Soru
Kutsal Kitap “sevgi sevgidir” öğretisini destekler mi?
Yanıt
“Sevgi sevgidir” ifadesi ilk bakışta oldukça açık görünebilir. Elbette sevgi sevgidir; başka ne olabilir ki? Ancak bu ifade günümüzde yaygın şekilde kullanıldığı hâliyle büyük ölçüde Kutsal Kitap’a aykırı bir anlam taşımaktadır.
“Sevgi sevgidir” sloganı en sık LGBTQ+ topluluğunun üyeleri ve aktivistleri tarafından kullanılır. 2016 yılında Love & Equality Rally’ye katılan bir kişi şöyle demiştir: “Benim için ‘sevgi sevgidir’ demek, arkadaşlarımın, ailemin ve birini seven herkesin o kişiyi özgürce ve gönüllü şekilde sevebilmesi demektir. Kimse onlara bunun yanlış olduğunu söylememelidir.” Özünde bu ifadeyi kullanan kişiler, “sevgi” olarak adlandırılan her şeyin, nesnesi ya da ifade ediliş biçimi ne olursa olsun eşit derecede geçerli ve değerli olduğunu savunmaktadır. Herkesin istediği kişiyi, istediği şekilde ve istediği zaman “sevmesine” (çoğu zaman bununla cinsel ilişki kastedilir) izin verilmelidir. Bir kişi kendisini değerli hissediyor, mutlu oluyor ve cinsel tatmin yaşıyorsa ilişkinin eşcinsel, heteroseksüel, biseksüel, iki kişilik ya da çok eşli olması fark etmez. “Sevgi sevgidir.”
Ancak Kutsal Kitap sevgi hakkında bunu söylemez. C. S. Lewis, The Four Loves adlı eserinde belirttiği gibi, Yeni Antlaşma’da sevginin farklı türleri dört Yunanca kelimeyle ifade edilir. Bunlar şefkat (storge), dostluk (philia), romantik sevgi (eros) ve özverili sevgi (agape) olarak adlandırılır. Bu sevgilerin her biri farklıdır ve farklı şekilde uygulanır; sevdiğiniz bir yemeği, en yakın arkadaşınızı sevdiğiniz şekilde sevmezsiniz ve bir evcil hayvanı eşinizi sevdiğiniz gibi sevmezsiniz. Tanrı’nın bize olan sevgisi olan agape, sevginin en saf ve en koşulsuz biçimidir. Bu nedenle her sevgi aynı değildir.
Ayrıca “sevgi sevgidir” sloganının ima ettiği sevgi anlayışı, Kutsal Kitap’ın öğretişini çarpıtır. Bu slogan çoğu zaman insanların kime âşık olacaklarını seçemedikleri, bu yüzden bunun için yargılanmamaları ya da utandırılmamaları gerektiği iddiasıyla birlikte kullanılır; sevginin doğal olduğu söylenir. “Âşık olmak” ifadesinin kendisi bile sevginin istemsiz olduğu düşüncesini vurgular. Ancak böyle bir sevgi anlayışı gerçek sevgi değil, tutkudur; hormonların yönlendirdiği hisler ve yoğun duygusal heyecanlardır. Tutkunun bazen beklenmedik ve istemsiz şekilde ortaya çıktığı doğru olabilir, ancak bu hisler genellikle benmerkezcidir.
Kutsal Kitap’ın anlattığı gerçek sevgi yalnızca duygusal değildir. O, günlük bir seçim ve özverili davranışların bütünüdür. 1. Korintliler 13 sevginin özelliklerini sıralar ve listedeki hiçbir şey — sabır, iyilik, dayanıklılık vb. — bilinçli çaba olmadan gerçekleşmez. Kutsal Kitap’taki sevgi emek ister ve insanların sevgiyle ilişkilendirdiği duygusal tatlılık hissi her zaman buna eşlik etmez. İsa da çarmıhta sevginin en büyük örneğini sergilerken mutluluk ve sıcak duygular hissetmiyordu (Romalılar 5:8).
Ayrıca 1. Yuhanna 4:16 şöyle der: “Tanrı sevgidir." Bu nedenle “sevgi sevgidir” ifadesi Tanrı’yı denklemden çıkarıp yerine yalnızca “sevgi”yi koymaktadır. 19. ayet ise şöyle der: “Bizse seviyoruz, çünkü önce O bizi sevdi.” Dolayısıyla Tanrı gerçek sevginin kaynağı ve örneğidir; sevginin ne olduğunu bilmemizin tek nedeni O’dur. Tanrı’yı denklemin dışına çıkarmak, insanların Tanrı ve O’nun gerçek sevgisi için yaşamak yerine kendi “sevgi” tanımları için yaşamalarına yol açar. Duygusal heyecanın peşinden gitmek ve bunu yaşamın en yüksek amacı olarak görmek, rekor düzeyde boşanmalara, LGBTQ+ ilişkilere, geçici ilişki kültürüne ve daha fazlasına yol açmıştır. Tanrı’nın yerine kişinin kendi tanımladığı sevgi anlayışını koyması da insanları kaygan bir zemine sürükler; çünkü insanlar “âşık oldukları” sürece her türlü günahı ve ahlaksızlığı haklı görmeye başlayabilirler. Eğer “sevgi sevgidir” ise, çocuklardan, hayvanlardan ya da cansız nesnelerden cinsel tatmin alan “sevgi” biçimlerini de kabul etmeli miyiz?
Kutsal Kitap tekrar tekrar Hristiyanlara “Komşunu kendin gibi sev” diye buyurur (Matta 19:19; Markos 12:31; Yakup 2:8). Bu, birbirimizi Kutsal Kitap’ın anlattığı bilinçli ve özverili sevgiyle sevmemiz gerektiği anlamına gelir; yani kaynağını ve tanımını Tanrı’nın karakterinden alan sevgiyle, “sevgi sevgidir” anlayışının yüzeysel, benmerkezci ve çarpıtılmış sevgisiyle değil.
English
Kutsal Kitap “sevgi sevgidir” öğretisini destekler mi?
