Soru
Tanrı nefret eder mi? Tanrı sevgi ise, nasıl nefret edebilir?
Yanıt
Sevgi olan bir Tanrı'nın aynı zamanda nefret edebilmesi çelişkili görünebilir. Ancak Kutsal Kitap'ta tam da bunun doğru olduğu yazıyor: Tanrı sevgidir (1. Yuhanna 4:8) ve Tanrı nefret eder (Hoşea 9:15). Tanrı'nın doğası sevgidir; O her zaman başkaları için en iyisini yapar ve doğasına aykırı olan şeylerden nefret eder; sevgiye aykırı olan şeylerden nefret eder.
Tanrı'nın bazı şeylerden nefret ettiğini öğrenmek kimseyi şaşırtmamalıdır. O bizi hem sevme hem de nefret etme yeteneği ile yaratmıştır ve biz de nefretin bazen haklı olduğunu kabul ederiz — sevdiğimiz şeyleri yok eden şeylerden doğal olarak nefret ederiz. Bu, Tanrı'nın suretinde yaratılmış olmamızın bir parçasıdır. Hepimizin günahla lekelenmiş olması, sevgimizin ve nefretimizin bazen yanlış yönlendirildiği anlamına gelir, ancak günah doğasının varlığı, Tanrı'nın bize verdiği sevme ve nefret etme yeteneğimizi ortadan kaldırmaz. Bir insanın sevme ve nefret etme yeteneğine sahip olması bir çelişki değildir, Tanrı'nın sevme ve nefret etme yeteneğine sahip olması da bir çelişki değildir.
Kutsal Kitap Tanrı'nın nefretinden bahsettiğinde, O'nun nefretinin nesnesi günah ve kötülüktür. Tanrı'nın nefret ettiği şeyler arasında putperestlik (Yasa'nın Tekrarı 12:31; 16:22), çocuk kurban etme, cinsel sapkınlık (Levililer 20:1-23) ve kötülük yapanlar (Mezmurlar 5:4-6; 11:5) vardır. Sülayman'ın Özdeyişleri 6:16-19, Rab'bin nefret ettiği yedi şeyi sıralar: Kibir, yalan, cinayet, kötü planlar, kötülüğü sevenler, yalancı tanıklar ve sorun çıkaranlar. Bu pasajda sadece Tanrı'nın nefret ettiği şeyler değil, insanlar da yer almaktadır. Bunun nedeni basittir: Günah, yalnızca Mesih'te bulunan bağışlama ile günahkardan ayrılabilir. Tanrı yalan söylemeyi nefret eder, evet, ama yalan söylemek her zaman yalan söylemeyi seçen bir kişiyi, yani yalancıyı içerir. Tanrı, yalancıyı yargılamadan yalanı yargılayamaz.
Kutsal Kitap, Tanrı'nın dünyadaki insanları sevdiğini açıkça öğretir (Yuhanna 3:16). Tanrı, kötü Ninova'yı bağışladı ve onları tövbeye yönlendirdi (Yunus 3). Tanrı, kötülerin ölümünden zevk almaz (Hezekiel 18:32). O, aşırı derecede sabırlıdır, "kimsenin mahvolmasını istemiyor, herkesin tövbe etmesini istiyor" (2. Petrus 3:9). Bunların hepsi sevginin kanıtıdır. Tanrı, yarattıkları için en iyisini ister. Aynı zamanda, Mezmurlar 5:5 Tanrı hakkında şöyle der: "Bütün suç işleyenlerden nefret duyar." Mezmurlar 11:5 daha da serttir: "Kötüden, zorbalığı sevenden tiksinir."
Bir kişi tövbe edip Rab İsa Mesih'e iman etmeden önce, o kişi Tanrı'nın düşmanıdır (Koloseliler 1:21). Yine de, kurtulmadan önce bile, o kişi Tanrı tarafından sevilir (Romalılar 5:8). Yani, Tanrı onun için biricik Oğlunu feda etmiştir. O zaman soru şu olur: Tanrı'nın sevgisini reddeden, tövbe etmeyi reddeden ve inatla günahına sarılan birine ne olur? English
Tanrı nefret eder mi? Tanrı sevgi ise, nasıl nefret edebilir?
