Soru
Tanrı, insanların cehenneme gideceklerini bildiği halde neden onları yaratır?
Yanıt
Lütfen şunu anlayın: Tanrı hiç kimsenin cehenneme gitmesine neden olmaz. Aksine, insan kendi seçimiyle oraya gider. Mesih'i reddedenlerin izlediği süreci Romalılar kitabının ilk üç bölümünde görebilirsiniz. İnsan Yaratıcı'yı reddedip yaratılana tapındığı için Tanrı'nın gazabı haksızlık üzerine açıklanır (Romalılar 1:18-20). İnsanlar kendi gözlerinde bilge olduklarını ileri sürerler (Romalılar 1:22) ve Tanrı'nın yüceliğini yaratılmış şeylerle değiştirirler (Romalılar 1:23-25). Bu kişiler daha sonra Romalılar 1:28-31'de sıralanan ve hepimizin ilişki kurabileceği günahlardan oluşan aşağı doğru bir günah sarmalına devam ederler. Sadece bu günahları işlemekle kalmaz, bunları yapanları da onaylarlar (Romalılar 1:32). İnsanlar yalnızca Tanrı'nın gücünü görmek için yaratılışa sahip değildirler; aynı zamanda vicdanları da onları günahları konusunda suçlu bulur (Romalılar 2:14-15). Sonunda insanlar mazeretsiz kalırlar. Günahlarımız yüzünden ölümü hak ediyoruz ve Tanrı'nın önünde suçlu durumdayız.
İsa Mesih bedende geldi ki, “İsa'nın, Tanrı'nın Oğlu Mesih olduğuna iman edesiniz ve iman ederek O'nun adıyla yaşama kavuşasınız” (Yuhanna 20:31). Bu da Tanrı'nın varlığına dair başka bir tanıklıktır ve Mesih'i Tanrı'nın Oğlu olarak reddetmeyi seçenleri suçlu bırakır. Mesih günahın bedelini ödemek için geldiğinden ve Baba'yı açıklamak için geldiğinden (Yuhanna 1:18), insanların O'nu reddetmek için hiçbir mazereti yoktur. İnsanlar cehenneme gitmeyi seçerler, çünkü Mesih'i reddederler; Tanrı onları oraya gönderdiği için değil. Tanrı bedeli ödemiş, kendisini herkese açıklamış ve şimdi insanlar “mazeretsiz” kalmışlardır (Romalılar 1:20). Tanrı insanlara iman etme fırsatı vermek için onların doğmasına izin verir, ancak bu seçimi yapmak kişinin sorumluluğundadır. İnsanlara Rab'be iman etme fırsatı vermeyen bir Tanrı nasıl bir Tanrı olurdu?
Bu kavramı kavramak hâlâ çok zordur. Yapabileceğimiz tek şey, Tanrı'nın doğası ve karakteri hakkında bildiklerimize tutunmak, O'nun egemenliği ile merhametinin birbiriyle çelişmediğine güvenmek ve yaptığı ya da izin verdiği her şeyin sonunda O'nun yüceliği için olacağına inanmaktır. Kendimizi tapınma ve itaat içinde O'na teslim eder, “her şeyi kendi isteği doğrultusunda düzenlediğine” (Efesliler 1:11) ve O'nun yollarını anlamasak bile kusursuz olduğuna güveniriz.
“O Kaya'dır, işleri kusursuzdur,
Bütün yolları doğrudur.
O haksızlık etmeyen güvenilir Tanrı'dır.
Doğru ve adildir” (Yasa'nın Tekrarı 32:4).
English
Tanrı, insanların cehenneme gideceklerini bildiği halde neden onları yaratır?
