Soru
Tanrı'nın gözdesi olan kişiler var mıdır?
Yanıt
Tanrı'nın gözdesi olan kişilerinin olup olmadığı zor bir sorudur; çünkü bu soru, genellikle kayırılmayanlara karşı adaletsiz davranmak anlamına gelen kayırmacılığa ilişkin insani anlayışımıza dayanır. Cevabı tam olarak anlayabilmek için Tanrı'nın her zaman adil olduğu gerçeğiyle başlamamız gerekir (Yasa'nın Tekrarı 32:4; Mezmur 7:11). Her insan O'nun suretinde yaratıldığı için Tanrı'nın herkesi sevdiğini biliyoruz (Yuhanna 3:16; Ağıtlar 3:22–23; Yaratılış 1:26). O'nun yargısı her zaman doğrudur. Bu nedenle, eğer birini kayırıyorsa, bu yapılabilecek tek doğru şeydir.
Kayırmacılığı düşündüğümüzde, daha yüksek bir statüye ve daha az sorumluluğa sahip olmayı hayal ederiz. Ancak Tanrı'nın lütfu çoğu zaman ek görevler ve daha zor sorumluluklarla birlikte gelir. İsa, Tanrı'nın hoşnut olduğu her şeyin beden almış hâliydi. Kutsal Yazılar'da Tanrı birçok kez İsa'yı “Seçilmiş Kulum” diye adlandırır (örneğin, Yeşaya 42:1; Matta 3:17; 12:18; Luka 9:35). Bu unvan İsrail için de kullanılır (Yeşaya 45:4; 65:9; 1. Krallar 11:13). Tanrı, kendi egemen amaçları doğrultusunda peygamberleri ve kralları seçti (Mısır'dan Çıkış 33:17; Daniel 10:11; 1. Samuel 2:26). Davut'un bütün oğulları arasından bir sonraki kral olması için Süleyman'ı seçti (1. Tarihler 28:5–6). Ona zenginlik, saygınlık ve bilgelik verdi (1. Krallar 5:12).
Ancak Tanrı'nın lütfuna erişen birçok kişi, Tanrı'nın üzerlerine yüklediği sorumluluk nedeniyle zulüm gördü ve sıkıntı çekti. Melek Cebrail Meryem'i şu sözlerle selamladı: “Selam, ey Tanrı'nın lütfuna erişen kız! Rab seninledir” (Luka 1:28). Meryem'in neden seçildiğine dair elimizde başka bir kayıt yoktur; ancak Tanrı'nın ona gösterdiği lütfun sonucu, Mesih'in annesi olarak büyük acılar ve zorluklar yaşaması oldu. Bir kılıç onun canını delecekti (Luka 2:35). Romalılar 9:14–16, Tanrı'nın seçme konusundaki egemen hakkını şöyle özetler: “Öyleyse ne diyelim? Tanrı adaletsizlik mi ediyor? Kesinlikle hayır! Çünkü Musa'ya şöyle diyor: 'Merhamet ettiğime merhamet edeceğim, Acıdığıma acıyacağım.' Demek ki bu, insanın isteğine ya da çabasına değil, Tanrı'nın merhametine bağlıdır."
Öyleyse Tanrı'nın lütfu keyfi midir? Yaptığımız seçimlerin O'nun gözdesi olup olmamamız üzerinde bir etkisi var mıdır? Yeşaya 66:2 şöyle der: “'Çünkü bütün bunları ellerim yaptı, Hepsi böylece var oldu' diyor RAB. 'Ancak ben alçakgönüllüye, ruhu ezik olana, Sözümden titreyen kişiye değer veririm.'” Tanrı hepimize lütfunu göstermek ister, ancak egemen bilgeliği içinde bazılarını özel görevler ve bereketler için seçer. Tanrı, Musa'ya buluşma çadırının yapımıyla ilgili talimatlar verirken, sanatsal işleri yapmaları için özellikle seçtiği iki adamın adını verdi. “RAB Musa'ya şöyle dedi: 'Bak, Yahuda oymağından özellikle Hur oğlu Uri oğlu Besalel'i seçtim. Beceri, anlayış, bilgi ve her türlü ustalık vermek için onu ruhumla doldurdum. Öyle ki, altın, gümüş, tunç işleyerek ustaca yapıtlar üretsin.' ... Ayrıca Dan oymağından Ahisamak oğlu Oholiav'ı onunla çalışması için görevlendirdim. Sana buyurduğum işlerin hepsini yapabilsinler diye öteki becerikli adamlara üstün yetenek verdim" (Mısır'dan Çıkış 31:1–4, 6). Bazen Tanrı, insanları özel hizmetler için özel yeteneklerle donattığı için seçer. Yaşamları için belirlediği çağrıyı yerine getirirken O'nun lütfuna erişirler (Mısır'dan Çıkış 33:13).
Tanrı'nın lütfu sınırlı değildir. O bizi önem sırasına göre sıralamaz ve O'nun lütfu, birbirimizle yarışarak kazanmamız gereken bir şey değildir. İsa Mesih'e iman aracılığıyla Tanrı'ya gelen her Tanrı çocuğu, Tanrı'nın lütfuna sahiptir. Mezmur 5:12 şöyle der: “Çünkü sen doğru kişiyi kutsarsın, ya RAB, Çevresini kalkan gibi lütfunla sararsın.” Bize lütuf kazandıran kendi doğruluğumuz değildir; Mesih'in kanıyla günahlarımızın temizlenmesi sayesinde doğru ilan ediliriz (Romalılar 5:1; 2. Korintliler 5:21). İmanda büyüyüp O'nu hoşnut etmeye çalıştıkça, Tanrı bize yaklaşarak lütfunu gösterir (Yakup 4:8). Kendisini arayan herkese lütuf vermeyi arzular (Yeremya 29:13). Bütün çocuklarına, hizmetinde kullanmaları için ruhsal armağanlar verir (1. Korintliler 12:5–7; 1. Petrus 4:10). Rab'bin terbiye etmesi bile çocuklarına gösterdiği lütfun bir ifadesidir. İbraniler 12:5–6 şöyle der: “Oğlum, Rab'bin terbiye edişini hafife alma, Rab seni azarlayınca cesaretini yitirme. Çünkü Rab sevdiğini terbiye eder, Oğulluğa kabul ettiği herkesi cezalandırır.”
Tanrı'nın gözdeleri, Oğlu'nun kanıyla satın alınmış olan çocuklarıdır (Yuhanna 1:12). İsa'yı onurlandırdıkça Tanrı'nın lütfu bizi izler. Bu lütuf daha büyük sorumluluklar, bereketler ya da hatta O'nun uğruna acı çekmek şeklinde kendini gösterebilir (Elçilerin İşleri 5:41). O'nun lütfunun ödülü şu vaadidir: “Tanrı'nın, kendisini sevenlerle, amacı uyarınca çağrılmış olanlarla birlikte her durumda iyilik için etkin olduğunu biliriz” (Romalılar 8:28). Tanrı'nın gözdeleri olduğumuzda, O'nun her zaman bizimle olduğunu ve O'nun uğruna yaptığımız her şey için bizi ödüllendireceğini biliriz (Matta 28:20; Vahiy 22:12).
English
Tanrı'nın gözdesi olan kişiler var mıdır?
