Soru
Tanrı erkek olmadığına göre, Tanrı'dan bahsederken erkek zamirlerini kullanmayı bırakmalı mıyız?
Yanıt
Tanrı'nın ruhsal bir varlık olduğunu biliyoruz. Kesin anlamda konuşacak olursak, O'nun biyolojik bir cinsiyeti yoktur. Ancak Tanrı, kendisini insanlığa eril zamirler ve eril imgeler kullanarak açıklamayı seçmiştir. Kutsal Kitap'ta Tanrı kendisinden cinsiyet belirtmeyen ifadelerle değil, eril ifadelerle söz eder. Tanrı kendisini insanlığa eril cinsiyeti belirten bir dille açıklamayı seçtiğine göre, biz de O'ndan aynı dili kullanarak söz edebilir ve etmeliyiz. Tanrı için eril zamirleri kullanmayı bırakmamız gerektiğine dair Kutsal Kitap'ta hiçbir neden yoktur.
Kutsal Kitap'ın en başından itibaren Tanrı kendisinden eril zamirlerle söz eder: "Tanrı insanı kendi suretinde yarattı, onu Tanrı'nın suretinde yarattı. Onları erkek ve dişi olarak yarattı" (Yaratılış 1:27). Tanrı en baştan itibaren kendisini eril ifadelerle tanımlar. Eski İbranice'de dil bilgisel olarak nötr cinsiyet zamirleri yoktu; bu nedenle bütün isimler bilinçli olarak ya eril ya da dişil dil bilgisel cinsiyetle kullanılıyordu. Tanrı için kullanılan eril zamir bilinçli bir tercihti. Eski Antlaşma'da Tanrı'ya gönderme yapan zamirler dil bilgisi açısından erildir.
Aynı durum Yeni Antlaşma'da da görülür. Elçilerin İşleri'nden Vahiy'e kadar olan mektuplarda, Tanrı için kullanılan Yunanca theos sözcüğü yaklaşık 900 ayette geçer ve bu sözcük eril bir isimdir. Koine Yunancasında cinsiyet belirtmeyen ifadeler bulunmasına rağmen, Tanrı yine eril cinsiyetle anılır.
Dil bilgisel yapının yanı sıra, Kutsal Kitap'ta kullanılan imgeler de Tanrı'nın kendisini eril özelliklerle tanıtmayı seçtiğini doğrular. Tanrı'yı tanımlamak için birçok mecaz ve unvan kullanılır. Tanrı'dan yüzlerce kez Baba, Kral ve Koca olarak söz edilir. İsa bize özellikle "Göksel Babamız"a dua etmeyi öğretmiştir (Luka 11:2). Tanrı'nın Baba olarak adlandırıldığı başka birçok ayet vardır; örneğin Çölde Sayım 32:6, Malaki 2:10 ve 1. Korintliler 8:6. Tanrı birçok ayette açıkça Kral (Kraliçe değil) olarak adlandırılır; örneğin Mezmur 24:10, Mezmur 47:2, Yeşaya 44:6 ve 1. Timoteos 1:17. Ayrıca Yeşaya 54:5 ile Hoşea 2:2, 16 ve 19'da Koca olarak da tanımlanır.
Bir yerde Tanrı'nın halkını, bir annenin çocuğunu teselli ettiği gibi teselli ettiğini anlatan bir benzetme kullanılır (Yeşaya 66:13). Ancak burada bile Tanrı kendisinin anne olduğunu söylemez; yalnızca halkını bir annenin çocuğunu teselli ettiği gibi teselli edeceğini söyler. Yeşaya 49:15 de Tanrı'nın tanımlanmasında anneden söz eden bir başka ayettir; fakat burada bile bir benzetme değil, bir karşıtlık vardır: Tanrı halkını, emziren bir annenin bebeğine gösterdiği ilgiden daha büyük bir ilgiyle sever.
Tanrı'nın bize en büyük açıklanışı Oğlu İsa Mesih'tir (İbraniler 1:2). Beden alışında Oğul, dünyaya bir kadın olarak değil, fiziksel bir erkek olarak geldi. İsa sürekli Tanrı'dan Annesi olarak değil, Babası olarak söz etti. Çarmıha gerilmeden önce İsa Tanrı'ya dua ederken O'na, "Abba, Baba" diye seslendi (Markos 14:36). Sadece Müjdeler'de bile İsa Tanrı'ya yüz defadan fazla "Baba" diye hitap eder.
Tekrar edelim: Tanrı ruhtur; bu dünyadaki herhangi bir erkek gibi "erkek" değildir. Tanrı'nın fiziksel özellikleri ya da genetik yapısı yoktur. O, cinsiyetin ötesindedir. Bununla birlikte, Tanrı kendisini bize bilinçli olarak eril bir dille açıklamıştır. Kutsal Kitap'ta Tanrı her zaman "O" (eril) olarak anılır. Tanrı kendisinden söz ederken eril zamirleri kullandığı için, biz de Tanrı'dan söz ederken eril zamirleri kullanmaya devam etmeliyiz.
English
Tanrı erkek olmadığına göre, Tanrı'dan bahsederken erkek zamirlerini kullanmayı bırakmalı mıyız?
