Soru
Charles Taze Russell kimdi?
Yanıt
Charles Taze Russell, günümüzde Yahova Şahitleri olarak bilinen dinî hareketin temelini atan kişidir. Onun örneği, eğitimsiz ve ruhsal olarak olgunlaşmamış kişilerin Kutsal Yazılar’ı kendi tercihlerine uydurmak için nasıl çarpıtabileceğini ve bu hataları başkalarına nasıl yayabileceğini göstermektedir. Russell’ın maneviyatı değişim, gerçekleşmemiş peygamberlikler ve tartışmalarla şekillenmiştir. Ölümünden sonra takipçileri bölünmüş ve en etkili grup, Joseph Rutherford’un liderliğinde Yahova Şahitleri adını almıştır.
Charles Russell bir iş adamının oğluydu ve Presbiteryen olarak yetiştirildi. 1868’de, yaklaşık 16 yaşındayken, bir arkadaşının şüpheci soruları karşısında bocaladı. Bu durum, kendi dinsel yetiştirilme tarzını sorgulamasına yol açtı. Russell, kendisine daha cazip gelen Adventizme rastladı. 1870’e gelindiğinde, 18 yaşındayken, kendisi ve benzer düşüncelere sahip birkaç kişiden oluşan küçük bir Kutsal Kitap inceleme grubu kurdu. Bu grup o dönemde bile tarihsel Hristiyanlığa kökten aykırı olan bazı görüşlere zaten sahipti, örneğin:
• Üçlübirlik’in reddi.
• İsa’nın başmelek Mikail ile aynı kişi olduğu ve Tanrı’nın ilk yaratılışı olduğu inancı.
• Kutsal Ruh’un bir kişi değil, bir güç olduğu inancı.
• Sonsuz cehennemin reddi.
• Mesih’in bedensel dirilişinin reddi.
• Mesih’in dönüşüne yönelik yoğun — hatta takıntı düzeyinde — ilgi.
Başlangıçta Charles Taze Russell, Mesih’in dönüşü hakkında peygamberce tarihler vermeye yönelik girişimleri reddediyordu. Ancak Adventist yazar Nelson Barbour ile konuştuktan sonra bu hızla değişti. 1876’ya gelindiğinde, Mesih’in 1878’de döneceğine ikna olmuştu. İkinci gelişe hazırlanmak için tüm ticari yatırımlarını sattı. Bu tahmin gerçekleşmeyince Barbour ile araları bozuldu, ancak Russell’ın daha sadık takipçileri pek tereddüt etmedi. Bu grup, en yaygın olarak “Kutsal Kitap Öğrencileri” (Bible Students) olarak biliniyordu.
Russell, 1881’de Watchtower Tract Society’yi (Gözcü Kulesi Broşür Derneği) kurdu. Daha sonra Mesih’in 1874’te ruhsal olarak döndüğünü ve dünyanın sonunun 1914’te gerçekleşeceğini iddia etti. Russell’ın öğrencileri, onun Matta 24:45’teki “sadık ve akıllı hizmetkâr” peygamberliğinin son zamanlarda gerçekleşmiş hâli olduğunu söylemeye başladılar. Russell bunu açıkça iddia etmese de bunu reddetmedi. Ondan sonraki liderler — özellikle Joseph Rutherford — bu unvanı sahiplenerek Gözcü Kulesi’nin tartışılmaz ruhsal otorite iddiasının temelini attılar. Russell, ölümünden önce Kutsal Yazıların İncelenmesi adlı altı ciltlik eserini yazdı.
Elbette 1914 geldi geçti ve Mesih’in ikinci gelişiyle uzaktan yakından ilgisi olan hiçbir şey olmadı. 1914 yılına yüklenen büyük beklenti, o tarihten beri Yahova Şahitleri tarafından giderek karmaşıklaşan açıklamalarla izah edilmeye çalışılmıştır. Russell 1916’da öldü. Bu dönemde, Russell tarafından yazıldığı iddia edilen yedinci bir cilt yayımlandı. Aslında bu kitap Russell’ın yardımcıları tarafından yazılmış, Rutherford tarafından ağır şekilde düzenlenmişti. O ciltle ilgili tartışmalar ve 1914 hayal kırıklığının yarattığı huzursuzluk, yeni bir bölünmeye yol açtı ve Rutherford, daha sonra Yahova Şahitleri adını alan grubun lideri oldu.
Russell’ın ruhsal geçmişine bakıldığında endişe verici noktalar hemen ortaya çıkar. Genç bir delikanlıyken, şüpheci bir arkadaşının sorularına yanıt verecek kadar Kutsal Kitap bilgisine sahip değildi. Buna rağmen iki yıl sonra aynı genç, Kutsal Kitap’ı mevcut tüm kiliselerden daha doğru yorumlayabileceğini varsaydı. Çok geçmeden, eskatoloji yaklaşımında dramatik bir değişiklik yaptı ve gerçekleşmeyen bir peygamberlikte bulundu. Russell, benzer düşünceleri paylaşan insanları etkileyebilecek karizmanın dışında özel bir içgörü ya da yetenek sergilemedi. Samimi olup olmadığı bir yana, Charles Taze Russell sahte bir peygamber ve “başka bir müjde” öğreten biriydi (bkz. Galatyalılar 1:8–9).
Her ne kadar Russell’ın inançları ve çabaları “Kutsal Kitap Öğrencileri” grubunu şekillendirmiş olsa da, bugün Yahova Şahitleri olarak bilinen topluluğun Russell’dan çok Joseph Rutherford’un katkılarıyla karakterize edildiği söylenebilir. Bayramların, doğum günlerinin ve oy kullanmanın reddi gibi Yahova Şahitleri’ne özgü birçok öğreti Rutherford tarafından getirilmiştir. Ayrıca Şahitlerin Vahiy kitabına dair kendine özgü yorumları, Krallık Salonları’nı kullanmaları ve agresif kapı kapı dolaşma yöntemleri de Rutherford’un katkılarıdır. Russell’ın ölümünden sonraki yıllarda takipçilerinin yalnızca dörtte biri Rutherford ile birlikte kalmış, grup bu süreçte yeni adını almıştır.
Charles Taze Russell, Kutsal Yazılar’ın neden doğru bir şekilde öğretilmesi gerektiğini gösteren güçlü bir örnektir (1. Timoteos 3:16) ve Kutsal Yazılar’ın deneyimsiz ve cahil kişilerce yanlış ele alınmasına dair uyarıların neden bulunduğunu açıklar (2. Petrus 3:16–17). İnsanların, kendi arzularına uyan öğretmenleri aramaktansa gerçeği aramaları gerektiği öğüdü (2. Timoteos 4:3) ve Mesih ve elçiler tarafından iletilen müjdeden farklı bir müjdeyi kabul etmeme uyarısı (Galatyalılar 1:8–9) onun hayatında net bir şekilde görülebilir. Daha fazla insan, Russell’ın iddialarını titizlikle sınamış olsaydı (Elçilerin İşleri 17:11) veya onun sahte bir peygamber olduğunu fark etmiş olsaydı (Yasa’nın Tekrarı 18:22), bugün çok daha az insan Yahova Şahitleri gibi sahte bir mezhebin etkisinde olurdu.
English
Charles Taze Russell kimdi?
