Soru
Tanrı'nın huzurunda olmak ne demektir?
Yanıt
Adem ile Havva, düşüşten önce Tanrı'nın huzurunda yakın bir paydaşlığa sahipti (Yaratılış 3:8). O zamandan beri günah, Tanrı'nın fiziksel huzurunda bulunabilmemizi engellemiştir (Mısır'dan Çıkış 33:20). Şimdi yalnızca kutsal, günahsız melekler Tanrı'nın fiziksel huzurundadır (Luka 1:19). Ancak Hristiyanlar olarak içimizde yaşayan Kutsal Ruh sayesinde Tanrı'nın varlığı içimizdedir (Yuhanna 14:23; 15:4) ve içimizde yaşayan bu varlık yalnızca Rab İsa Mesih'e iman aracılığıyla gelir.
Bu varlığın gerçekliğinin farkına, O'nun Sözü'ne itaatimiz aracılığıyla varırız. “Ama siz seçilmiş soy, Kral'ın kâhinleri, kutsal ulus, Tanrı'nın öz halkısınız. Sizi karanlıktan şaşılası ışığına çağıran Tanrı'nın erdemlerini duyurmak için seçildiniz” (1. Petrus 2:9). Petrus'un “Tanrı'ya ait olan seçilmiş bir halkız” dediğine dikkat edin. Eğer O'na aitsek, O da aramızda bulunmayacak mıdır? Ne kadar kötü başarısız olursak olalım, Tanrı'nın varlığının gerçekliğini asla kaybetmeyiz; kurtuluşumuzu kaybedecek kadar günah işlemeyiz; Kutsal Ruh'u bizden uzaklaştıracak kadar aşağı düşmeyiz. Günahımız yüzünden Tanrı'yı öfkelendirebiliriz, ancak gerçek imanlılar Kutsal Ruh'un varlığını asla kaybetmezler. Tanrı'nın varlığının gerçekliğini asla kaybetmeyecek olsak da, O'nun varlığının "hissini" kaybedebiliriz.
Tanrı'nın her çocuğu zaman zaman Tanrı'nın varlığını kaybetmiş olma hissini mutlaka yaşar. Bu durum, evini bırakıp bir süreliğine iş için uzaklara giden bir ev sahibine benzer. Evi tamamen boş bırakmamıştır; çünkü öyle olsaydı bütün eşyalarını da yanında götürürdü. Ama bütün mobilyalarını ve eşyalarını evde bırakmış olması, bir gün tekrar döneceği anlamına gelmez mi? Her imanlı, Rab'bin zaman zaman imanımızı sınamayı uygun gördüğü ruhsal kuraklık dönemleri olduğunu bilir. Bizi daha da arınalım diye sıkıntının eleğinden geçirip ateşinde sınamaz mı (Eyüp 23:10; 1. Petrus 1:7)?
Ancak Tanrı'nın huzurunda olmanın pratik sonucu sevinçtir! Birçok Hristiyan, Tanrı'nın varlığını hissetmedikleri için kasvetli ve umutsuz görünür. Rab'le itaat ve iman içinde yürüyenler için paydaşlık tatlıdır. Ama Rab'be itaatten ve güvenmekten doğan bu tatlı paydaşlık geçici bir duygu değildir. Özellikle denemeler sırasında bizi ayakta tutar; çünkü “RAB'bin verdiği sevinç sizi güçlü kılar” (Nehemya 8:10). Rab'bin kardeşi Yakup şöyle yazar: “Kardeşlerim, çeşitli denemelerle yüz yüze geldiğinizde bunu büyük sevinçle karşılayın” (Yakup 1:2), çünkü denemeler imanı oluşturur ve dayanıklılığı geliştirir. Denemeler sırasında dayanarak imanımızın gerçek olduğunu hem kendimize hem de başkalarına kanıtladığımızda, Tanrı'nın varlığını hissetme duygumuz artar; bununla birlikte sevincimiz de artar.
Davut, yalnızca doğruların bilebileceği bir sevinçten söz eder (Mezmur 16:11). Bu sevinç, gelecek yücelikte Rab'bin yüzünü gördüğümüzde yaşayacağımız çok daha büyük ve sonsuz sevincin yalnızca bir ön tadıdır.
English
Tanrı'nın huzurunda olmak ne demektir?
