Soru
Neopaganizm nedir?
Yanıt
Neopaganizm (kelime anlamıyla "yeni paganizm" veya "yeniden canlandırılmış paganizm"), tipik olarak Hristiyanlık öncesi veya Hristiyanlık karşıtı dinlerden uyarlanan çok çeşitli ruhani uygulamaları kapsayan bir şemsiye terimdir. Neopaganizm, Yeni Çağ inancının çeşitli biçimlerini, Wicca'yı, Yunan ve Roma çok tanrıcılığının versiyonlarını ve Kelt druidizmini içerir. 1960'lardan önce bu tür inançlar büyük ölçüde yeraltındaydı ve karşı kültür olarak görülüyordu. Karşı kültüre yönelik değişen tutumlar ve Hristiyanlığa karşı artan düşmanlık, özellikle diğer dini kavramlarla harmanlandığında Neopaganizmin genişlemesine izin vermiştir.
Antik tarihten ilham alsa da Neopaganizm genellikle postmodern olmasa da oldukça modern bir dünya görüşü benimser. Bu sistemlerin "tanrıları" ve "tanrıçaları" gerçek varlıklar olarak görülmek zorunda değildir. Dogma genellikle görecelilik ve kendi yoluna sahip olma maneviyatı lehine dışlanır. Bazı neo-paganlar bu tür şeyleri kendi değerlerine göre ciddiye alır ve iddia ettikleri gerçeklere samimi bir inanç besler. Diğerleri ise Batılı, Hristiyan ya da geleneksel tutumlara karşı kindar bir hoşnutsuzlukla motive olmaktadır.
Neopaganizmin pek çok çeşidi olduğu için, her tarafa adil bir şekilde uygulanabilecek tek bir inanç tanımı vermek imkansızdır. Neredeyse tüm neo-pagan sistemlerinin ortak olduğu birkaç kavram, aslında daha az tutarlı, daha çeşitli görüşler koleksiyonuyla sonuçlanır. Bu temalar arasında görecelilik, kapsayıcılık ve inançların reddi yer almaktadır.
Neopaganizm büyük ölçüde görecelidir ve hakikatin her bireyin bireysel gerçekliğine tabi olduğunu iddia eder. Bu, ruhani ve ahlaki meselelere kişisel olarak özelleştirilmiş bir yaklaşım sağlar. Ancak görecelik aynı zamanda temel bir mantık ilkesi olan çelişmezlik yasasıyla da çelişir. İki neo-pagan, Yunan tanrısı Athena'nın gerçek anlamda var olup olmadığı konusunda zıt görüşlere sahip olabilir ve bunu bir sorun olarak görmeyebilir. Ancak mantıksal olarak bu ikisinden birinin yanlış olması gerekir. Aynı sorun ahlaki ve etik iddialar için de geçerlidir.
Kapsayıcılık neo-pagan dinlerin bir diğer ortak temasıdır. Kapsayıcılık, neredeyse tüm dini yorumların eşit derecede geçerli olduğu ilkesidir. Elbette bu kapsayıcı tutum tipik olarak Hristiyanlık gibi tek tanrılı görüşlere karşı genişletilmez. Aslında tektanrıcılık Neopaganizm'de sıklıkla maneviyata yönelik kabul edilemez birkaç yaklaşımdan biri ya da tek yaklaşım olarak görülür. Teorik olarak Neopaganizm "çok tanrılıdır", ancak tüm uygulayıcılar aynı tanrılara ya da herhangi bir tanrıya inanmaz. Görecelikte olduğu gibi, kapsayıcılık da bir çelişki sorununa yol açar. Birbirine tamamen zıt ahlaki ve ruhani fikirlerin her ikisi de aynı derecede doğru olamaz.
İnançların ya da inanç ve pratiğe dair herhangi bir resmi, bağlayıcı tanımın reddedilmesi akide karşıtlığı olarak bilinir. Neopaganizmde bu basitçe görecelilik ve kapsayıcılığın pratik bir sonucudur. Bu yaklaşım "doğru" bir inançlar dizisi fikrinden kaçınır. Sonuç olarak, sözde aynı inançlara sahip neo-paganlar bile bu kavramları nasıl yaşayacakları, düşünecekleri veya tartışacakları konusunda tamamen farklı fikirlere sahip olabilirler. Karşı-kültürel ve Hristiyanlık karşıtı temalarına uygun olarak Neopaganizm sabit inançları reddeder.
Tek gerçek Tanrı'dan kendi yarattıkları tanrı ya da tanrılara yönelen neo-paganlar, eski Atina'nın putlarla dolduğu gibi (Elçilerin İşleri 17:16), ruhsal özlemlerini boş şeylerle doldurmaya çalışırlar. Ve eski Atinalılar gibi, "Bilinmeyen Tanrı" (Elçilerin İşleri 17:23) olarak adlandıracakları Kişi ile tanıştırılmaya ihtiyaçları vardır.
English
Neopaganizm nedir?
