Soru
Tanrı'yı baskıcı ve öfkeli biri olarak görme düşüncesini zihnimden nasıl çıkarabilirim?
Yanıt
Belki de Kutsal Kitap'taki en derin ifadelerden birini düşünmek yardımcı olabilir: “Tanrı sevgidir” (1. Yuhanna 4:8). Bundan daha önemli bir bildiri hiç yapılmamıştır. Tanrı sadece sevmez; O sevgidir. O'nun doğası ve özü sevgidir. Sevgi, O'nun bütün varlığını kaplar ve öfkesi ile gazabı da dâhil olmak üzere diğer bütün özelliklerine nüfuz eder. Tanrı'yı öfkeli olarak gördüğümüzde, O'nun öfkesinin büyük sevgisi tarafından yönlendirildiğini anlamak yardımcı olabilir.
Tanrı'nın, günahlarının bağışlanması için imanla Mesih'e gelen çocuklarına hiçbir zaman öfkeli olmadığını anlamak da yardımcı olabilir. O'nun bütün öfkesi çarmıhta kendi Oğlu'nun üzerine yöneltilmiştir ve Mesih'in uğruna öldüğü kişilere bir daha asla öfkelenmeyecektir. Kutsal Kitap bize şöyle der: “Tanrı adil bir yargıçtır, Öyle bir Tanrı ki, her gün öfke saçar” (Mezmur 7:11), ancak Mesih'e ait olan bizler “kötüler” değiliz. Tanrı'nın gözünde kusursuzuz, çünkü bize baktığında İsa'yı görür. “Tanrı, günahı bilmeyen Mesih'i bizim için günah sunusu yaptı. Öyle ki, Mesih sayesinde Tanrı'nın doğruluğu olalım” (2. Korintliler 5:21). Günahımıza karşı olan bütün Tanrı gazabı çarmıhta İsa'nın üzerine döküldü ve eğer imanımızı Mesih'e koyduysak, Tanrı bize bir daha asla öfkelenmeyecektir. Bunu kendi halkına duyduğu büyük sevgiden dolayı yaptı.
Tanrı'nın sevgi dolu olması, O'nun kutsal kusursuzluk talebini ortadan kaldırmaz. Ancak sevgi dolu olduğu için, bizim yerimize çarmıhta ölmesi için Mesih'i gönderdi ve bu, Tanrı'nın kusursuzluk talebini tamamen karşıladı. Sevgi dolu olduğu için Tanrı, insanın artık günah yüzünden O'ndan ayrı kalmaması, aksine Tanrı ailesinin hoş karşılanan bir üyesi olarak O'nunla ilişki kurabilmesi için bir yol sağladı. Biz bu aileye, Mesih'in çarmıhtaki tamamlanmış işi sayesinde yerleştirildik (Yuhanna 1:12; 5:24).
Bunları bildiğimiz hâlde hâlâ Tanrı'yı öfkeli ve baskıcı olarak görüyorsak, O'nunla olan ilişkimizden emin olmayabiliriz. Kutsal Kitap bizi imanda olup olmadığınızı anlamak için kendinizi sınamaya teşvik eder (2. Korintliler 13:5). Mesih'e gerçekten ait olduğumuzdan şüphe ediyorsak, yapmamız gereken tek şey tövbe edip O'ndan bizi kurtarmasını istemektir. O günahlarımızı bağışlayacak ve yüreklerimizde yaşayacak olan Kutsal Ruh'u bize vererek O'na ait olduğumuzu güvence altına alacaktır. O'na ait olduğumuzdan emin olduğumuzda, O'nun Sözü'nü okuyup inceleyerek ve kendisini bize gerçekten olduğu gibi göstermesini isteyerek O'na yaklaşabiliriz. Tanrı her birimizi sever ve bizimle kişisel bir ilişki kurmak ister. Bütün yüreğimizle O'nu ararsak mutlaka bulacağımız konusunda bize güvence vermiştir (Yeremya 29:13). O zaman Tanrı'yı gerçekten tanıyacağız; baskıcı ve öfkeli biri olarak değil, sevgi dolu ve lütufkâr bir Baba olarak.
English
Tanrı'yı baskıcı ve öfkeli biri olarak görme düşüncesini zihnimden nasıl çıkarabilirim?
