Soru
Baal kimdi?
Yanıt
Baal, eski Kenan ve Fenike'de tapınılan en yüce tanrının adıydı. Baal'a tapınma uygulaması Hakimler döneminde Yahudi dini yaşamına sızmış (Hakimler 3:7), Ahav döneminde İsrail'de yaygınlaşmış (1.Krallar 16:31-33) ve Yahuda'yı da etkilemiştir (2.Tarihler 28:1-2). Baal sözcüğü "efendi" anlamına gelir; çoğulu baalim'dir. Genel olarak Baal, toprağın ürün vermesini ve insanların çocuk yapmasını sağladığına inanılan bir bereket tanrısıydı. Farklı bölgeler Baal'e farklı şekillerde tapınmış ve Baal'in son derece uyumlu bir tanrı olduğu ortaya çıkmıştır. Çeşitli yöreler Baal'in özelliklerinden birini ya da diğerini vurgulamış ve Baalizm'in özel "mezheplerini" geliştirmiştir. Baal-Peor (Çölde Sayım 25:3) ve Baal-Berit (Hakimler 8:33) bu tür yerelleştirilmiş tanrılara iki örnektir.
Kenan mitolojisinin bazı versiyonlarına göre Baal, Dagon'un oğluydu; diğer anlatılar ise onu baş tanrı El ile deniz tanrıçası Aşera'nın oğlu olarak gösterir. Baal tüm tanrıların en güçlüsü olarak kabul edilir, oldukça zayıf ve etkisiz görülen El'i gölgede bırakırdı. Baal çeşitli savaşlarda deniz tanrısı Yamm'ı ve ölüm ve yeraltı tanrısı Mot'u yenmiştir. Baal'in kız kardeşleri/eşleri yıldızlarla ilişkili bir bereket tanrıçası olan Aştoret ve aşk ve savaş tanrıçası olan Anath'tı. Kenanlılar Baal'e güneş tanrısı ve fırtına tanrısı (genellikle elinde bir şimşek tutarken tasvir edilir) olarak taparlardı; Baal düşmanları yener ve ürün verirdi. Ayrıca ona çocuk veren bir bereket tanrısı olarak da taparlardı. Baal tapınmasının kökleri şehvete dayanıyordu ve tapınaklarda ayinsel fahişelik yapılıyordu. Bazen Baal'ı yatıştırmak için insan kurban etmek gerekirdi, genellikle de kurban eden kişinin ilk çocuğu kurban edilirdi (Yeremya 19:5). Baal'ın kâhinleri yüksek sesle, kendinden geçmiş çığlıklar atarak ve kendi kendilerini yaralayarak vahşi ayinlerle tanrılarına yakarırlardı (1.Krallar 18:28).
İbraniler Vaat Edilmiş Topraklar'a girmeden önce Rab Tanrı Kenan ilahlarına tapınmamaları konusunda uyarmıştı (Yasa'nın Tekrarı 6:14-15), ancak İsrail yine de putperestliğe yöneldi. Ahav ve İzebel'in hükümdarlığı sırasında, İsrail'de Baal'e tapınmanın en yoğun olduğu dönemde, Tanrı peygamberi İlyas aracılığıyla putperestlikle doğrudan yüzleşti. Tanrı önce üç buçuk yıl süren bir kuraklık göndererek yağmuru Baal'ın değil, kendisinin kontrol ettiğini gösterdi (1.Krallar 17:1). Sonra İlyas, gerçek Tanrı'nın kim olduğunu kesin olarak kanıtlamak için Karmel Dağı'nda bir hesaplaşma çağrısı yaptı. Baal'ın 450 peygamberi bütün gün boyunca tanrılarından gökten ateş göndermesini istediler (şimşeklerle ilişkili bir tanrı için elbette kolay bir işti) ama "ne bir ses, ne ilgi, ne de bir karşılık vardı" (1. Krallar 18:29). Baal'ın peygamberleri pes ettikten sonra, İlyas basit bir dua etti ve Tanrı hemen gökten ateşle yanıt verdi. Kanıt çok büyüktü ve "halk olanları görünce yüzüstü yere kapandı. 'RAB Tanrı'dır, RAB Tanrı'dır!' dediler" (ayet 39).
Matta 12:27'de İsa Şeytan'ı "Baalzevul" olarak adlandırır ve şeytanı bir Filist ilahı olan Baalzevul'la ilişkilendirir (2. Krallar 1:2). Eski Ahit'in Baalimleri tanrı kılığına girmiş şeytanlardan başka bir şey değildi ve tüm putperestlik sonuçta şeytana tapmaktır (1. Korintliler 10:20).
English
Baal kimdi?
