Soru
Tanrı hata yapar mı?
Yanıt
Tanrı hata yapmaz. O'nun kusursuzluğu ve yüceliği hata yapmasını imkânsız kılar: “RAB büyüktür, yalnız O övgüye yaraşıktır, Akıl ermez büyüklüğüne” (Mezmur 145:3). Özgün dilde “kavranamaz” diye çevrilen sözcük, “keşfedilmesi veya sayılması mümkün olmayan” düşüncesini içerir. Başka bir deyişle, Tanrı'nın büyüklüğü sonsuzdur. Bu ifade yanılabilir bir kişiye uygulanamaz, çünkü tek bir hata bile onun büyüklüğünü ölçülebilir ve sonlu hâle getirirdi.
Tanrı'nın her şeyi yapabilmesi ve her şeyi anlayabilmesi de O'nun hata yapmasını engeller: “Rabbimiz büyük ve çok güçlüdür, Sınırsızdır anlayışı” (Mezmur 147:5). Yine Kutsal Yazılar Tanrı'nın yanılmaz olduğunu gösterir. Sınırlı bilgi hatalara yol açar, ancak Tanrı'nın bilgisi sınırsızdır ve O hata yapmaz.
Tanrı dünyayı yaratırken hata yapmadı. Tanrı'nın sonsuz bilgeliği, sonsuz gücü ve sonsuz iyiliği birleşerek kusursuz bir dünya ortaya çıkardı. Altı günlük yaratılışın sonunda Tanrı yaptığı her şeye baktı ve bunların “çok iyi” olduğunu söyledi (Yaratılış 1:31). Hiçbir istisna, koşul ya da hayal kırıklığı yoktu. Sadece “çok iyi” ifadesi vardı.
“Tanrı insan değil ki, Yalan söylesin; İnsan soyundan değil ki, Düşüncesini değiştirsin. O söyler de yapmaz mı? Söz verir de yerine getirmez mi?” (Çölde Sayım 23:19). İnsandan farklı olarak Tanrı hata yapmaz ve sonradan düşünerek fikrini değiştirmez. Tanrı, bütün sonuçları hesaba katmadığı veya yerine getirecek güce sahip olmadığı için daha sonra iptal etmek zorunda kalacağı kararlar vermez. Ayrıca Tanrı, günahlılığı nedeniyle yargılanması gereken insan gibi değildir. “Tanrı ışıktır, O'nda hiç karanlık yoktur” (1. Yuhanna 1:5b). “RAB bütün davranışlarında adil, Yaptığı bütün işlerde sevecendir” (Mezmur 145:17).
Bazıları Kutsal Yazılar'ın Tanrı'nın yaratılışı konusunda ikinci düşüncelere sahip olduğunu gösterdiğini iddia eder: “RAB baktı, yeryüzünde insanın yaptığı kötülük çok, aklı fikri hep kötülükte. İnsanı yarattığına pişman oldu. Yüreği sızladı. 'Yarattığım insanları, hayvanları, sürüngenleri, kuşları yeryüzünden silip atacağım' dedi, 'Çünkü onları yarattığıma pişman oldum'” (Yaratılış 6:5-7).
Bu bölümdeki “pişman olmak” sözcüğünü doğru anlamak önemlidir. Tanrı için kullanıldığında, pişmanlık merhametli bir keder ve buna eşlik eden bir eylem düşüncesini içerir. Tanrı zayıflık göstermiyor, bir hata yaptığını kabul etmiyor ya da yanlış bir kararından dolayı üzülmüyordu. Aksine, insanlığın kötülüğüne karşı koymak için belirli ve ciddi bir müdahalede bulunma gereğini ifade ediyordu: “RAB baktı, yeryüzünde insanın yaptığı kötülük çok, aklı fikri hep kötülükte” (Yaratılış 6:5). Tanrı'nın yaratılışını bir hata olarak görmediğinin kanıtı, dünyanın hâlâ var olmasıdır. Günahlı olmamıza rağmen hâlâ buradayız. Tanrı'nın lütfu için O'na övgüler olsun: “Günahın çoğaldığı yerde Tanrı'nın lütfu daha da çoğaldı.” (Romalılar 5:20b) ve "Nuh RAB'bin gözünde lütuf buldu” (Yaratılış 6:8).
Tanrı hiçbir zaman hata yapmamıştır. O'nun her şey için bir amacı vardır ve sonuçlar O'nun için sürpriz değildir; çünkü başlangıçtan sonu bildirir: “Çok önceden beri olup bitenleri anımsayın. Çünkü Tanrı benim, başkası yok. Tanrı benim, benzerim yok. Sonu ta başlangıçtan, Henüz olmamış olayları çok önceden bildiren, ‘Tasarım gerçekleşecek, İstediğim her şeyi yapacağım’ diyen benim” (Yeşaya 46:9-10).
Bir kişi kendi yaşamında Tanrı'nın hata yaptığını düşünebilir. Kontrolümüz dışındaki bazı deneyimler ve koşullar, Tanrı'nın yanlış hesap yapmış olabileceğini düşündürebilir. Ancak “Tanrı'nın, kendisini sevenlerle, amacı uyarınca çağrılmış olanlarla birlikte her durumda iyilik için etkin olduğunu biliriz” (Romalılar 8:28). Bunu kabul etmek iman gerektirir, çünkü “Gözle görülene değil, imana dayanarak yaşarız” (2. Korintliler 5:7). Her durumda, bu yaşamın şeylerinin geçici olduğunu ve bizi “düşmekten alıkoyacak, büyük sevinç içinde lekesiz olarak yüce huzuruna çıkaracak güçte” Tanrı'nın bilgeliğine göre sonsuz ödülümüz için harcandığını anlamalıyız (Yahuda 24). Yaşamlarımızda hata yapmayan Rabbimiz Tanrı'nın, izin verdiği her şey için iyi ve sevgi dolu bir amaca sahip olduğunu bilerek sevinç duyabiliriz.
Tanrımızda hiçbir kusur yoktur; O hiçbir hata yapmamıştır. Oğlu'nda da hiçbir kusur yoktur; İsa düşüncede, sözde ve eylemde hiç günah işlemedi (İbraniler 4:15). Şeytan, İsa'da tek bir kusur bile ortaya çıkarmak için çaresizce uğraştı, ancak tüm girişimlerinde tamamen başarısız oldu (Matta 4:1-11). İsa, Tanrı'nın lekesiz Kuzusu olarak kaldı (1. Petrus 1:19). İsa'nın yaşamının sonunda, O'nu yargılayan Pontius Pilatus şöyle dedi: “Bu adamda hiçbir suç görmüyorum” (Luka 23:4).
Bizler büyük ya da küçük, önemsiz ya da yıkıcı hatalarımızla yaşar ve hata yapmaya alışırız. Ancak büyüklüğü kavranamayan, yanılmaz ve hatasız bir Tanrı'ya hizmet ediyoruz. “Ya RAB, Tanrım, Harikaların, düşüncelerin ne çoktur bizim için; Sana eş koşulmaz! Duyurmak, anlatmak istesem yaptıklarını, Saymakla bitmez” (Mezmur 40:5). Her şeyin kontrolünün Tanrı'da olduğunu ve hata yapmayan O'nun bizim hatalarımızı fazlasıyla telafi edebileceğini bilmek ne güzel.
English
Tanrı hata yapar mı?
