Soru
Tanrı'nın düşmanı olmak ne demektir?
Yanıt
Düşman, bir başkasından hoşlanmayan ya da ondan nefret eden ve karşı olduğu kişiye zarar vermeye, ona karşı çıkmaya ve onunla savaşmaya çalışan kişidir. Dolayısıyla Tanrı'nın düşmanı, Tanrı'nın bu dünyadaki varlığına ve amaçlarına karşı çıkan kişidir.
Kutsal Kitap, Şeytan'ı, yani İblis'i, Tanrı'nın belirli düşmanı olarak tanımlar (1. Timoteos 5:14–15). Tarih boyunca Tanrı'nın düşmanı olarak Şeytan, Tanrı'nın planını engellemeye, insanlara zarar vermeye ve onları Tanrı'dan uzaklaştırmaya çalışmıştır.
Şeytan'ın yanı sıra, Kutsal Yazılar Tanrı'nın ve O'nun halkının başka birçok düşmanından da söz eder. Kutsal Kitap'ta Tanrı'nın düşmanı için kullanılan diğer sözcükler rakip ve hasımdır. Rab'bin buyruklarına itaatsizlik eden herkes Tanrı'nın düşmanı ilan edilir. Günah bizi Tanrı'ya karşı konumlandırır: "Yaptığınız kötülükler yüzünden bir zamanlar düşüncelerinizde Tanrı'ya yabancı ve düşmandınız" (Koloseliler 1:21). Elçi Pavlus, kurtulmamış günahkârlardan Tanrı'nın düşmanları olarak söz eder: "Çünkü biz Tanrı'nın düşmanlarıyken Oğlu'nun ölümü sayesinde O'nunla barıştıksa, barışmış olarak Oğlu'nun yaşamıyla kurtulacağımız çok daha kesindir" (Romalılar 5:10).
İsrail tarihi boyunca Tanrı'nın halkı, onları yok etmeye kararlı düşmanlarla mücadele etti. Mısırlılar, Kenanlılar, Filistliler ve Babilliler, Eski Antlaşma'da yer alan zalim ve baskıcı düşman uluslardan yalnızca birkaçıdır. Bu uluslar Tanrı'nın halkına karşı çıktıkları için Tanrı'nın düşmanları sayıldılar ve Tanrı İsrail adına savaştı (bkz. 2. Krallar 19).
İsa Mesih yaşamı boyunca, Yaratılış 3:15'te önceden bildirildiği gibi, hem insan hem de ruhsal düşmanlar tarafından karşı çıkıldı. Büyük Hirodes bebek İsa'yı öldürmeye çalıştı ama başarısız oldu (Matta 2:13, 16–20). Şeytan çölde Mesih'i ayarttı (Markos 1:12–13). Zaman zaman Şeytan Rab'be O'nun arkadaşları ve izleyicileri aracılığıyla karşı çıktı (Matta 16:22–23; 26:14–16; Luka 22:3; Yuhanna 13:21–27). Eski Antlaşma'da önceden bildirildiği gibi (Mezmur 2:2; Yeşaya 53:3), Yahudi önderleri İsa'yı öldürmek için plan yaptılar (Matta 12:14; 27:1; Markos 3:6; Yuhanna 5:18; 7:1, 19; 11:53).
Mesih'in düşmanları O'nu çarmıha germeyi başardılar (Matta 27:22; Elçilerin İşleri 2:23), ancak Tanrı'nın planını engellemeyi başaramadılar. İsa, ölüm de dâhil olmak üzere bütün düşmanlarını yendi; böylece izleyicileri O'nun zaferi sayesinde özgür kılınabilsinler (Matta 22:44; Filipililer 2:9–11).
İsa Mesih, Kendisine olan imanları nedeniyle Hristiyanların birçok düşmanla karşılaşacağını açıkça bildirdi: "Mesih İsa'ya ait olup Tanrı yoluna yaraşır bir yaşam sürmek isteyenlerin hepsi zulüm görecek" (2. Timoteos 3:12; ayrıca bkz. Yuhanna 15:18–19; 17:14).
Mesih ayrıca, Hristiyanlar Tanrı'nın düşmanları ve onların tehditleriyle karşılaştıklarında izlemeleri gereken örneği de verdi: "Nitekim bunun için çağrıldınız. Mesih, izinden gidesiniz diye uğrunuza acı çekerek size örnek oldu. O günah işlemedi, ağzından hileli söz çıkmadı. Kendisine sövüldüğünde sövgüyle karşılık vermedi, acı çektiğinde kimseyi tehdit etmedi; davasını, adaletle yargılayan Tanrı'ya bıraktı. Bizler günah karşısında ölelim, doğruluk uğruna yaşayalım diye, günahlarımızı çarmıhta kendi bedeninde yüklendi. O'nun yaralarıyla şifa buldunuz" (1. Petrus 2:21–24).
Kutsal Kitap, imanlılara Tanrı'nın düşmanlarıyla karşı karşıya kaldıklarında hem dikkatli hem de cesur olmalarını öğütler: "Ayık ve uyanık olun. Düşmanınız İblis kükreyen aslan gibi yutacak birini arayarak dolaşıyor" (1. Petrus 5:8).
Tanrı'nın düşmanları kaybetmeye mahkûm bir savaş vermektedir: "Ya RAB, düşmanların kesinlikle, Evet, kesinlikle yok olacak, Suç işleyen herkes dağılacak" (Mezmur 92:9).
Ortadan kaldırılacak son Tanrı düşmanı ölümdür: "Çünkü Tanrı bütün düşmanlarını ayakları altına serinceye dek O'nun egemenlik sürmesi gerekir. Ortadan kaldırılacak son düşman ölümdür" (1. Korintliler 15:25–26; ayrıca bkz. 2. Timoteos 1:10; Vahiy 21:4).
English
Tanrı'nın düşmanı olmak ne demektir?
