Soru
Günümüzde dine karşı şüphecilik neden bu kadar yaygın?
Yanıt
Dini şüphecilik, ateizm veya dinsizlikle karıştırılmamalıdır, ancak ateistler bir tür dini şüpheci olarak kabul edilebilir. Dini şüpheci, sadece ciddi şüpheleri olan veya dine karşı tarafsız olan bir kişi olabilir. Aslında, dini şüphecilik yeni bir şey değildir. Ünlü şüpheciler Natanel (Yuhanna 1:45-47) ve Tomas (Yuhanna 20:25), şüpheleri olan İsa'nın havarileriydi. Yine de bugün dini şüphecilik daha yaygın hale geliyor gibi görünüyor.
Dini şüpheciliğin yükselişine birçok şey katkıda bulunmuştur. Bunlardan biri genel kültürdür. Bin yıldan fazla bir süre boyunca, Batı kültürünün ethosu "Hristiyan"dı; yani, her zaman uygulanmasa da, Yahudi-Hristiyan dünya görüşü saygı görüyor ve öğretiliyordu. Bu durum, 1700'lerin başında Aydınlanma Çağı (Aklın Çağı olarak da bilinir) sırasında değişmeye başladı ve insanın hiçbir engel tanımadığı Sanayi Çağı boyunca devam etti. Kültürel değişim, kısmen birçok farklı kültür ve düşünce biçiminin akını nedeniyle modern ve şimdi postmodern çağda hızlandı.
Barna Group'un başkanı David Kinnaman şöyle yazıyor: "Birçok genç Amerikalı, hayatın karmaşık olduğunu, her gün karşılaştıkları bilgi, dünya görüşü ve seçeneklerin saldırısı altında nasıl yaşayacaklarını bilmenin zor olduğunu söylüyor. Genç yetişkinlerin Hristiyanlık hakkında sıklıkla dile getirdikleri eleştirilerden biri, karmaşık bir kültürde yaşama dair derin, düşünceli veya zorlayıcı cevaplar sunmamasıdır." Başka bir deyişle, kültürel meselelere Kutsal Kitap'ın verdiği cevapları çok basit buluyorlar. Toplum, Kutsal Kitap'ın "eski moda" ahlak kurallarına dikkat etmek için fazla "sofistike". "Kutsal Kitap öyle diyor" gibi temel cevapları reddediyorlar ve Kutsal Kitap'ın emirlerinin altında yatan daha derin nedenler olduğunu göremiyorlar, belki de hiç öğretilmedikleri için.
Günümüzün dini şüpheciliğinin bir başka nedeni de dinin uygulayıcılarıyla ilgilidir. Ne yazık ki, bazı dindar insanlar ahlaksız, dürüst olmayan veya sadece kötü niyetli olabilirler. Bazı şüpheciler geçmişte dinle ilgili kötü deneyimler yaşamışlardır. Barna Group'a göre, Millennials (1985 ile 2002 arasında doğanlar) arasında dini şüpheciliğin artmasının en büyük nedeni, gerçekten Hristiyan olmayan "Hristiyanlar" ile kişisel etkileşimlerdir. Dini ikiyüzlülük, birçok kişiyi hayal kırıklığına uğratmış ve bir zamanlar Batı dünyasını sağlamlaştıran inançtan uzaklaştırmıştır.
İnançlı olduğunu iddia edenler arasında Mesih'e benzer tutum ve davranışların eksikliği, kişisel dönüşümün eksikliğine işaret eder. Bizler Mesih gibi olmaya çağrılıyoruz. Ancak birçok Hristiyan, kendi kalplerindeki kendini beğenmişlikten çok, kültürdeki adaletsizliğe odaklanıyor. Galatyalılar 2:20'nin ana fikrini kaçırıyorlar: "Mesih'le birlikte çarmıha gerildim. Artık ben yaşamıyorum, Mesih bende yaşıyor. Şimdi bedende sürdürdüğüm yaşamı, beni seven ve benim için kendini feda eden Tanrı Oğlu'na imanla sürdürüyorum." Çarmıha gerilmiş yaşam, ikiyüzlülüğe karşı koyar.
Günümüzde dini şüpheciliğe katkıda bulunan bir başka faktör de deneyciliğe aşırı güvenmektir. Her şeyin şüpheye yer bırakmayacak şekilde "kanıtlanmasını" isteyen insanlar, laboratuvarda ölçülemeyen, incelenemeyen veya test edilemeyen manevi gerçeklere doğal olarak şüpheyle yaklaşırlar. İronik bir şekilde, birçok dini şüpheci, hiç kanıtlanmamış olan doğalcı evrim teorisini mutlak gerçek olarak kabul ederken, Kutsal Kitap'ta yer alan İsa'nın mucizelerine tanık olanların anlatımlarını reddeder.
Dini şüphecilik, tüm dini inançları gerektiği gibi dikkate alma isteğinden ve farklı dini sistemlerin benimsediği çelişkili inançlardan dolayı kafanın karışmasından da kaynaklanabilir. Bir grup İsa hakkında bir şey söylerken, başka bir grup bunun tam tersini söyler. Diğer gruplar ise İsa'yı tamamen bir kenara bırakıp, hipnotik bir guruya, entelektüel bir felsefeye veya garip şekilli bir kayaya yönelirler. Bu, herkesi biraz şüpheci yapmaya yeter. Bu kafa karışıklığına, postmodern göreceliliğin geniş çapta kabul görmesi de eklenince, bugün bu kadar çok dini şüphecinin olması şaşırtıcı değildir.
Entelektüel temelli dini şüphecilik, kendi başına kötü bir şey değildir. Aslında, sağlıklı şüphecilik iyi bir şeydir — sahte öğretilere karşı dikkatli olmalıyız ve bize ruhları sınayarak onların Tanrı'dan olup olmadığını anlamamız söylenir (1. Yuhanna 4:1). Sağlıklı, kalıcı bir inanç, sorgulama ve cevap arama iznini içerir. Tanrı, bizim incelememize dayanabilir ve şüphe, inançsızlıkla eşdeğer olmak zorunda değildir. Tanrı bizi, O'nunla "gelin... birlikte düşünelim" diye çağırır (Yeşaya 1:18).
Dışarıdakilerle ilişkilerimizde akıllı davranmalıyız (Koloseliler 4:5; bkz. ayrıca 1. Selanikliler 4:12 ve 1. Timoteos 3:7) ve şüphecileri gerçeğe götüren bir diyaloga sokmalıyız. Elçi Petrus şöyle der: "İçinizdeki umudun nedenini soran herkese uygun bir yanıt vermeye her zaman hazır olun" (1. Petrus 3:15). Bu emri hemen ardından, soru soran kişiyle nasıl iletişim kurulacağına dair talimat verir: “Yalnız bunu yumuşak huyla, saygıyla yapın. Vicdanınızı temiz tutun. Öyle ki, Mesih'e ait olarak sürdürdüğünüz olumlu yaşamı kınayanlar size ettikleri iftiradan utansınlar” (1. Petrus 3:15-16). Postmodern çağımızda şüphecilerle ilişkilerimizde alçakgönüllülük ve saygı çok önemlidir.
English
Günümüzde dine karşı şüphecilik neden bu kadar yaygın?
