Soru
Kutsal Kitap, onarıcı adalet hakkında ne diyor?
Yanıt
Onarıcı adalet, suçluları iyileştirip rehabilite etmeyi ve onları mağdurlarıyla ve etkilenen toplulukla barıştırmayı amaçlar. Onarıcı adaletin aksine, cezalandırıcı adalet, onarım amacı gütmeden suçluları hak ettikleri şekilde cezalandırmayı amaçlar. Cezalandırıcı adalette, bireyler ektiklerini biçerler. Her iki adalet biçimi de Kutsal Kitap'ta mevcuttur, ancak onarıcı adalet teması daha belirgindir.
Kutsal Kitap'ın onarıcı adalet hakkında ne dediğini anlamak için, Kutsal Yazılardaki cezalandırıcı adalet temasını tanımak yararlıdır. Kutsal Kitap, günahın sonuçları olduğunu ve kötü kararların genellikle olumsuz sonuçlara yol açtığını söyler (Yeşaya 59:2; Süleyman'ın Özdeyişleri 1:32). Cezalandırma ve suçlular için ölçülü ceza temaları, Eski Ahit hukuk sisteminde ve Yeni Ahit'te de yer almaktadır (Yasa'nın Tekrarı 19:21; Vaiz 11:4; Galatyalılar 6:7-8). Tanrı'nın, kötülüğü cezalandırma görevini hükümet yetkililerine verdiğini de belirtmek önemlidir (Romalılar 12:19-13:5). Adil olan Tanrı, kötülüğü cezasız bırakmaz. Paganlar ve Hristiyanlar da günahlarının sonuçlarıyla yüzleşirler. Kutsal Yazılar, yanlışları cezalandırmanın değerli olduğunu açıkça belirtir, ancak nihayetinde adaleti sağlamak Tanrı'nın görevidir (Romalılar 12:17–21; 1. Petrus 2:21–23).
Bir dereceye kadar, Yaratılış 3'te intikam temaları vardır. Adem ve Havva Tanrı'ya itaatsizlik ederler ve günahın sonuçlarına katlanırlar. Ancak Mesih, tam kurtuluş amacıyla hak ettiğimiz cezayı kendi üzerine aldı (bkz. Yeşaya 53:5 ve İbraniler 9:12). İntikamcı adaletin hikayesine eklenen şey Tanrı'nın lütfudur. Tanrı'nın hak etmeyen günahkarlar için kurtuluş, yenilenme ve bağışlama armağanı Kutsal Yazılar'ın her yerine yayılmıştır (Yeşaya 32:17; Mezmurlar 111:9; 130:8; Yuhanna 3:16; Elçilerin İşleri 3:19; Koloseliler 1:19-23). Kutsal Yazılar'da onarıcı adaletin amacı, Tanrı ile günahkâr insanlar arasındaki ilişkinin tam olarak yenilenmesidir.
İsa'nın Dağdaki Vaazında kurtarıcı bir yaklaşımın örneğini görürüz. Rab şöyle der: "'Göze göz, dişe diş’ dendiğini duydunuz. Ama ben size diyorum ki, kötüye karşı direnmeyin. Sağ yanağınıza bir tokat atana öbür yanağınızı da çevirin. 'Komşunu seveceksin, düşmanından nefret edeceksin’ dendiğini duydunuz. Ama ben size diyorum ki, düşmanlarınızı sevin, size zulmedenler için dua edin" (Matta 5:38–39, 43–44). Bu ayetlerde İsa, kötülüğün karşılığını vermektense taraflar arasındaki ilişkileri onarmanın önemini vurgular. Hükümetin kötülüğü cezalandırma görevini yerine getirmesinin önemini inkar etmezken, kalplerimizin bağışlama ve uzlaşma tutumunda olması gerektiğini öğretir.
Kutsal Yazılarda onarıcı adaletin açık bir örneği Filimon kitabından gelir. Filimon'un kölesi Onesimus kaçar ve efendisinden uzaklaşır. O günlerde efendiler kaçak kölelerini idama mahkum etme hakkına sahiptiler. Efendiyle uzlaşmaya çalışmak düşünülemezdi. Ancak Pavlus'un etkisiyle kaçak Onisimos Mesih'e iman eder. Pavlus daha sonra yakın arkadaşı Filemon'a bir mektup yazarak Onisimos'u evine kabul etmesini ister. Pavlus, Onisimos'un hak ettiği cezayı aramak yerine, köle ile efendisi arasındaki ilişkiyi onarmaya çalışır. Hatta daha da ileri giderek Filemon'a Onisimos'u "artık bir köle olarak değil, ... sevgili bir kardeş olarak" kabul etmesini söyler (Filimon 1:16). Pavlus daha sonra Filemon'a, Onisimos'un verdiği zararı ödemeyi teklif eder: "Sana herhangi bir haksızlık etmişse ya da bir borcu varsa, bunu benim hesabıma say" (Filimon 1:18). Bu hikayedeki onarıcı adalet teması, Müjde'ye işaret eder.
İsa'nın bizim için ölümüyle Müjde'de onarıcı adaleti görürüz. Günahlarımız cezayı hak eder, ancak İsa bizi günahın sonuçlarından kurtarmak ve Tanrı ile doğru bir ilişkiye kavuşturmak için cezayı kendi üzerine aldı. Bir gün onarıcı adalet tam olarak gerçekleşecektir. Mesih geri döndüğünde ilişkileri, bedenleri ve hatta dünyayı onaracaktır (Yuhanna 5:24-25; Romalılar 6:5-7; Vahiy 21:25).
Tanrı'nın günahkarlar için onarıcı adalet ile cezalandırıcı adalet arasında bir denge kurması büyük bir lütuftur. Şükran ve itaatten dolayı, inananlar da ilişkilerinde onarım, kurtuluş ve bağışlamayı seçmelidir (Efesliler 4:31-32).
Özetle, onarıcı adalet Kutsal Yazıların genel hikayesi için çok önemlidir. Onarıcı adalet olmadan, Tanrı ile günahkarlar arasında doğru bir ilişki kurulamaz.
English
Kutsal Kitap, onarıcı adalet hakkında ne diyor?
