Soru
Tanrı bizi arar mı?
Yanıt
Kutsal Kitap insanlara Tanrı'yı aramalarını buyurur ve bunu yaptığımızda O'nu bulacağımıza dair söz verir (Yeremya 29:13). Ancak aynı zamanda, bu ruhsal arayışların başlatıcısının Tanrı olduğunu da söyler (Mezmur 53:2; Romalılar 3:10–12). İsa, Baba önce insanı kendisine çekmedikçe hiç kimsenin Kendisine gelemeyeceğini söyledi (Yuhanna 6:44). İsa, Tanrı'nın insanlığı arayışını gösteren birçok benzetme anlattı. Aslında Kutsal Kitap'ın tamamı, Tanrı'nın bizi arayışının hikâyesidir.
En başından beri Tanrı bizi aramıştır. Adem ile Havva günah işledikten sonra Tanrı'ya doğru koşmadılar; O'ndan kaçıp bahçedeki ağaçların arasına saklandılar (Yaratılış 3:8). Ama Tanrı onları aradı: “RAB Tanrı Adem'e, “Neredesin?” diye seslendi” (ayet 9). Bu, Yaratıcı'nın kaybolmuş yaratıklarını aradığı ilk müjdeleme girişimiydi. Tanrı'nın yüreği her zaman uzlaşmadan yana olmuştur.
İsa, Tanrı'nın bizi aradığını öğretmek için kaybolan koyun ve kaybolan para benzetmelerini kullandı (Luka 15:3–10). İsa, Tanrı'nın yüreğini anlamamızı ve O'nun her bir kişiyi yakından tanıdığını kavramamızı istedi (Matta 10:29–31; Mezmur 139:13). İsa'nın yeryüzündeki görevi “kaybolanı arayıp kurtarmaktı” (Luka 19:10). Bir şeyi aramak, onun peşinden gitmektir. Biz sevgiyi, parayı, ünü ve ilişkileri ararız; çünkü bunlar bizim için önemlidir. Tanrı ise bizi arar, çünkü biz O'nun için önemliyiz; O'nun suretinde yaratıldık (Yaratılış 1:27).
Tanrı'nın bizi tutkuyla arayışı, sevgili Oğlu'nu bizim yerimize ölmesi için göndermesini içeriyordu (Yuhanna 3:16–18; 2. Korintliler 5:21; 9:15). Kendi çabalarımızla O'na ulaşamadığımız için, O bize doğru uzandı. İnatçı olduğumuz zamanlarda bile bizi aramaya devam eder. İsraillilere şöyle dedi: “Beni sormayanlara göründüm, Aramayanlar beni buldu. Adımla anılmayan bir ulusa, ‘Buradayım, buradayım’ dedim. Kötü yolda yürüyen, Kendi tasarılarının ardınca giden Asi bir halka Bütün gün ellerimi uzatıp durdum. O halk ki, bahçelerde kurban keserek, Tuğlalar üzerinde buhur yakarak Gözümün içine baka baka boyuna öfkelendirir beni” (Yeşaya 65:1–3).
İsa sevdiği insanların arasında yaşadı ve onların ruhsal inatçılığına ağıt yaktı: “Ey Yeruşalim! Peygamberleri öldüren, kendisine gönderilenleri taşlayan Yeruşalim! Tavuğun civcivlerini kanatları altına topladığı gibi ben de kaç kez senin çocuklarını toplamak istedim, ama siz istemediniz” (Matta 23:37). Yarattığı insanları aramak için beden alarak gelmişti, ama onlar O'nu reddettiler (Yuhanna 1:11–13). Tanrı'nın kurtuluş mesajı bütün dünyaya duyurulmuştur. Kurtuluşun kapılarını ardına kadar açmıştır ve isteyen herkes gelebilir (Yuhanna 3:16; 12:46; Romalılar 1:16).
İsa, kendisine iman edenler aracılığıyla her çağdan, her ulustan, her oymaktan ve her dilden insanları aramaya devam etmektedir (Vahiy 5:9; Elçilerin İşleri 2:38–39). Öğrencilerine söylediği son sözler, başlattığı işi sürdürmeleri için verdiği buyruğu içeriyordu: “Ama Kutsal Ruh üzerinize inince güç alacaksınız. Yeruşalim'de, bütün Yahudiye ve Samiriye'de ve dünyanın dört bucağında benim tanıklarım olacaksınız” (Elçilerin İşleri 1:8). O zamandan beri İsa'nın izleyicileri bütün dünyaya giderek, Tanrı'nın insanlarla bir ilişki kurmayı aradığını bildiren müjdeyi yaymaya devam etmektedir.
Tanrı, kurtuluş için Mesih'e güvenenleri de aramaya devam etmektedir. İçimizde yaşayan Kutsal Ruh aracılığıyla Tanrı bizi teselli eder (Yakup 4:8), düzeltir (2. Timoteos 3:16) ve çocuklarını Sözü'ne itaat etmeye yönlendirir. Bizi Oğlu'nun benzerliğine dönüştürme işinin bir parçası olarak terbiye eder (Romalılar 8:29; İbraniler 12:5–7). Bizden daha derin bir bağlılık ister; çünkü ancak O'nda kalırsak ve O da bizde kalırsa, O'nun Egemenliği için çok meyve verebiliriz (Yuhanna 15:1–8). O'nun bizi arayışı bizim iyiliğimiz içindir. Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı'nın aradığı kişiler olmak, evrendeki en büyük onurdur.
English
Tanrı bizi arar mı?
