Soru
Dünyada neden bu kadar çok kötülük var?
Yanıt
Kötülük, ahlaki olarak yanlış ya da günahlı olan şeydir; aynı zamanda iyiliğin yokluğu olarak da tanımlanabilir. Tanrı iyi olduğuna ve iyiliğin ölçüsü olduğuna göre, kötülük özünde O’nun doğasına ve yollarına karşı olan şeydir. Dünyamızda kötülüğün var olmasının nedeni, Tanrı’nın yaratıklarından bazılarının O’na karşı isyan etmiş olması ve etmeye devam etmesidir.
Tanrı’ya karşı ilk isyan eden varlık ve böylece kötülüğün kaynağı hâline gelen kişi Şeytan’dı; başka melekler de onun isyanına katıldı (Yeşaya 14:12-14; Hezekiel 28:12-18). İnsanlar da Havva’nın Şeytan’ın aldatmacasına düşmesi ve Adem’in bilinçli şekilde onun günahına ortak olmasıyla aynı yolu izledi (Yaratılış 3).
Yaratılış kitabı kötülüğün hızla büyümesini anlatır. Adem ile Havva’nın ilk doğan oğlu kardeşini öldürdü ve sonra bunu inkâr ederek yalan söyledi (Yaratılış 4). Yaratılıştan yaklaşık bin yıl sonra “RAB baktı, yeryüzünde insanın yaptığı kötülük çok, aklı fikri hep kötülükte” (Yaratılış 6:5). Tanrı bütün dünyayı tufanla yok etti; yalnızca Nuh’u ve ailesini korudu (Yaratılış 6—9; 1. Petrus 3:20). Tufandan kısa süre sonra günahın yeniden ortaya çıktığını görürüz: Nuh sarhoş oldu ve uygunsuz şekilde çıplak kaldı (Yaratılış 9).
Dünyanın nüfusu arttıkça insanlar tekrar Tanrı’ya karşı geldiler. Tanrı’nın buyurduğu gibi “yeryüzünü doldurmak” yerine (Yaratılış 9:1) şöyle dediler: “Kendimize bir kent kuralım. Göklere erişecek bir kule dikip ün salalım. Böylece yeryüzüne dağılmayız” (Yaratılış 11:4). Tanrı, birlikte hareket etmeye devam ederlerse kötülüklerinin daha da artacağını biliyordu; bu yüzden dillerini karıştırdı ve onları dağıttı (Yaratılış 11:5-9). Böylece Tanrı kötülüğü sınırlandırdı.
Bundan birkaç yüz yıl sonra Tanrı, insanlığı kötülükten kurtarma planını uygulamaya koydu. İbrahim’i çağırdı ve onun soyundan Kendisi için bir halk ayırdı; Yahudiler böyle ortaya çıktı. Dünyayı kötülükten kurtaran Tanrı-İnsan İsa da bu soy hattında doğdu (Yaratılış 12:1-3; Galatyalılar 3:16, 26-29; Luka 3:23-38; Yuhanna 1:1-5, 14). İbrahim’den yüzyıllar sonra Tanrı halkını Mısır’daki kölelikten kurtardı ve Musa aracılığıyla onlara Yasayı verdi. Yasa Tanrı’nın kutsallığını gösterdi ve insanların Tanrı’nın standartlarını yerine getiremediğini açıkça ortaya koydu (Romalılar 3:23; 5:20-21). Eski Antlaşma’daki kurban sistemi, İsa’nın çarmıhta gerçekleştireceği işi önceden işaret ediyordu (İbraniler 10).
Tarih boyunca kötülük yaygın olmuş olsa da Tanrı her zaman bağışlanma ve kurtuluş yolu sağlamıştır; kurtuluş her zaman Tanrı’nın lütfuyla ve iman aracılığıyla alınır (Efesliler 2:1-10; İbraniler 11:1, 6; Romalılar 4). Kutsal Kitap, yaygın kötülüğe ve onun yıkıcılığına dair örnekler verdiği gibi Tanrı’nın bol lütfunu ve merhametini de gösterir. Ayrıca Kutsal Kitap, kötülük ve O’nu reddetmeye devam edenler üzerindeki Tanrı yargısını öğretir (Yuhanna 3:36; 2. Petrus 3).
Eğer kötülük bu kadar yıkıcıysa ve Tanrı kurtuluş yolu sağladıysa, neden bugün dünyada hâlâ bu kadar çok kötülük vardır? Bunun nedenlerinden biri, insanlığın hâlâ günahlı bir doğaya sahip olmasıdır. Bir diğer neden ise Tanrı’nın sabırlı olmasıdır. 2. Petrus 3:9-10 şöyle der: “Bazılarının düşündüğü gibi Rab vaadini yerine getirmekte gecikmez; ama size karşı sabrediyor. Çünkü kimsenin mahvolmasını istemiyor, herkesin tövbe etmesini istiyor. Ama Rab'bin günü hırsız gibi gelecek. O gün gökler büyük bir gürültüyle ortadan kalkacak, maddesel öğeler yanarak yok olacak, yer ve yeryüzünde yapılmış olan her şey yanıp tükenecek.” Tanrı kötülük üzerindeki tam yargısını henüz getirmemiştir; çünkü daha çok insanın tövbeye gelmesini istemektedir.
Bu arada Şeytan hâlâ dünyada etkilidir ve insan yüreği hâlâ Tanrı’ya karşı çıkmaktadır. 2. Korintliler 4:4 şöyle açıklar: “Tanrı'nın görünümü olan Mesih'in yüceliğiyle ilgili Müjde'nin ışığı imansızların üzerine doğmasın diye, bu çağın ilahı onların zihinlerini kör etmiştir.” Pavlus ayrıca insanların Tanrı gerçeğini isteyerek reddettiğini ve Tanrı’yı tanımayı gerekli görmedikleri için Tanrı’nın onları bozulmuş bir zihne teslim ettiğini, böylece yapılmaması gereken şeyleri yaptıklarını” söyler (Romalılar 1:28). Ayrıca şu uyarıyı yapar: “Şunu bil ki, son günlerde çetin anlar olacaktır. İnsanlar kendilerini seven, para düşkünü, övüngen, kibirli, küfürbaz, anne baba sözü dinlemez, nankör, kutsallıktan ve sevgiden yoksun, uzlaşmaz, iftiracı, özünü denetleyemeyen, azgın, iyilik düşmanı olacaklar. Hain, aceleci, kendini beğenmiş, Tanrı'dan çok eğlenceyi seven, Tanrı yolundaymış gibi görünüp bu yolun gücünü inkâr edenler olacaklar. Böylelerinden uzak dur” (2. Timoteos 3:1-5).
İsa Mesih’e iman etmiş ve günahın cezasından kurtulmuş olanlar bile hâlâ günahlı doğayla mücadele eder (Romalılar 7—8). Biz de Tanrı’ya karşı gelir ve sonuç olarak dünyadaki kötülük sorununa katkıda bulunuruz. Tanrı, İsa Mesih aracılığıyla bizi lütufla bağışlamış ve bizi günahlarımızdan arındırmaya devam etmektedir (1. Yuhanna 1:9). Kutsal Ruh’un işi aracılığıyla Tanrı, kötü eylemlerimizi öldürüp O’nun yollarında yaşamamız için bizi güçlendirir (Filipililer 2:12-13; Efesliler 4:17-32; Koloseliler 3:1-14; Romalılar 12:1-2; İbraniler 12:1-2).
Mesih geri dönene kadar kötülük devam edecektir. Ancak Tanrı’nın, sonunda iyi ve kusursuz amaçlarına hizmet etmeyecek hiçbir kötülüğe izin vermediğinden emin olabiliriz. Tanrı kötülüğü sınırlar (Eyüp 1—2; 2. Selanikliler 2:6-12). Tanrı asla kötülüğün kaynağı ya da destekleyicisi olmasa da onu iyi amaçları için kullanabilir (Romalılar 8:28-30; Yakup 1:2-4; 1. Petrus 1:6-9).
Dünyamızdaki kötülük bunaltıcı görünebilir; ancak Tanrı’nın iyiliğini asla yenememiştir. Tanrı’nın çocukları, yani İsa Mesih’e iman edenler (Yuhanna 1:12), bu dünyada elçiler ve ışıklar olarak yaşar (2. Korintliler 5:20-21; Matta 5:13-16). Dünyaya İsa hakkındaki iyi haberi duyurmakla görevlendirildik (Matta 28:18-20; Elçilerin İşleri 1:8) ve bunu başkalarını etkin şekilde severek O’nun karakterini yansıtarak yapmalıyız (Yuhanna 13:34-35; Galatyalılar 6:9-10; 1. Yuhanna 4:7-12). Kutsal Ruh içimizde yaşamaktadır (Efesliler 1:13-14; 1. Yuhanna 4:13). En karanlık kötülük bile bizi Tanrı’nın sevgisinden ayıramaz (Romalılar 8:28-39).
Romalılar 12, Tanrı’yı hoşnut eden kutsal ve diri kurban olarak nasıl yaşanacağına dair öğütler verir (Romalılar 12:1). Kötülük konusunda bize şöyle denir: “Sevginiz ikiyüzlü olmasın. Kötülükten tiksinin, iyiliğe bağlanın” (Romalılar 12:9); “Kötülüğe kötülükle karşılık vermeyin. Herkesin gözünde iyi olanı yapmaya dikkat edin” (Romalılar 12:17); ve “Kötülüğe yenilme, kötülüğü iyilikle yen” (Romalılar 12:21).
English
Dünyada neden bu kadar çok kötülük var?
