Soru
Kutsal Kitap, Tanrı'nın bir şeyi hatırladığını söylerken ne demek istemektedir?
Yanıt
Kutsal Kitap'ta birkaç kez Tanrı hatırladı ifadesi kullanılır. Büyük tufanın yağmurları durduktan sonra, “Sonra Tanrı Nuh'u ve gemideki evcil ve yabanıl hayvanları anımsadı. Yeryüzünde bir rüzgar estirdi, sular alçalmaya başladı” (Yaratılış 8:1). İbrani köleler Mısır'da Rab'be yakardıklarında, “Tanrı iniltilerini duydu; İbrahim, İshak ve Yakup'la yaptığı antlaşmayı anımsadı” (Mısır'dan Çıkış 2:24). Mezmur 98:3 ise şöyle der: “İsrail halkına sevgisini, Sadakatini anımsadı; Tanrımız'ın zaferini gördü dünyanın dört bucağı.” (Ayrıca bkz. Çölde Sayım 10:9; Elçilerin İşleri 10:31; Vahiy 16:19.) Hatırladı kelimesini gördüğümüzde, genellikle unutulmuş bir şeyi yeniden akla getirmeyi düşünürüz. Öyleyse Kutsal Kitap, Tanrı'nın unutup sonra yeniden hatırladığını mı söylüyor?
Tanrı'nın bir şeyi unuttuğu anlamında “hatırlamadığını” biliyoruz. Kendi sınırlı beyinlerimizin aksine, Tanrı'nın zihni sonsuzdur ve her şeyi bilir (Yeşaya 40:13-14; Mezmur 147:5; 1. Yuhanna 3:20). O'nun bilgisi kusursuzdur (Eyüp 37:16). Tanrı başkalarının göremediği gizli şeyleri bile görür: “Yaratılmış hiçbir şey Tanrı'nın gözünden gizli değildir. Kendisine hesap vereceğimiz Tanrı'nın gözleri önünde her şey çıplak ve açıktır” (İbraniler 4:13). Ayrıca Tanrı kusursuzdur ve insanın günahına ve eksikliklerine tabi değildir (Yasa'nın Tekrarı 32:4; Mezmur 92:15; Matta 5:48).
Tanrı bizi her zaman görür (Mezmur 33:13-15; ayrıca bkz. Mezmur 139:1-3). Tanrı bütün yaratılışıyla derinden ilgilenir ve özellikle bütün insanlara karşı ölçülemez bir sevgiye sahiptir (Yeşaya 41:13; Sefanya 3:17; Matta 10:29-30; Efesliler 3:19; 1. Yuhanna 4:19). Tanrı'nın halkı Rab'bin kendilerini unuttuğunu düşündüğünde, Yeşaya peygamber aracılığıyla şu teselliyi aldılar:
“Oysa Siyon, 'RAB beni terk etti,
Rab beni unuttu' diyordu.
Ama RAB, 'Kadın emzikteki çocuğunu unutabilir mi?' diyor,
'Rahminden çıkan çocuktan sevecenliği esirger mi?'
Kadın unutabilir,
Ama ben seni asla unutmam.
Bak, adını avuçlarıma kazıdım,
Duvarlarını gözlüyorum sürekli” (Yeşaya 49:14-16).
Tanrı'nın herhangi bir şeyi unutması, hele sevdiği insanları unutması mümkün değildir.
Kutsal Kitap Tanrı'nın bir şeyi “hatırladığını” söylediğinde, bu unutkanlık anlamına gelmez. Tanrı her zaman hatırlar; bu O'nun doğasının bir parçasıdır. “Tanrı hatırladı” ifadesi, O'nun sadakatini ve sonsuz ilgisini vurgular.
“Tanrı hatırladı” ifadesinin geçtiği her yerde, bu ifadenin ardından Tanrı'nın halkı adına yaptığı bir eylem ya da iş görürüz. Tanrı gemi üzerinde yüzen Nuh'u ve ailesini “hatırladığında”, yeryüzünü örten suların çekilmeye başlaması için rüzgâr estirdi (Yaratılış 8:1). Mısır'dan Çıkış 2:24'te Tanrı Mısırlıların köleleştirdiği halkını “hatırlar” ve hemen sonraki bölümde İsraillileri özgür kılma planını harekete geçirir. Mezmur 98:3, Tanrı'nın halkına yönelik sürekli etkinliğinden söz eder. Sonuç olarak, Tanrı asla unutmaz; tersine, sevdikleri uğruna sürekli olarak çalışır.
“Tanrı hatırladı” ve “Tanrı'nın eli güçlüdür” gibi ifadeler antropomorfizm örnekleridir. Antropomorfizm, sınırlı insanlığa ait bazı özelliklerin sonsuz Tanrı'ya atfedildiği bir söz sanatıdır. Bu tür ifadeler Kutsal Kitap'ta sıkça bulunur ve Tanrı'nın işlerini insan bakış açısından anlamamıza yardımcı olur. Tanrı günahı “hatırladığında” onu cezalandırır (Mezmur 25:7); Tanrı halkını “hatırladığında” onları kutsar (Nehemya 13:22). Tanrı'nın “hatırladığı” bölümlerin hepsi, Tanrı'nın asla unutmadığını kanıtlayan örneklerle devam eder.
English
Kutsal Kitap, Tanrı'nın bir şeyi hatırladığını söylerken ne demek istemektedir?
