Soru
Tanrı bazen Kutsal Kitap'ta insanların ölümünü emrettiği halde, kürtaj neden yanlıştır?
Yanıt
İnsan hayatının kutsallığını savunan bizlere bazen şu soru sorulur: "Tanrı insanları öldürürken ve bazen Kutsal Kitap'ta halkına öldürmelerini emrederken, neden biz kendi kararımızla insanları öldüremeyiz?" Bu sorunun ardından şu soru gelebilir: "Tanrı bazen insanları öldürürken, kürtaj neden yanlıştır ve cinayet neden yanlıştır?"
Kutsal Kitap, insan hayatının kutsallığını açıkça ifade eder (Yaratılış 9:5-6; Matta 5:21; 1. Timoteos 1:9; Yakup 2:11-12). Mıısr'dan Çıkış 20:1-21'de Tanrı, halkına On Emir'i verdi. Bu talimatlar İsraillilere ruhani ve ahlaki yaşamın mutlak kurallarını sağladı. Rab, "Adam öldürmeyeceksin" (Mısır'dan Çıkış 20:13) diye emretti.
Kürtaj yanlıştır, çünkü masum bir insanın hayatını alır ve bu, Tanrı'nın açıkça yasakladığı bir eylemdir (Levililer 20:1-5; 2. Krallar 24:2-4). Musa'nın Yasası, doğmamış bebekleri yetişkinlerle aynı haklara ve korumaya layık insan hayatları olarak görmüştür. Tanrı, rahimdeki bir çocuğu öldürmek için yetişkin bir insanı öldürmekle aynı cezayı öngörmüştür. Öldürülen kişi henüz doğmamış olsa bile, cinayet cezası ölümdü (Mısır'dan Çıkış 21:22-25). Kürtaj, herhangi bir cinayet eyleminin yanlış olmasıyla aynı nedenden dolayı yanlıştır. Doğmamış bir çocuğu öldürmek, ebeveynlerimizi, komşumuzu veya işyerindeki sinir bozucu birini öldürmekten farklı değildir.
Eski Ahit'te Tanrı kasıtlı olarak birçok insanı öldürür. Önemli örnekler arasında Büyük Tufan (Yaratılış 6:1—8:22), Sodom ve Gomora'nın yok edilmesi (Yaratılış 19:1–29) ve Mısır ordusunun takibi (Mısır'dan Çıkış 14:26–31) sayılabilir. Tanrı veya O'nun emriyle bunu yapanlar için öldürmek neden kabul edilebilirken, biz karar verdiğimizde kabul edilemez? Cevap basit: Yaratıcı Tanrı, yaşamın yaratıcısıdır. Yaşamı vermek ve almak hakkı ve yetkisi yalnızca O'nun elindedir (Yaratılış 2:7; Eyüp 1:21; 12:10; Elçilerin İşleri 3:15; 17:25).
Fetüsün bir yaşam olmadığını savunanlar için, Tanrı doğmamış bir çocuğu herhangi bir yetişkin kadar geçerli ve değerli görür. Tanrı bizi doğmadan önce tanır. Yeremya'yı henüz annesinin karnındayken şekillendirdi, kutsadı ve atadı (Yeremya 1:5). Tanrı, insanları anne karnındayken çağırdı ve onlara isim verdi (Yeşaya 49:1). Hayatımızın tamamı, henüz annemizin karnında gelişirken Tanrı tarafından bilinmektedir (Mezmurlar 139:13-16). Kutsal Kitap, hayatın döllenme anında başladığını defalarca teyit eder.
Kürtajı destekleyenler, bir kadının hamileliğini sürdürme ya da sürdürmeme hakkına sahip olduğunu vurgular; üreme özgürlüğüne sahip olmak onun temel insan hakkıdır. Ancak, Kutsal Kitap'ın da desteklediği gibi, doğmamış bir çocuk bir insan ise, doğmamış çocuğa da diğer herkesin sahip olduğu aynı temel yaşam hakkı tanınması gerekmez mi?
Hayatın yaratıcısı olmadığımız için, Tanrı'nın izin verdiği son derece nadir durumlar dışında, bir insanın hayatını sonlandırma hakkına sahip değiliz. Örneğin, Yeşu kitabında Kenanlıların yok edilmesi, Tanrı'nın kötü insanlara verdiği ilahi cezanın bir parçasıydı. Rab onları yok etmeden önce, İsrail halkını Tanrı'nın nefret ettiği iğrenç eylemlere karışmamaları konusunda uyardı: "Tanrınız RAB'be bu biçimde tapınmayacaksınız. Onlar ilahlarına RAB'bin tiksindiği iğrenç şeyler sunuyorlar. Oğullarını, kızlarını bile yakarak ilahlarına kurban ediyorlar" (Yasa'nın Tekrarı 12:31).
Tanrı, tufandan sonra Nuh ile bir antlaşma yaptığında, bir daha asla suyu kullanarak dünyayı yok etmeyeceğini söyledi. Ve şu emri verdi: "Sizin de kanınız dökülürse, hakkınızı kesinlikle arayacağım. Her hayvandan hesabını soracağım. Her insandan, kardeşinin canına kıyan herkesten hakkınızı arayacağım. Kim insan kanı dökerse, Kendi kanı da insan tarafından dökülecektir. Çünkü Tanrı insanı kendi suretinde yarattı” (Yaratılış 9:5-6). Tufandan sonra insanlar hala yozlaşmıştı. Tanrı, kötülük yapanları yok etmek için dünyayı periyodik olarak tufanla yıkmak yerine, biz insanlara (kendi suretinde yaratılmış olanlara) yeryüzünde adaletini yerine getirme görevini verdi (Romalılar 13:4; Yeremya 51:20). Bazen bu, cinayetin cezası olarak başka bir insanın canını almak anlamına gelir.
Musa’nın Yasası’nın bazı bölümlerinde Tanrı, cinayet dışındaki suçlar için de idam cezası öngörmüştür (Mısır'dan Çıkış 22:18-20; 35:2; Yasa'nın Tekrarı 21:18-21). Bunlardan bazıları, örneğin Şabat günü çalışmak ve ebeveynlere itaatsizlik etmek, bugün bize özellikle sert gelmektedir. Ancak bağlam içinde bakıldığında, bu kurallar Tanrı'nın seçtiği halkı saf tutmaya ve çevredeki pagan halklardan ayırmaya yardımcı olmuştur. Ayrıca onlara günahın ahlaksızlığını ve yıkıcılığının derinliğini vurgulamıştır. Yasanın geri kalanı gibi, bu kurallar da Mesih'in gelişiyle yerine getirilmiş ve artık Tanrı'nın halkı için yasal bir yükümlülük değildir (Matta 5:17; Yuhanna 1:17; Romalılar 10:4). Günümüzde, başka bir insanı öldürmenin ahlaki olarak kabul edilebilir tek durumu, cinayet nedeniyle idam, meşru müdafaa ve savaş bağlamında öldürmedir. Ancak, bu durumlarda bile, buna karşı çıkan Hristiyanlar vardır.
Kürtaj, Kutsal Kitap'ın bir can almaya izin verdiği dar koşulların tamamen dışında kalır. Doğmamış çocuklar kimseye zarar vermemiş, kimseyi gücendirmemiş ve cinayet işlememiştir. Kürtajı haklı göstermek için tecavüz ve ensest örneklerini verenler için, kürtaj vakalarının sadece çok küçük bir yüzdesi bu tür suçlar sonucu gebe kalınan çocuklarla ilgilidir (www.johnstonsarchive.net/policy/abortion/abreasons.html, 17.01.2023 tarihinde erişilmiştir). Kürtaj, seçilirse, şiddeti daha da artırır. İncil'in özünde, Tanrı tecavüz sonucu hamile kalan kadınlara hayat veren bir seçenek sunar: Evlatlık verme (Romalılar 8:14-17).
Eğer kürtaj yaptırmış bir kadınsanız, bu makalenin sonuna geldiğinizde kendinizi suçlu hissedebilirsiniz. Belki de kürtaj sonrası travma yaşıyor ve derin duygusal, ruhsal ve psikolojik yaralarla boğuşuyorsunuz. Belki de kürtajı destekleyen veya finanse eden bir erkeksiniz, kürtaj yapan bir doktorsunuz veya bir klinik çalışanıysınız. Evet, kürtaj yanlıştır. Kutsal Kitap, Tanrı'nın kürtajdan nefret ettiğini söyler (Süleyman'ın Özdeyişleri 6:16-19). Ancak, işlediğimiz diğer tüm günahlar gibi, Tanrı kürtajı da bağışlar. O, merhamet ve bağışlayıcı bir Tanrı'dır (1. Yuhanna 1:9). Bu okuma, iyileşme sürecinizin başlangıcı olsun; Tanrı'nın bol bağışlamasını kabul edin ve sonra kendinizi bağışlayın.
English
Tanrı bazen Kutsal Kitap'ta insanların ölümünü emrettiği halde, kürtaj neden yanlıştır?
