Soru
Tanrı'nın Yaratıcı olması ne anlama gelir?
Yanıt
Kutsal Kitap'ın temel gerçeklerinden biri, Tanrı'nın var olan her şeyin Yaratıcısı olduğudur. Tanrı'yı Yaratıcı olarak ilan eden birçok ayetten biri Yeşaya 40:28'dir: “Bilmiyor musun, duymadın mı? Ebedi Tanrı, RAB, bütün dünyayı yaratan, Ne yorulur ne de zayıflar, O'nun bilgisi kavranamaz.” Evrenin yaratılışında Üçlü Birlik'in üç Kişisi de etkin olmuştur (Yaratılış 1:2; Elçilerin İşleri 17:24; İbraniler 1:2).
Yaratıcı, yeni bir şey meydana getiren kişidir. İnsanlar sanat eserleri, müzik besteleri ve fiziksel yapılar “yaratabilir”; ancak her zaman üzerinde çalışacakları bir şeye sahiptirler. Önceden var olan maddeden başlar ve onu yeni şekillerde biçimlendirirler. Müzik ve diğer zihinsel üretimler bile ritimler, kafiyeler, notalar, enstrümanlar ve sanatsal araçlar gibi yapı sağlayan ve olasılıklar sunan unsurlara dayanır. Yaygın olarak “yaratıcılık” denilen şey, aslında senteze daha yakındır. Tanrı'nın ise üzerinde çalışacağı böyle ham maddeleri yoktu. Tanrı'nın Yaratıcı olduğunu söylediğimizde, O'nun gerçekten yaratıcı olduğunu, tamamen kendine özgü bir kategoride bulunduğunu kastederiz; çünkü O hiçbir şeyden başladı (Koloseliler 1:16).
Yaratılış 1:1 şöyle der: “Başlangıçta Tanrı göğü ve yeri yarattı.” Bu, Yaratılış 1:1'den önce ne göğün ne de yerin var olduğu anlamına gelir. Tanrı onları sözüyle var etti (Yaratılış 1:3, 6, 9). “Çünkü ben, RAB yeri göğü, denizi ve bütün canlıları altı günde yarattım, yedinci gün dinlendim” (Mısır'dan Çıkış 20:11; ayrıca bkz. Vahiy 10:6). O Tanrı'dır. O bizim anlayışımızla, zamanla, mekânla ya da maddeyle sınırlı değildir. Yaratıcı olarak Tanrı, her şeyin sonsuz bilge Kaynağı ve Tasarımcısıdır: “Ya RAB, ne çok eserin var! Hepsini bilgece yaptın; Yeryüzü yarattıklarınla dolu” (Mezmur 104:24).
Tanrı göğü ve yeri yarattığında, onları sözüyle var etti. Yeryüzünü ve gökyüzünü dolduran şeyleri yarattığında da onları sözüyle var etti (Yaratılış 1:11–16). Ama insanı yaratırken farklı bir şey yaptı. Önceden yaratmış olduğu toprağın tozundan aldı ve bir adam şekillendirdi. Sonra o adama kendi yaşam nefesini üfledi ve “adam yaşayan can oldu” (Yaratılış 2:7). İlk kadın Havva'yı yaratırken de daha önce yaratmış olduğu şeyi kullandı. Adem'in derin bir uykuya dalmasını sağladı, onun kaburgalarından birini aldı ve ondan bir kadın oluşturdu (Yaratılış 2:21).
Tanrı evrendeki her şeyin Tasarımcısı ve Usta Sanatkârıdır; insanı ise diğer bütün yaratılmışlardan bir adım daha üstün yarattı. O adama kendi yaşamını üfleyerek erkeği ve kadını “kendi suretinde” yarattı (Yaratılış 1:27). Bu, insanların diğer bütün yaratılmışlardan Tanrı'ya daha çok benzediği anlamına gelir. Tıpkı Tanrı'nın olduğu gibi bizim de sonsuz bir ruhumuz vardır. Düşünebilir, iyi ya da kötüyü seçebilir ve sevebiliriz. Duygularımız, aklımız ve kendimiz de bir şeyler yaratma gücü ve isteğimiz vardır. Tanrı bizimle paydaşlık kurmak ister (Yaratılış 3:8–9; Yeremya 29:12). O köpeklerle, yunuslarla ya da ağaçlarla değil, yalnızca insanlarla paydaşlık arar. Ve bizi kurtarmak için yeryüzüne geldiğinde, bir insan biçiminde geldi (Filipililer 2:5–8; Luka 1:35).
Tanrı'nın Yaratıcı olduğunu söylediğimizde, O'nu hiç kimsenin yaratmadığını ve yalnızca Tanrı'nın YARATICI olduğunu kastederiz. Şeytan yaratamaz; yalnızca Tanrı'nın yarattığını bozabilir. İnsanlar da gerçekten yaratamazlar; çünkü zaten yaratılmış olan bir şeyden başlamak zorundayız. Her şey Tanrı'dan kaynaklanmıştır (Yeremya 10:16; Yakup 1:17; Vahiy 10:6). Her şeyi yarattığı için her şey O'nundur (Mısır'dan Çıkış 19:5; Mezmur 50:12). İnsanlar olarak biz de O'nunuz ve üzerimizde egemenlik sürme hakkına sahiptir. Bize O'nu seçme ya da reddetme özgürlüğünü verir, fakat her iki seçimin de sonuçları vardır. Bilge kişi Yaratıcı'nın önünde eğilir ve bizi gerçekten nasıl yaratıldığımızı bilen tek Kişi'ye isteyerek boyun eğer (Mezmur 78:39; 103:14; Romalılar 9:20).
English
Tanrı'nın Yaratıcı olması ne anlama gelir?
