Soru
Tanrı benmerkezci midir?
Yanıt
Benmerkezci, saplantılı bir şekilde yalnızca kendisini merkeze alan kişidir. Birine benmerkezci demek hakaret sayılır, çünkü hiçbir insanın kendisini her şeyin merkezine koymaya hakkı yoktur. Genellikle benmerkezci kişilerin, hayatı yalnızca kendi bakış açılarından görmelerine neden olan bir eksiklikleri ya da psikolojik bozuklukları olduğu düşünülür. Tanrı için ise bu söylenemez, çünkü O'nun hiçbir eksikliği ya da bozukluğu yoktur.
Bazıları, Matta 10:37-39 gibi ayetlere dayanarak İsa'nın benmerkezci olduğunu iddia eder: "Annesini ya da babasını beni sevdiğinden çok seven bana layık değildir. Oğlunu ya da kızını beni sevdiğinden çok seven bana layık değildir. Çarmıhını yüklenip ardımdan gelmeyen bana layık değildir. Canını kurtaran onu yitirecek. Canını benim uğruma yitiren ise onu kurtaracaktır." Bu sözler günahlı doğaya sahip sıradan bir insandan gelseydi, gerçekten de kontrolden çıkmış bir benmerkezciliği gösterirdi. Ancak bunlar kusursuz İnsanoğlu'ndan, beden almış Tanrı'dan geldiği için tamamen yerindedir.
Başkaları ise Tanrı'nın tapınmayı talep etmesini ya da kıskançlık göstermesini O'nun benmerkezci olduğuna kanıt olarak gösterir. Oysa göğün ve yerin Yaratıcısı olarak (Yaratılış 1:1) her şey O'na aittir. Tanrı her şeye gücü yeten, kusursuz ve her türlü övgüye layık olduğu için, yaşamımızı O'na tapınmaya, O'na hizmet etmeye ve O'nu izlemek uğruna her şeyden vazgeçmeye odaklamamız gerektiğini söylemesinde yanlış olan hiçbir şey yoktur. Tanrı olarak tapınmayı talep etmekte tamamen haklıdır. En Büyük Buyruk şöyle der: "'Tanrın Rab'bi bütün yüreğinle, bütün canınla ve bütün aklınla seveceksin.' İşte ilk ve en önemli buyruk budur" (Matta 22:37-38).
Tanrı, "kutsal benmerkezciliği" içinde bile başkalarına sevgi ve ilgi gösterir. "Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlu'nu verdi. Öyle ki, O'na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, hepsi sonsuz yaşama kavuşsun" (Yuhanna 3:16). Tanrı, kendi Oğlu'nu yaşaması, ölmesi ve dirilmesi için göndererek bize sonsuz yaşama kavuşma fırsatını vermekle mümkün olan en büyük sevgiyi gösterdi. İsa, alçakgönüllülükle başkalarına yardım eden özverili bir yaşam sürdü.
Ayrıca Tanrı kusursuzdur ve bu nedenle hiçbir eksikliği yoktur (Matta 5:48). O'nun işleri kusursuzdur (Yasa'nın Tekrarı 32:4; 2. Samuel 22:31), bilgisi kusursuzdur (Eyüp 36:4; 37:16), sözleri kusursuzdur (Mezmur 18:30), yasaları kusursuzdur (Mezmur 19:7), güzelliği kusursuzdur (Mezmur 50:2), sadakati kusursuzdur (Yeşaya 25:1), isteği kusursuzdur (Romalılar 12:2) ve sevgisi kusursuzdur (1. Yuhanna 4:18). O'nda ya da O'nun yollarında hiçbir kusur yoktur.
Evet, Tanrı'nın bir "egosu" vardır; yani kendisinin farkındadır. Ancak O benmerkezci değildir; kendi özünde kusursuzdur. Yalnızca O her türlü övgüye layıktır ve O'nun yetkisini gasp etmeye ya da yüceliğini çalmaya çalışan insanlar gerçek benmerkezci olanlardır.
English
Tanrı benmerkezci midir?
