Soru
Tanrı'nın kutsal bir Tanrı olması ne anlama gelir? Tanrı'nın kutsallığı nedir?
Yanıt
Hristiyan teolojisinde kutsal kelimesinin iki anlamı vardır. Tanrı'nın kutsallığı, O'nun eşsiz varlığının benzersiz yüceliğini ve kusursuz, lekesiz, hatasız ahlaki saflığını ifade eder (Yeşaya 6:1-5; Vahiy 4:1-8). Kutsal kelimesi ayrıca sıradan olandan ayrılmış veya Tanrı'nın kullanımı için özel olarak ayrılmış bir şeyi ya da kişiyi de ifade eder. Örneğin, Belşassar, Tanrı'nın kâhinlerinin kullanımı için ayrılmış olan kutsal tapınak kaplarını putlarına kadeh kaldırırken kullanarak kutsallığını kirletti (Daniel 5:2-4). Belşassar'ın bu kutsal eşyalara yaptığı saygısızlık onu kutsal değerlere karşı suçlu hâle getirdi.
Tanrı, yarattığı varlıklardan farklı olarak sonsuzdur, her şeyden üstündür, her şeye gücü yeter, her şeyi bilir ve her yerde hazırdır. Her şeyden önce vardı, vardır ve var olacaktır. Yaşlanmaz, yorulmaz ve hata yapmaz. İnsan aklının tam olarak kavrayabileceğinin ötesindedir. Gerçekten de, O'nu hakkıyla tanımlayabilecek üstünlük ifadelerinden dilimiz yoksundur. Mezmur yazarı, O'nun eşsiz iyiliği ve görkemi karşısında O'na çekilerek şöyle yazmıştır: “Geyik akarsuları nasıl özlerse, Canım da seni öyle özler, ey Tanrı” (Mezmur 42:1). Hiçbir şey ve hiç kimse Tanrı gibi doyum veremez; çünkü O bütünüyle güzeldir. Dünyasal hazineler yok olup gidecektir, ama Rab bizim büyük ödülümüz ve mirasımızdır (Yeşu 13:33).
Yine de Tanrı'nın kutsallığı ölümlü insanın yüreğinde ve zihninde bir ikilem oluşturur. O'na çekiliriz; çünkü bizi yaratan O'dur (Yaratılış 1:27; Mezmur 100:3). Ancak doğamız gereği kusurlu varlıklar olduğumuz için, O'nun görkemli yüceliğinin her şeyi ortaya çıkaran ışığı karşısında geri çekiliriz. Tıpkı İsrailliler'in Sina Dağı'nda Tanrı Musa'ya göründüğünde korkudan titremeleri gibi, biz de Tanrı'yı güvenli bir mesafede tutmayı tercih ederiz (Mısır'dan Çıkış 20:18-21). Tanrı'nın kutsallığının ortaya çıkardığı bu çekim ve korku karışımı aşağıdaki bölümde resmedilmiştir:
“Kral Uzziya'nın öldüğü yıl yüce ve görkemli Rab'bi gördüm; tahtta oturuyordu, giysisinin etekleri tapınağı dolduruyordu. Üzerinde Seraflar duruyordu; her birinin altı kanadı vardı; ikisiyle yüzlerini, ikisiyle ayaklarını örtüyor, öbür ikisiyle de uçuyorlardı. Birbirlerine şöyle sesleniyorlardı: 'Her Şeye Egemen RAB Kutsal, kutsal, kutsaldır. Yüceliği bütün dünyayı dolduruyor.' Seraflar'ın sesinden kapı söveleriyle eşikler sarsıldı, tapınak dumanla doldu. 'Vay başıma! Mahvoldum' dedim, 'Çünkü dudakları kirli bir adamım, dudakları kirli bir halkın arasında yaşıyorum. Buna karşın Kral'ı, Her Şeye Egemen RAB'bi gözlerimle gördüm'" (Yeşaya 6:1-5).
Rab'bin görkemli huzurunda Peygamber Yeşaya hayranlık içinde durdu, ancak Tanrı'nın kutsallığı onu saygı dolu bir korkuyla geri çekilmeye zorladı. Benzer şekilde Peygamber Daniel ve Elçi Yuhanna da görkemli Yaratıcılarının huzuruna alındıklarında aynı çekim ve korku karışımını yaşadılar (Daniel 8:17; Vahiy 1:17).
Yuhanna şöyle yazdı:
“Ateşle karışık camdan deniz gibi bir şey gördüm. Canavara, heykeline ve adını simgeleyen sayıya karşı zafer kazananlar, ellerinde Tanrı'nın verdiği lirlerle cam denizin üzerinde durmuşlardı. Tanrı kulu Musa'nın ve Kuzu'nun ezgisini söylüyorlardı:
'Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı,
Senin işlerin büyük ve şaşılası işlerdir.
Ey ulusların kralı,
Senin yolların doğru ve adildir.
Ya Rab, senden kim korkmaz,
Adını kim yüceltmez?
Çünkü kutsal olan yalnız sensin.
Bütün uluslar gelip sana tapınacaklar.
Çünkü adil işlerin açıkça görüldü.'"
(Vahiy 15:2-4)
Gökte kurtulmuş olanlar için Tanrı'nın kutsallığı artık bir sır değildir. Göğün vatandaşları, tek bir övgü sesiyle Vahiy 15'te şunları ilan ederler:
• Tanrı büyük ve güçlü işlerin yaratıcısıdır.
• Tanrı yollarında adil ve gerçektir.
• Tanrı bütün ulusların Kralı'dır.
• Tanrı saygı dolu korkumuzu ve en derin hürmetimizi hak eder.
• Tanrı yüceltilmelidir.
• Yalnızca Tanrı kutsaldır.
• Tanrı dünya çapındaki tapınma ve övgüden mahrum bırakılmayacaktır.
• Tanrı'nın kusursuz doğruluğu ortaya çıkacaktır.
Tanrı'nın kutsallığı tek bir makalede ele alınamayacak kadar geniş bir konu olsa da, aşağıdaki ayetler okuyucunun bu konuyu anlamasına yardımcı olacaktır:
“Tanrın RAB'bin adını boş yere ağzına almayacaksın. Çünkü RAB, adını boş yere ağzına alanları cezasız bırakmayacaktır” (Mısır'dan Çıkış 20:7).
“Dua ettiğinizde, putperestler gibi boş sözler tekrarlayıp durmayın. Onlar söz kalabalığıyla seslerini duyurabileceklerini sanırlar. Siz onlara benzemeyin! Çünkü Babanız nelere gereksinmeniz olduğunu siz daha O'ndan dilemeden önce bilir.
Bunun için siz şöyle dua edin:
‘Göklerdeki Babamız,
Adın kutsal kılınsın.'"
(Matta 6:7-9)
“Yüce ve görkemli Olan,
Sonsuzlukta yaşayan, adı Kutsal Olan diyor ki,
'Yüksek ve kutsal yerde yaşadığım halde,
Alçakgönüllülerle, ezilenlerle birlikteyim.
Yüreklerini sevindirmek için ezilenlerin yanındayım.'”
(Yeşaya 57:15)
“Kutsallıkta RAB'bin benzeri yok,
Evet, senin gibisi yok, ya RAB!
Tanrımız gibi dayanak yok.
Artık büyük konuşmayın,
Ağzınızdan küstahça sözler çıkmasın.
Çünkü RAB her şeyi bilen Tanrı'dır;
O'dur davranışları tartan.”
(1. Samuel 2:2-3)
“Bu nedenle zihinlerinizi eyleme hazırlayıp ayık kalarak umudunuzu tümüyle İsa Mesih'in görünmesiyle size sağlanacak olan lütfa bağlayın. Söz dinleyen çocuklar olarak, bilgisiz olduğunuz geçmiş zamandaki tutkularınıza uymayın. Sizi çağıran Tanrı kutsal olduğuna göre, siz de her davranışınızda kutsal olun. Nitekim şöyle yazılmıştır: 'Kutsal olun, çünkü ben kutsalım'” (1. Petrus 1:13-16).
“Ben de seni,
Senin sadakatini çenkle öveceğim, ey Tanrım,
Lir çalarak seni ilahilerle öveceğim,
Ey İsrail'in Kutsalı!
Seni ilahilerle överken,
Dudaklarımla, varlığımla sevincimi dile getireceğim,
Çünkü sen beni kurtardın.”
(Mezmur 71:22-23)
Tanrı'nın kutsallığı yüreklerimizi sürekli övgüye ve tapınmaya yöneltmelidir. O'nda sevinç buluruz; çünkü nihai amacımız ve varoluş nedenimiz O'dur (Yeremya 29:11). Tanrı'dan ayrı yaşayan hiç kimse gerçekten tam değildir. İman edenlere kendisini verir. Tanrı geçici bir arzuyu ya da dünyasal bir hedefi elde etmenin aracı olmaktan çok daha fazlasıdır; çünkü O bizim en büyük iyiliğimizdir. Tanrı kendi başına nihai amaçtır.
Tanrı en yüksek saygımızı ve derin hürmetimizi hak etse de, ne uzak ne de ilgisizdir (Yakup 2:23). Bizimle yakın ilişki kurmak ister. İşlediğimiz günahlara, düşüncelerimizin sık sık sergilediği akılsızlığa, karakterimizi lekeleyen gurur nöbetlerine ve imanımızdaki utanç verici düşüşlere rağmen Tanrı, Oğlu İsa'nın kurtarıcı işi sayesinde bizi açık kollarla karşılar (2. Korintliler 5:21; Efesliler 2:8-9). Tanrı'ya bir dost olarak yaklaşabilmemiz hayranlık vericidir; ancak O'nu hiçbir zaman kendimizle eşit görmemeliyiz.
Tanrı'nın bizimle yakın ilişki kurma arzusu göz ardı edilmemelidir. Kurtarıcı olarak Mesih İsa'ya iman edenleri sevgiyle oğulları ve kızları olarak evlat edinir (Efesliler 1:5) ve kendisine “Baba” diye seslenmeleri için teşvik eder (Romalılar 8:15; Galatyalılar 4:6). Kutsal ve kusursuz bir Tanrı'nın, “gazap çocukları” olan (Efesliler 2:3) böyle kirli yüzlü yetimleri sevmesi neredeyse hayal edilemez; ancak İsa Mesih'in temizleyici kanı sayesinde bayağı ve kutsal olmayan kişiler sevilen çocuklara ve O'nun en şefkatli sevgisinin değerli nesnelerine dönüştürülürler (1. Yuhanna 1:7).
Bu dünyada yaşarken tam kutsallığa ya da günahsız mükemmelliğe ulaşamayacağız; ancak yaşamlarımız Tanrı'nın kusursuz saflığını yansıtmalıdır. Rab İsa bizi “dünyanın tuzu” olmaya çağırmıştır (Matta 5:13). Tuz koruyucudur ve ahlaki çöküşün yaşandığı bu günlerde, çürümekte olan bu dünyanın davranış ve düşünce biçimlerine benzememeliyiz. Bunun yerine Mesih'in elçileri ve değişimle yenilenmenin araçları olmalıyız (2. Korintliler 5:20; Romalılar 12:2). Tanrı'nın kutsallığını örnek aldığımızda O'nu yüceltir ve başkalarına teselli veririz.
Tanrı kutsaldır. O'nda kötülüğün en küçük izi bile yoktur. Kusursuz şekilde saftır, bütünüyle hatasızdır ve tavizsiz şekilde adildir. Tanrı yalan söyleyemez. Yanlış kararlar veremez. Kusursuzdur, sonsuzdur ve günahsızdır. Buna karşılık bizler günahla lekelenmiş kusurlu varlıklarız (Yeşaya 53:6; 1. Yuhanna 1:8). Adalet gereği kutsal ve doğru bir Tanrı günahkârları yargılamalıdır ve günahın ücreti ölümdür (Romalılar 6:23). Şükürler olsun ki Kurtarıcı olarak Mesih İsa'ya güvenerek Tanrı'nın gazabından kaçabiliriz (İbraniler 2:3). İsa Mesih'in Müjdesi olmasaydı, Tanrı'nın kutsallığı insanlığın en büyük korkusu olurdu; çünkü hiçbir günahkâr O'nun göz kamaştırıcı yüceliğinin önünde duramaz. Ancak basit bir iman eylemiyle İsa'ya Kurtarıcı olarak iman edenler bağışlanmıştır (Matta 9:6). Kaybolmuş kişiler için Tanrı'nın kutsallığı korkunç bir gerçektir, fakat kurtulmuş olanlar için Tanrı'nın kutsallığı en büyük iyiliğimizdir.
English
Tanrı'nın kutsal bir Tanrı olması ne anlama gelir? Tanrı'nın kutsallığı nedir?
