Soru
İfade özgürlüğü Kutsal Kitap'ta yer alan bir kavram mıdır?
Yanıt
Yaratıcı'nın bize özgürlük hakkını bahşettiği fikri tartışılabilir, ancak Tanrı'nın insanı özgür iradeyle yarattığı doğrudur. Adem ve Havva, bahçedeki tüm meyvelerden (bir tanesi hariç) yemeye özgürlükleri vardı ve hatta itaatsizlik etme özgürlüğü de vardı. Tanrı insanı kendisine hizmet etmesi, kendisini tanıması ve sonsuza dek ondan zevk alması için yarattı, bu nedenle doğruluk sınırları içindeki özgürlük kesinlikle Kutsal Kitap'ın idealidir. Hristiyanlar, Tanrı'ya hizmet etmenin ve O'nunla bir ilişki kurmanın nihai özgürlük olduğuna inanırlar. Nihai özgürlük, Mesih'e ait olmada bulunur (Galatyalılar 5:1; 2. Korintliler 3:17). Günah esaret getirir (Romalılar 7:14), ancak Mesih'e ait olan kişi ruhsal olarak özgürdür (Romalılar 8:2).
Peki, günahtan kurtulmanın getirdiği ruhsal özgürlük, siyasi ifade özgürlüğünü de beraberinde getirir mi? Belki doğrudan değil, ama sevgiyle gerçeği söylemek Kutsal Kitap'ın bir emridir (Efesliler 4:15). Bu nedenle, vatandaşlara gerçeği söyleme hakkını garanti eden herhangi bir hükümet yasası, tanrısal ilkelerle uyumludur. Aynı şekilde, bir kişinin gerçeği söyleme hakkını bastıran herhangi bir yasa, Tanrı'nın emrine aykırıdır. İfade özgürlüğü, elbette gerçeğin söylenmesini garanti etmez, ancak söylenmesine izin verir. Sonuç olarak, Kutsal Kitap ilkeleri ile ifade özgürlüğü gibi bir yurttaşlık ilkesi arasında herhangi bir çelişki yoktur.
Ülkemizde Hristiyanlar tam bir ifade özgürlüğüne sahip değildir. İnandığımız, Kutsal Yazılarda açıkça öğretilen bazı şeyler, günümüzün politik doğruculuk dünyasında "nefret söylemi" olarak kabul edilmektedir. İfade özgürlüğünü gururla ilan eden ve ardından nefret söylemine karşı yasalar çıkaran bir toplum, iki yüzlü davranmaktadır. Yasalar ve hükümetler bir yana, hala "toplumsal yasalar" olarak adlandırabileceğimiz şeyler vardır ve Hristiyanlar inançları nedeniyle dışlanmaya maruz kaldıklarında, bu kesinlikle ifade özgürlüğünün bir göstergesi değildir. Tarih boyunca birçok inanan, inançlarının ifadesi statükoya uymadığı için toplumları tarafından zulüm görmüştür. Bunun önemli bir örneği, kralın putuna boyun eğmeyi reddettikleri için ateşli bir fırının ortasına atılan Şadrak, Meşak ve Abednego'dur (Daniel 3:1-26).
Tanrı, O'na itaat etmemizi ve O'nun Sözüne göre konuşmamızı ister. Bu ilkeye itaat etmek insanların bizden nefret etmesine, hapse atılmamıza veya hatta öldürülmemize neden olursa bile, geri adım atmamalıyız. Tanrı, gerçeği cesurca söylememizi ister (Efesliler 6:20), ancak her zaman sonuçlarına katlanmadan özgürce konuşabileceğimizi asla vaat etmez.
English
İfade özgürlüğü Kutsal Kitap'ta yer alan bir kavram mıdır?
