Soru
Tanrı neden bizi sınar?
Yanıt
Tanrı'nın bizi neden sınadığını ya da sınanmamıza neden izin verdiğini sorduğumuzda, aslında sınamanın gerçekten O'ndan geldiğini kabul etmiş oluruz. Tanrı çocuklarını sınadığında değerli bir iş yapar. Davut, Tanrı'nın kendisini sınamasını istedi; O'ndan yüreğini ve zihnini incelemesini ve kendisine sadık olup olmadığını görmesini diledi (Mezmur 26:2; 139:23). İbrahim, İshak'ı kurban etme konusunda Tanrı tarafından sınandığında, itaat etti (İbraniler 11:17–19) ve bütün dünyaya iman babası olduğunu gösterdi (Romalılar 4:16).
Hem Eski hem de Yeni Antlaşma'da "sınamak" olarak çevrilen sözcükler, "deneme yoluyla kanıtlamak" anlamına gelir. Bu nedenle, Tanrı çocuklarını sınadığında amacı imanımızın gerçek olduğunu kanıtlamaktır. Tanrı'nın bunu Kendisine kanıtlaması gerekmez, çünkü O her şeyi bilir; fakat bunu bize kanıtlar. Böylece imanımızın gerçek olduğunu, gerçekten O'nun çocukları olduğumuzu ve hiçbir denemenin imanımızı yenemeyeceğini gösterir.
İsa, Ekincinin Benzetmesi'nde, Tanrı'nın Sözü'nün tohumunu sevinçle alan, ama sınanma zamanı gelince imandan dönen kişileri anlatır. Yakup ise imanımızın sınanmasının dayanıklılık geliştirdiğini ve bunun da Tanrı'yla yürüyüşümüzde olgunluğa ulaştırdığını söyler (Yakup 1:3–4). Yakup devamında sınanmanın bir bereket olduğunu söyler; çünkü sınama sona erdiğinde ve biz "sınamayı başarıyla geçtiğimizde", "Tanrı'nın kendisini sevenlere vaat ettiği yaşam tacını" alacağız (Yakup 1:12). Sınama, Kendisi'ni sevenler ve Tanrı'nın çocukları olarak çağrılmış olanlar için her şeyi iyilikte işleyen göksel Babamızdan gelir (Romalılar 8:28).
Geçirdiğimiz sınamalar ya da denemeler çeşitli şekillerde gelir. Hristiyan olmak çoğu zaman bizi rahatlık alanımızdan çıkarıp bilinmeyene adım atmayı gerektirir. Sınanmada gösterilen dayanıklılık ruhsal olgunluk ve yetkinlik doğurur. Bu yüzden Yakup şöyle yazmıştır: "Kardeşlerim, çeşitli denemelerle yüz yüze geldiğinizde bunu büyük sevinçle karşılayın" (Yakup 1:2). İmanın sınanması küçük olaylarla ve günlük sıkıntılarla gelebilir; ama aynı zamanda ağır acılar (Yeşaya 48:10) ve Şeytan'ın saldırıları (Eyüp 2:7) şeklinde de olabilir. Sınamanın kaynağı ne olursa olsun, Tanrı'nın izin verdiği denemelerden geçmek bizim yararımızadır.
Eyüp'ün öyküsü, Tanrı'nın kutsallarından birinin İblis tarafından sınanmasına izin vermesinin kusursuz bir örneğidir. Eyüp bütün denemelerine sabırla katlandı ve "Bütün bu olaylara karşın Eyüp günah işlemedi ve Tanrı'yı suçlamadı" (Eyüp 1:22). Ancak Eyüp'ün sınanması, Şeytan'ın bizi deneme gücünün Tanrı'nın egemen denetimiyle sınırlı olduğunun da kanıtıdır. Tanrı'nın belirlediğinden fazlasıyla hiçbir cin bizi sınayamaz ya da sıkıntıya sokamaz. Bütün denemelerimiz Tanrı'nın kusursuz amacına ve bizim yararımıza hizmet eder.
Sınanmanın olumlu sonuçlarına dair birçok örnek vardır. Mezmur yazarı sınanmamızı gümüşün arıtılmasına benzetir (Mezmur 66:10). Petrus ise imanımızın "altından daha değerli" olduğunu söyler ve bu yüzden "çeşitli denemeler sonucu acı çektiğimizi" belirtir (1. Petrus 1:6–7). Tanrı imanımızı sınayarak bizi, gördüklerimizle değil imanla yaşayan güçlü öğrenciler hâline getirir (2. Korintliler 5:7).
Yaşamın fırtınalarını yaşadığımızda, köklerini toprağın derinliklerine daha da salarak sağlam duran ağaç gibi olmalıyız. Tanrı'nın Sözü'ne köklerimizi daha derin salmalı ve O'nun vaatlerine sımsıkı sarılmalıyız ki üzerimize gelen her türlü fırtınaya dayanabilelim.
Hepsinden teselli edici olan ise şudur: Tanrı, kendi gücüyle dayanabileceğimizden fazlasıyla sınanmamıza asla izin vermez. O'nun lütfu bize yeter ve O'nun gücü zayıflığımızda yetkinleşir (2. Korintliler 12:10). Bu yüzden Pavlus 2. Korintliler 12:10'da şöyle demiştir: "Bu nedenle Mesih uğruna güçsüzlükleri, hakaretleri, zorlukları, zulümleri ve darlıkları sevinçle karşılıyorum. Çünkü ne zaman güçsüzsem, o zaman güçlüyüm."
English
Tanrı neden bizi sınar?
