Soru
Tanrı kızar mı?
Yanıt
Kutsal Yazılarda Tanrı'nın öfkesi hakkında bahseden ayetleri görmezden gelmek aptalca olur. Evet, Tanrı öfkelenir; Kutsal Kitap'ta bunun birçok örneği vardır. O "Öyle bir Tanrı ki, her gün öfke saçar" (Mezmurlar 7:11).
Ancak, Tanrı'nın öfkesini bizim insan olarak yaşadığımız öfke duygusuyla eşitlemeyelim. Kutsal Kitap'a tekrar bakmalıyız. Efesliler 4:26-27 bize öfke duymanın mümkün olduğunu, ancak günah işlemenin mümkün olmadığını söyler. Tanrı günah işleyemeyeceğine göre, öfkesinin bizim yaşadığımız öfke duygusundan farklı olarak adil olduğunu biliriz. Yakup 1:20'de şöyle denir: "Çünkü insanın öfkesi Tanrı'nın istediği doğruluğu sağlamaz."
Tanrı'nın öfkelendiği ayetlerin bağlamı, O'nun neden öfkelendiğini ortaya koyar. Tanrı, karakterine aykırı bir davranış olduğunda öfkelenir. Tanrı adil, hakkaniyetli ve kutsaldır ve bu özelliklerinin hiçbiri ödün verilemez (Mısır'dan Çıkış 20:4-6; Yeşaya 42:8). Tanrı, İsrail ulusu ve İsrail kralları O'na itaat etmekten her döndüklerinde onlara öfkelendi (örneğin, 1. Krallar 11:9-10; 2. Krallar 17:18). Çocuk kurban etme ve cinsel sapkınlık gibi Kenan uluslarının kötü uygulamaları, Tanrı'nın öfkesini o kadar uyandırdı ki, bu topraklardan kötülüğü ortadan kaldırmak için İsrail'e onları her erkek, kadın, çocuk ve hayvanı tamamen yok etmelerini emretti (Yasa'nın Tekrarı 7:1-6). Bir ebeveynin çocuklarına zarar verecek her şeye öfkelenmesi gibi, Tanrı'nın öfkesi de halkına ve halkının O'nunla olan ilişkisine zarar verecek şeylere yöneliktir. "Varlığım hakkı için diyor Egemen RAB, ben kötü kişinin ölümünden sevinç duymam, ancak kötü kişinin kötü yollarından dönüp yaşamasından sevinç duyarım" (Hezekiel 33:11).
Yeni Ahit'te İsa, dinlerini kendi çıkarları için kullanan ve insanları esaret altında tutan o dönemin dini öğretmenlerine ve liderlerine kızdı (Yuhanna 2:13-16; Markos 3:4-5). Romalılar 1:18 bize Tanrı'nın öfkesinin veya gazabının, "kötülükleriyle gerçeği bastıran insanların tanrısızlığı ve kötülüğüne" karşı olduğunu söyler. Yani Tanrı, insanların kötülüğüne öfkelenir ve onları kötülükten uzaklaştırmak, O'nda gerçek yaşamı ve özgürlüğü bulmalarını sağlamak için bu kötülüğe karşı çıkar. Öfkesinde bile Tanrı'nın motivasyonu insanlara olan sevgisidir; günahın yok ettiği ilişkiyi yeniden kurmaktır.
Tanrı günah için adalet ve intikam getirmek zorunda olsa da, İsa'yı Rab ve Kurtarıcı olarak kabul edenler artık günah için Tanrı'nın gazabına maruz kalmazlar. Neden? Çünkü İsa, bizim maruz kalmamamız için çarmıhta Tanrı'nın gazabının tümünü yaşadı. İsa'nın ölümünün "kefaret" veya tatmin olmasıyla kastedilen budur. "Bu nedenle, Mesih İsa'da olanlara artık hiçbir kınama yoktur. Çünkü Mesih İsa aracılığıyla, yaşam veren Ruh'un yasası sizi günah ve ölüm yasasından özgür kılmıştır. Yasa, bedenin zayıflığı nedeniyle yapamadığını, Tanrı, günahlı bedenin benzerliğinde kendi Oğlunu günah sunusu olarak göndererek yaptı. Böylece, bedenin günahını mahkum etti, böylece, bedenin değil, Ruh'un gerektirdiklerini yerine getiren bizlerde, yasanın adil gereklilikleri tam olarak yerine getirilebilsin" (Romalılar 8:1-4).
English
Tanrı kızar mı?
