Soru
Tanrı neden kötü insanların başına iyi şeylerin gelmesine izin verir?
Yanıt
Bu soru, karşıtı olan şu soruya benzer: "Tanrı neden iyi insanların başına kötü şeylerin gelmesine izin verir?" Her iki soru da her gün tanık olduğumuz ve bize şaşırtıcı gelen adaletsizlikle ilgilidir. Mezmur 73, mezmur yazarını da rahatsız eden aynı sorulara verdiğimiz cevaptır. Büyük bir sıkıntı ve ruhsal acı içinde şöyle yazar: “Ama benim ayaklarım neredeyse tökezlemiş, Adımlarım az kalsın kaymıştı. Çünkü kötülerin gönencini gördükçe, Küstahları kıskanıyordum” (Mezmur 73:2-3).
Bu mezmurun yazarı, tapınak korolarından birinin önderi olan Asaf adlı bir adamdı. Açıkça görüldüğü gibi zengin biri değildi; aksine yaşamını Tanrı'ya hizmet etmeye adamış biriydi (bkz. 1. Tarihler 25). Ancak bizim gibi o da bazı zorluklar yaşamış ve bütün bunların adaletsizliğini sorgulamıştı. Çevresindeki kötü insanların kendi kurallarına göre yaşadıklarını, dünyanın bütün zenginlik ve zevklerinden yararlandıklarını ve servet biriktirdiklerini görüyordu. Şöyle yakınıyordu: “Onlar acı nedir bilmezler, Bedenleri sağlıklı ve semizdir. Başkalarının derdini bilmez, Onlar gibi çile çekmezler” (Mezmur 73:4-5).
Asaf, hiçbir sorunu yokmuş gibi görünen bu insanlara bakıyordu. Faturalarını ödeyebiliyorlardı. Yiyecekleri boldu ve lüks içinde yaşıyorlardı. Ama zavallı Asaf, koroyu yönetmekle ve Tanrı yolunda yaşamaya çalışmakla meşguldü. Daha da kötüsü, Tanrı'ya hizmet etmeyi seçmiş olması ona hiç yardımcı olmuyor gibi görünüyordu. Bu insanları kıskanmaya başladı ve hatta Tanrı'nın neden böyle bir şeye izin verdiğini sorguladı!
Kendimizi ne kadar sık Asaf'la özdeşleştiriyoruz? Hayatlarımızı Tanrı'ya hizmet etmeye adıyoruz. Sonra çevremizdeki kötü ve Tanrı'dan uzak insanların yeni eşyalar, lüks evler, terfiler ve güzel giysiler elde ettiklerini görüyoruz; buna karşılık biz maddi sıkıntılar çekiyoruz. Cevap mezmurun geri kalanında bulunur. Asaf, çok önemli bir gerçeği anlayana kadar bu kötü insanları kıskandı. Tanrı'nın tapınağına girdiğinde onların sonunun ne olacağını tam olarak kavradı: “Bunu anlamak için düşündüğümde, Zor geldi bana, Tanrı'nın Tapınağı'na girene dek; O zaman anladım sonlarının ne olacağını. Gerçekten onları kaygan yere koyuyor, Yıkıma sürüklüyorsun. Nasıl da bir anda yok oluyor, Siliniveriyorlar dehşet içinde! Uyanan birisi için rüya nasılsa, Sen de uyanınca, ya Rab, Hor göreceksin onların görüntüsünü” (Mezmur 73:16-20). Dünyada geçici zenginliklere sahip olanlar, gerçekte ruhsal dilencilerdir; çünkü gerçek zenginliğe, yani sonsuz yaşama sahip değildirler.
Çoğu zaman başımıza gelenleri anlamayız ve Tanrı'nın egemen yönlendirişinin nasıl işlediğini de kavrayamayız. Asaf Tanrı'nın tapınağına girdiğinde, kötülerin gönencini kıskanmasına gerek olmadığını görmeye başladı; çünkü onların gönenci bir yanılsamaydı. Eski aldatıcı Şeytan'ın, onu Tanrı'nın gerçeğinden uzaklaştırmak için yalanlar kullandığını anlamaya başladı. Tapınağa girdiğinde Asaf, gönencin yalnızca kısa bir süre bizi memnun eden hoş bir düş gibi geçici bir tatmin olduğunu fark etti; uyandığımızda onun gerçek olmadığını anlarız. Asaf kendi akılsızlığından dolayı kendisini azarladı. Kötüleri kıskanmasının ve yok olup gidecek insanları çekememesinin “akılsızlık ve bilgisizlik” olduğunu kabul etti. Daha sonra düşünceleri, Yaratıcı'da sahip olduğu çok daha büyük sevinci, doyumu ve gerçek ruhsal zenginliği fark edince yeniden Tanrı'daki mutluluğuna yöneldi.
Yeryüzünde istediğimiz her şeye sahip olmayabiliriz, ama bir gün Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla sonsuza dek bolluk içinde olacağız. Ne zaman başka yolu denemeye özensek, o yolun çıkmaz sokak olduğunu hatırlamalıyız (Matta 7:13). Ama önümüzde İsa aracılığıyla uzanan dar yol, sonsuz yaşama götüren tek yoldur. Sevincimiz ve tesellimiz bu olmalıdır. “Senden başka kimim var göklerde? İstemem senden başkasını yeryüzünde. ... Kuşkusuz yok olacak senden uzak duranlar, Ortadan kaldıracaksın sana vefasızlık edenleri. Ama benim için en iyisi Tanrı'ya yakın olmaktır; Bütün işlerini duyurayım diye Sığınak yaptım Egemen RAB'bi kendime” (Mezmur 73:25, 27-28).
Kötü insanların başına iyi şeyler geliyor gibi göründüğünde kaygılanmamıza gerek yoktur. Yapmamız gereken tek şey gözümüzü Yaratıcımıza çevirmek ve O'nun kutsal Sözü'nün kapısından her gün O'nun huzuruna girmektir. Orada gerçeği, hoşnutluğu, ruhsal zenginliği ve sonsuz sevinci bulacağız.
English
Tanrı neden kötü insanların başına iyi şeylerin gelmesine izin verir?
