Soru
Kutsal Kitap kolektivizm hakkında ne der?
Yanıt
Kolektivizm, bir grubun yararlarının bireyin yararlarından daha önemli olduğunu varsayan bir karar verme yaklaşımıdır. Başka bir deyişle, kolektivizm, çoğunluğun ihtiyaçlarının azınlığın ihtiyaçlarından daha önemli olduğunu savunur. Her insan felsefesinde olduğu gibi, bu fikir iyi amaçlarla kullanılabileceği gibi, kötüye kullanım için bir bahaneye de dönüştürülebilir. Kutsal Kitap kolektivizme olumlu bir bakış açısı sunar, ancak aynı zamanda bireyin değerini de güçlü bir şekilde vurgular. Kolektivizme ılımlı bir bakış açısı Kutsal Yazılarla uyumludur. Aşırı yaklaşımlar ise uyumlu değildir.
Kutsal Kitap kolektivizmin örneklerini içerir. Bazı durumlarda Kutsal Kitap, kolektivist davranışı zorunlu kılmadan veya hatta onaylamadan anlatır. Bunun örnekleri Elçilerin İşleri 2:44 ve Elçilerin İşleri 4:32'dir. Diğer yerlerde Kutsal Yazılar, bireylere başkalarının ihtiyaçlarını kendilerininkinden üstün tutmalarını öğretir, örneğin Filipililer 2:3 ve Romalılar 12:10. Hristiyan ahlakının genel teması, başkalarına özverili sevgidir (Efesliler 5:2). İsa'nın çarmıhta ölümü, birçok insan için büyük kişisel acılara katlandığı için kolektivizmin en üst düzeydeki ifadesi olduğu söylenebilir (Romalılar 5:15-19).
Dolayısıyla, kolektivizm Kutsal Kitap'ta belirli bir düzeyde destek bulmaktadır. Bazı durumlarda, tek bir kişinin sağlığı ve refahından ziyade bir grubun sağlığı ve refahına öncelik vermek Kutsal Kitap'a uygundur. Bu, kilise disiplinini (1. Korintliler 5:13) ve ölüm cezası da dahil olmak üzere cezai yaptırımların tüm amacının bir parçasıdır (Romalılar 13:3-4; Mısır'dan Çıkış 21:12). Bireylerin hakları ve değeri vardır, ancak daha geniş toplumun da vardır ki bu toplum elbette hakları olan değerli bireylerden oluşur.
Ancak kolektivizm aşırıya kaçabilir. Kendini feda etme ve başkalarını tercih etme kavramı, "çoğunluğun" "azınlığı" istismar etmemesi gerektiği anlamına gelir. Bu, söz konusu bireylerin avantajlı veya dezavantajlı olarak algılanıp algılanmadığına bakılmaksızın geçerlidir. Kutsal Yazılar, sayıca fazla olan grubun paralarını istediği için zenginlerden almak fikrini desteklemez (Matta 21:33–41; 25:14–30). Sayıca fazla olan sağlıklı kişilerin engelli kişileri istismar etmesine veya ihmal etmesine de izin vermez (Yakup 1:27; Zekeriya 7:8–10).
Bu bağlamda, Kutsal Yazılar bazı konularda kolektivist bir tutumu destekliyor gibi görünse de, bu tutum bireysel, kişisel ve gönüllü düzeyde ifade edilmelidir. Tanrı, insanların başkalarının çıkarları için en iyisini yapmasını bekler, ancak herkesin çıkarları için en iyisi olan şey, popüler olan veya kültürün talep ettiği şeyle aynı olmayabilir. Ahlak ve karar verme sürecinin Kutsal Kitap'ta bireysel bir karakter kazandığını anlamak önemlidir, ahlaki ideal kolektivist dostu kararlar vermek olsa bile.
Kolektivizmin en felaketli suistimalleri, "çoğunluğun ihtiyaçları" mutlak bir ideal haline geldiğinde ortaya çıkar. Bazı politikalar, prosedürler veya yasalar "çoğunluk" için yararlı olarak kabul edilebildiği sürece, mantıksız kolektivizmi ifade eden bir toplum buna katlanacaktır. Bu, politik olarak özellikle tehlikelidir: Soykırım da dahil olmak üzere büyük kötülükler, genellikle "daha büyük bir iyilik" adına işlenmiştir. İronik olarak, kolektivizme aşırı yaklaşım her zaman birkaç güçlü bireye fayda sağlar. Hemen hemen her modern tiran, iktidarı ele geçirmek için kolektivizme başvurmuştur ve diktatörler, otoriterliklerini düzenli olarak ulusun tamamının yararı için gerekli olarak gösterirler.
Sonuçta, kolektivizm ve bireycilik sadece insanın günahı nedeniyle çatışır. Mükemmel bir tanrısal dünyada, birey için iyi olan şey, çoğunluk için de iyidir. Hristiyan ahlakı, bu fikrin geçici bir versiyonunu yansıtır. Çoğunluk azınlığa şefkat ve fedakarlık dolu sevgi gösterdiğinde, bu insan hayatının daha derin bir şekilde değer verilmesi ve daha adil ve sevgi dolu bir toplumla sonuçlanır. Azınlık çoğunluğa alçakgönüllülük ve fedakarlık gösterirse, bu durum Tanrı'nın etkisinin daha derin bir şekilde takdir edilmesine ve benzersiz ihtiyaçların karşılanmasına olanak tanır. Sadece sonsuzlukta, tamamen Tanrı'nın iradesine uyum sağlamış kişilerle çevrili olarak (1. Yuhanna 3:1-3), kolektivizm ve bireycilik çelişki olmadan tam olarak ifade edilebilir.
English
Kutsal Kitap kolektivizm hakkında ne der?
