Soru
Tanrı'yı onurlandırmak ne demektir?
Yanıt
Vahiy 4:10-11 gökteki bir sahneyi anlatır: “Yaratıklar tahtta oturanı, sonsuzluklar boyunca yaşayanı yüceltip ona saygı ve şükran sundukça, yirmi dört ihtiyar tahtta oturanın, sonsuzluklar boyunca yaşayanın önünde yere kapanarak O'na tapınıyorlar. Taçlarını tahtın önüne koyarak şöyle diyorlar: 'Rabbimiz ve Tanrımız! Yüceliği, saygıyı, gücü almaya layıksın. Çünkü her şeyi sen yarattın; Hepsi senin isteğinle yaratılıp var oldu.'” “Yücelik” ve “onur” olarak çevrilen sözcükler birbiriyle yakından ilişkilidir ve Kutsal Kitap'ta çoğu zaman birbirinin yerine kullanılır. Ancak aralarında ince bir fark vardır. Genellikle “yücelik” olarak çevrilen sözcük, “doğasında var olan, özünde bulunan değer” anlamına gelirken, “onur” olarak çevrilen sözcük “algılanan değer; yüce saymak veya yüce kabul etmek” anlamına gelir.
Yücelik, yüceltilen kişide doğuştan bulunan bir özelliktir. Yücelik, orada bulunan şeyi doğru şekilde yansıtan bir aynaya benzetilebilir. Tanrı'nın karakterini doğru biçimde yansıttığımızda O'nu yüceltmiş oluruz. Tanrı'yı yüceltmek, O'nu gerçekten olduğu kişi olarak onurlandırmaktır. Tanrı yüceliğe sahiptir çünkü O sonsuz değere sahiptir. İnsanlar ise yüceliğe sahiptir çünkü her türlü yüceliğe sahip Olan'ın suretinde yaratılmışlardır (Yaratılış 1:27). Tanrı'nın görkemli karakterini veya yaptıklarını sözlerimizle ya da davranışlarımızla sergilediğimizde O'nu yüceltmiş oluruz. İsa'nın karakterini örnek almak Tanrı'yı yüceltmenin bir yoludur, çünkü O'nun niteliklerini ortaya koymuş oluruz. Tanrı'yı yücelttiğimizde O'na onur vermiş oluruz.
Onur, yüreğimizden kaynaklanır ve bir şeye ya da birine kişisel olarak verdiğimiz değeri ifade eder. Koleksiyoncular bazı nesnelere koleksiyon yapmayan kişilerden daha yüksek değer verirler. Başkalarının önemsemediği bir şey, başka biri için çok değerli olabilir ve bu nedenle onurlandırılır. Başkalarını, onların konumlarını ve katkılarını ne kadar önemli gördüğümüze bağlı olarak onurlandırırız. İnsanları performanslarından dolayı değil, konumlarından dolayı onurlandırmamız emredilmiştir. Babamıza ve annemize (Yasa'nın Tekrarı 5:16; Markos 7:10), yaşlılara (Levililer 19:32) ve üzerimizde yetki sahibi olanlara (1. Petrus 2:17) saygı göstermemiz buyurulmuştur. Tanrı'yı onurlandırdığımızda, O'na ne kadar büyük değer verdiğimizi göstermiş oluruz. O'nun yüceliğini övgü ve tapınma aracılığıyla O'na geri yansıtırız.
Kutsal Kitap, Tanrı'yı onurlandırmanın ve yüceltmenin birçok yolunu gösterir. Cinsel açıdan temiz yaşayarak (1. Korintliler 6:18-20), gelirimizden vererek (Süleyman'ın Özdeyişleri 3:9) ve yaşamlarımızı O'na adayarak (Romalılar 14:8) O'na büyük değer verdiğimizi gösterir ve karakterini yansıtırız. Sadece dışarıdan O'nu onurlandırmak yeterli değildir. Tanrı, yürekten gelen bir onur ister. “Rab diyor ki, “Bu halk bana yaklaşıp Ağızlarıyla, dudaklarıyla beni sayar, Ama yürekleri benden uzak. Benden korkmaları da İnsanlardan öğrendikleri buyrukların sonucudur'" (Yeşaya 29:13). Rab'den zevk aldığımızda (Mezmur 37:4), yaptığımız her şeyde O'nu aradığımızda (1. Tarihler 16:11; Yeşaya 55:6) ve O'nun yüreğimizdeki yerini yansıtan seçimler yaptığımızda, O'na en büyük onuru vermiş oluruz.
English
Tanrı'yı onurlandırmak ne demektir?
