Soru
Tanrı'nın mizah anlayışı var mı?
Yanıt
Belki de Tanrı'nın mizah anlayışına sahip olduğunun en iyi göstergesi, insanı kendi suretinde yaratmış olmasıdır (Yaratılış 1:27); insanlar ise mizahı algılama ve ifade etme yeteneğine sahiptir. American Heritage Dictionary, “mizah anlayışı”nı şöyle tanımlar: “...Komik ya da gülünç olanı algılama, ondan zevk alma veya onu ifade etme yeteneği.” O hâlde bu tanıma göre Tanrı'nın da komik olanı algılama, ondan zevk alma veya onu ifade etme yeteneğine sahip olması gerekir. Güçlük şuradadır ki insanlar komik olanı farklı şekillerde algılar ve günahlı insanın komik bulduğu şeyler kutsal ve kusursuz olan Tanrı'yı eğlendirmez. Dünyanın mizah dediği şeylerin çoğu komik değil, kaba ve müstehcendir ve bir Hristiyan'ın yaşamında yeri olmamalıdır (Koloseliler 3:8). Başka tür mizah ise başkalarının zararına yapılır (yapıcı olmak yerine yıkıcıdır); bu da yine Tanrı'nın Sözü'ne aykırıdır (Koloseliler 4:6; Efesliler 4:29).
Tanrı'nın mizahına bir örnek, İsraillilerin Antlaşma Sandığı'nı savaşa giderken bir uğur tılsımı gibi kullanmaları ve Filistliler'in sandığı ele geçirip onu putları Dagon'un önüne, tapınaklarına koymalarıdır. Ertesi gün tapınağa geldiklerinde Dagon'u sandığın önünde yüzüstü yere kapanmış buldular. Onu yeniden ayağa kaldırdılar. Ertesi sabah yine aynı durumla karşılaştılar; ancak bu kez elleri ve başı kopmuştu; bu da sandığın Tanrısı karşısındaki güçsüzlüğünün bir simgesiydi (1. Samuel 5:1-5). Tanrı'nın Dagon'u kendi sandığının önünde boyun eğmiş bir konuma getirmesi komik bir tablodur.
Bu olay, Tanrı'nın Kendisine karşı çıkanların akılsızlığına güldüğüne bir örnektir. “Bak, neler dökülür ağızlarından, Kılıç çıkar dudaklarından. 'Kim duyacak?' derler. Ama sen onlara gülersin, ya RAB, Bütün uluslarla eğlenirsin” (Mezmur 59:7-8). Mezmur 2 de Tanrı'nın krallığına karşı isyan edenlere güldüğünü gösterir (4. ayet). Bu, ana babasına kızıp evden kaçan... ama yalnızca komşusunun evine kadar gidebilen anaokulu çağındaki bir çocuğun komik görüntüsüne benzer. Ancak bunun açıkça ciddi bir yönü de vardır ve güçsüz ve akılsız insanın her şeye gücü yeten ve her şeyi bilen Tanrı'yla boy ölçüşmeye çalışması komik olsa da, Tanrı onların yoldan çıkışından ve bunun sonuçlarından zevk almaz; aksine onların tövbe edip geri dönmelerini ister (Hezekiel 33:11; Matta 23:37-38).
Yakın bir sevdiğini yeni kaybetmiş birinin yanında kimse fıkralar anlatmaz; böyle zamanlarda anlamsız şakalar uygun değildir. Aynı şekilde Tanrı da kaybolmuş olanlara odaklanmıştır ve onların canlarını Kendisi gibi önemseyecek kişileri aramaktadır. Bu nedenle yaşamlarımız (her ne kadar ferahlık ve mizah zamanları içerse de), “ayıklık” ile, yani yaşamlarımızın Mesih için anlamlı olmasını ciddiye almakla karakterize edilmelidir (1. Selanikliler 5:6,8; Titus 2:2,6).
English
Tanrı'nın mizah anlayışı var mı?
