Soru
Tanrı'nın duyguları var mı?
Yanıt
Kutsal Kitap'ta Tanrı'nın duygularından söz eden birçok ayet vardır. Örneğin Tanrı'nın şu duyguları gösterdiğini görürüz:
• Öfke (Mezmur 7:11; Yasa'nın Tekrarı 9:22; Romalılar 1:18)
• Merhamet (Mezmur 135:14; Hakimler 2:18; Yasa'nın Tekrarı 32:36)
• Keder (Yaratılış 6:6; Mezmur 78:40)
• Sevgi (1. Yuhanna 4:8; Yuhanna 3:16; Yeremya 31:3)
• Nefret (Süleyman'ın Özdeyişleri 6:16; Mezmur 5:5; Mezmur 11:5)
• Kıskançlık (Mısır'dan Çıkış 20:5; Mısır'dan Çıkış 34:14; Yeşu 24:19)
• Sevinç (Sefanya 3:17; Yeşaya 62:5; Yeremya 32:41)
Ancak Tanrı'nın duyguları bizim yaşadığımız duygularla aynı mıdır? Tanrı'yı “duygusal” biri olarak düşünmek doğru mudur? Örneğin O'nun ruh hâli değişimleri yaşadığını söyleyebilir miyiz?
İlahiyat alanında kişilik genellikle “akla, duygulara ve iradeye sahip olma durumu” olarak tanımlanır. Bu anlamda Tanrı bir kişidir; çünkü O'nun kendine ait bir aklı, duyguları ve iradesi vardır. Tanrı'nın duygularını inkâr etmek, O'nun kişiliğini inkâr etmek anlamına gelir.
İnsanlar dünyadaki olaylara fiziksel olarak tepki verirler, ancak aynı zamanda ruhsal olarak da tepki verirler. Ruhlarımızın verdiği bu tepkilere duygu diyoruz. İnsanlarda duyguların bulunması, Tanrı'nın da duygulara sahip olduğunun bir kanıtıdır; çünkü bizi kendi suretinde yaratmıştır (Yaratılış 1:27).
Bir başka kanıt ise beden alış olayıdır. Tanrı'nın Oğlu olarak dünyaya gelen İsa duygusuz bir makine değildi. Ağlayanlarla birlikte ağladı (Yuhanna 11:35), kalabalıklara merhamet duydu (Markos 6:34) ve derin bir keder yaşadı (Matta 26:38). Bütün bunlar aracılığıyla Baba'yı bize açıkladı (Yuhanna 14:9).
Tanrı aşkın olsa da, O'nu yaratılışıyla yakından ilgilenen yaşayan ve kişisel bir Tanrı olarak tanıyoruz. Bizi kavrayamayacağımız kadar büyük bir sevgiyle sever (Yeremya 31:3; Romalılar 5:8; 8:35, 38-39) ve günahımızla isyanımız O'na büyük acı verir (Mezmur 1:5; 5:4-5; Süleyman'ın Özdeyişleri 6:16-19).
Tanrı'nın duygularını göstermesi, O'nun değişmezliğini veya vaatlerinin güvenilirliğini ortadan kaldırmaz. Başka bir deyişle, Tanrı değişmez (Malaki 3:6; Çölde Sayım 23:19; 1. Samuel 15:29). O'nun ruh hâli değişimleri yoktur. Tanrı'nın yaratılışa yönelik duyguları ve eylemleri, yargısı ve bağışlaması, adaleti ve lütfu, her zaman O'nun karakteriyle uyumludur (Yakup 1:17).
Tanrı'nın iyiye ve kötüye verdiği tepkiler değişmeyen isteğinden kaynaklanır. Tanrı adaleti yerine getirmek için günahkârı yargılamak ve cezalandırmak ister. Aynı zamanda herkesin kurtulmasını arzu ettiği için günahkârın tövbe etmesini de ister (1. Timoteos 2:4).
Bu nedenle Tanrı'yı seven ve nefret eden, üzülen ve sevinen, öfkelenen ve merhamet eden bir Kişi olarak tanırız. O doğruları sever ve kötüleri yargılar (Mezmur 11:5-7; 5:4-5; 21:8).
Ancak bu, bizim duygularımızla Tanrı'nın duygularının tamamen aynı olduğu anlamına gelmez. Biz bazen duygularımızın yargımızı bulandırdığını söyleriz; çünkü günahlı doğamız duygularımızı da bozmuştur. Fakat Tanrı'da günah yoktur ve O'nun duyguları bozulmuş değildir.
Örneğin insan öfkesi ile Tanrı'nın öfkesi arasında büyük bir fark vardır. İnsan öfkesi çoğu zaman değişken, öznel ve kontrolsüzdür (Süleyman'ın Özdeyişleri 14:29; 15:18; Yakup 1:20). Tanrı'nın öfkesi ise ilahi adalete dayanır. O'nun öfkesi tamamen doğrudur, öngörülebilirdir ve asla kaprisli ya da kötü niyetli değildir. Tanrı öfkelendiğinde hiçbir zaman günah işlemez.
Tanrı'nın bütün duyguları kutsal doğasından kaynaklanır ve her zaman günahsız şekilde ifade edilir. O'nun merhameti, kederi ve sevinci kusursuz Varlık'ın kusursuz ifadeleridir. Markos 3:5'te İsa'nın havra önderlerine duyduğu öfke ve Markos 10:21'de zengin genç adama duyduğu sevgi, ilahi doğasından kaynaklanan mükemmel tepkilerdi.
Tanrı'nın yolları, anlayabileceğimiz ve ilişki kurabileceğimiz ifadelerle bize açıklanmıştır. Tanrı'nın günaha karşı gazabı ve öfkesi gerçektir (Süleyman'ın Özdeyişleri 8:13; 15:9). Günahkârlara yönelik merhameti de gerçek ve süreklidir (2. Petrus 3:9; Vaiz 8:11; Yeşaya 30:18).
Tanrı'nın işleri O'nun merhametini ve bitmeyen lütfunu ortaya koyar. Ancak hepsinden önemlisi, çocuklarına olan sevgisi sonsuzdur (Yeremya 31:3) ve sarsılmazdır (Romalılar 8:35, 38-39). Tanrı'nın yalnızca düşünceleri ve planları yoktur; duyguları ve istekleri de vardır. İnsanların günahla lekelenmiş duygularının aksine, Tanrı'nın duyguları da kendisi kadar güvenilir ve değişmezdir.
Tanrı ve duygular konusunda iki harika gerçek vardır. Birincisi, duygularımızı anlar; çünkü onları hissedebilme kapasitesiyle bizi O yaratmıştır. İkincisi, O'nun duyguları her zaman kusursuz karakterinden kaynaklanır.
Tanrı'nın hiçbir zaman kötü bir günü olmayacaktır. Kurtardığı kişilere karşı olan sevgisi ve duyguları da hiçbir zaman değişmeyecektir.
English
Tanrı'nın duyguları var mı?
