Soru
Tanrı gerçekten günahlarımızı unutur mu?
Yanıt
Kutsal Kitap'ta Tanrı'nın günahlarımızı bağışladığını ve unuttuğunu belirten birkaç bölüm vardır. Yeşaya 43:25 şöyle der: “Kendi uğruna suçlarınızı silen benim, evet benim, Günahlarınızı anmaz oldum.” İbraniler 10. bölüm, İsa'nın çarmıhta günah için sunduğu kurbanın bir kez ve herkes için sunulmuş bir kurban olduğunu açıklar. Eski Antlaşma'nın kurban sisteminde günah için sürekli kurbanlar sunulurken, İsa günahın bedelini bir kez ödedi. O'nun ödemesi tamdı. İbraniler 10:14–18 şöyle der: “Çünkü kutsal kılınanları tek bir sunuyla sonsuza dek yetkinliğe erdirmiştir. Kutsal Ruh da bu konuda bize tanıklık ediyor. Önce diyor ki, 'Rab, ‘O günlerden sonra Onlarla yapacağım antlaşma şudur: Yasalarımı yüreklerine koyacağım, Zihinlerine yazacağım’ diyor.' Sonra şunu ekliyor: 'Onların günahlarını ve suçlarını artık anmayacağım.' Bunların bağışlanması durumunda artık günah için sunuya gerek yoktur.”
Bu ayetler Tanrı'nın günahlarımızı anmadığını açıkça göstermektedir. Ancak Tanrı'nın “anmaması”, bizim genellikle düşündüğümüz türden bir unutkanlık değildir. Tanrı her şeyi bilendir. Her şeyi bilir ve hiçbir şeyi unutmaz. Ancak bir şeyi anmamayı seçebilir. İnsan ilişkilerinde, birinin bize karşı işlediği suçları hatırlamayı seçebiliriz ya da onları unutmayı seçebiliriz. Birini bağışlamak için çoğu zaman acı veren anıları zihnimizden uzaklaştırmamız gerekir. Aslında günahı unutmuş olmayız ve suçu hatırlayamaz durumda da değilizdir, fakat onu göz ardı etmeyi seçeriz. Bağışlama, geçmişteki sıkıntılar üzerinde durmamızı engeller.
Tanrı bizi günahlarımızın hak ettiği şekilde muamele etmek yerine, günahlarımızı bizden “doğu batıdan ne kadar uzaksa o kadar uzağa” kaldırır; bu ölçülemeyecek bir uzaklıktır (Mezmur 103:12). Dünyanın etrafında yolculuk ettiğinizi düşünün. Kişi ne zaman doğuya gitmeyi bırakıp batıya gitmeye başlar? Bunu söylemek imkânsızdır. Kurtulduğumuzda günahlarımız tamamen bağışlanır. İbraniler yazarının sözünü ettiği şey budur; İsa günahımızı tamamen ortadan kaldıran tek seferlik bir kurban sundu. Mesih'te Tanrı'nın önünde aklanmışızdır (doğru ilan edilmişizdir). Romalılar 8:1, Mesih'te olanlar için artık hiçbir mahkûmiyet olmadığını söyler. Romalılar 8:31–39 Mesih'teki güvenliğimiz üzerine güzel bir açıklamadır. Günahın Tanrı önündeki konumumuz üzerinde söz hakkı yoktur. O'nda tamamen kabul edilmiş ve doğru ilan edilmişizdir. Tanrı bize davranırken günahlarımızı hatırlamaz. Bunun yerine bize doğru kişiler gibi davranır. 2. Korintliler 5:21 şöyle der: “Tanrı, günahı bilmeyen Mesih'i bizim için günah sunusu yaptı. Öyle ki, Mesih sayesinde Tanrı'nın doğruluğu olalım.” Tanrı günahlarımızı bu şekilde “unutur.”
Hristiyanlar olarak biz de günah işleriz, ancak Tanrı'nın bağışlamakta sadık olduğunu biliriz (1. Yuhanna 1:9). Tanrı temizler ve sonra yoluna devam eder. Günahlarımızı başımızın üzerinde tutmaz. Bunun yerine bizi günahın köleliğinden özgür kılar ve yeni bir yaşam deneyimlememiz için serbest bırakır. Mesih'teki Tanrı'nın tam bağışlamasını bildiğimiz için, Kral Hizkiya ile birlikte Kurtarıcımızı överek şöyle diyebiliriz: “Çektiğim bunca acı esenlik bulmam içindi. Beni sevdiğin için yıkım çukuruna düşmekten alıkoydun, Günahlarımı arkana attın” (Yeşaya 38:17). Pavlus gibi biz de geride olanları unutabilir ve “Kardeşler, kendimi bunu kazanmış saymıyorum. Ancak şunu yapıyorum: Geride kalan her şeyi unutup ileride olanlara uzanarak, Tanrı'nın Mesih İsa aracılığıyla yaptığı göksel çağrıda öngörülen ödülü kazanmak için hedefe doğru koşuyorum” (Filipililer 3:13).
English
Tanrı gerçekten günahlarımızı unutur mu?
