur duyanların, ruhsal açıdan değerli hiçbir şey yapamayacakları fikriydi (Yuhanna 15:5).
Gerçekten de, Pavlus'un Romalılara açıkladığı gibi, İsa'nın yarattığı rahatsızlık Yahudiler için bir tökezleme taşıydı. O, onlara Tanrı'nın Siyon'da bir köşe taşı (Mesih) koyacağı ve birçoklarının bu taşa takılıp düşeceği şeklindeki Yeşaya'nın peygamberliğini hatırlattı (Yeşaya 8:14; 28:16; Mezmurlar 118:22; 1. Petrus 2:6). Yahudiler, yaptıkları işlerin Tanrı için hiçbir değeri olmadığı fikrine takılıp düştükleri gibi, bugün de birçok kişi, Mesih'in kilisesini insanın erdemlerine değil, yalnızca kendi doğruluğuna dayandırdığı fikrini sevmez. Bu mesaj, İsa'nın zamanında olduğu kadar bugün de rahatsız edicidir. Kimse, cennetteki yerini kazanmak için yapabileceği hiçbir şeyin olmadığını duymaktan hoşlanmaz.
Aynı derecede rahatsız edici olan bir başka şey de, Mesih'i takip etmek için kendinden ölmenin gerekliliğidir. Bugün dünyadaki tüm dinler arasında, kurucusu size kendisini takip etmenizi ve ölmenizi söyleyen tek din Hristiyanlıktır. İsa öğrencilerine şöyle dedi: "Ardımdan gelmek isteyen kendini inkâr etsin, çarmıhını yüklenip beni izlesin" (Matta 16:24). Bu mesajı duyanlar, İsa'nın ne demek istediğini çok iyi anladılar; O'nu takip etmek, kendinden ölmek ve değer verdikleri her şeyden vazgeçmek demekti. Bu yüzden O tutuklandığında herkes kaçtı; O'nunla birlikte ölmeye hazır değillerdi.
Seküler, politik alanda doğruluk, Hristiyanlar veya kilisenin ilgilendiği bir konu değildir, çünkü "bizim vatanımız göklerdedir. Oradan Kurtarıcı'yı, Rab İsa Mesih'i bekliyoruz. O her şeyi kendine bağlı kılmaya yeten gücünün etkinliğiyle zavallı bedenlerimizi değiştirip kendi yüce bedenine benzer hale getirecektir" (Filipililer 3:20-21).
English
Kutsal Kitap politik doğruluk hakkında ne diyor? Bir Hristiyan politik olarak doğru davranmalı mı?
