Soru
Tanrı neden Yaratılış 1:26 ve 3:22'de kendisinden çoğul olarak bahsediyor?
Yanıt
Yaratılış 1:26 şöyle der: “Tanrı, 'Kendi suretimizde, kendimize benzer insan yaratalım' dedi" Yaratılış 3:22 ise şöyle der: “Sonra, 'Adem iyiyle kötüyü bilmekle bizlerden biri gibi oldu' dedi.” Eski Antlaşma'da Tanrı'nın kendisinden çoğul yapılar kullanarak söz ettiği başka bölümler de vardır. Eski Antlaşma'da Tanrı'nın başlıca unvanlarından biri olan ve 2.500'den fazla kez kullanılan Elohim sözcüğünün de çoğul biçimde olması dikkat çekicidir.
Bazı kişiler bu ayetleri kullanarak birden fazla tanrı olduğu sonucuna varmışlardır. Ancak çoktanrıcılığı (birden fazla tanrıya inanmayı) reddedebiliriz, çünkü bu görüş Tanrı'nın bir olduğunu ve yalnızca tek Tanrı bulunduğunu söyleyen sayısız başka Kutsal Yazı bölümüyle çelişir. Sadece Yeşaya 45'te Tanrı üç kez şöyle der: “RAB benim, başkası yok, Benden başka Tanrı yok” (ayetler 5, 6, 18).
Tanrı'nın kendisinden çoğul olarak söz etmesine dair ikinci bir açıklama, Tanrı'nın ifadesine melekleri de dâhil etmiş olmasıdır. “Biz” ve “bizim” derken, Tanrı bütün göksel topluluktan, kendisi de buna dâhil olmak üzere, söz ediyor olabilirdi. Ancak Kutsal Kitap hiçbir yerde meleklerin Tanrı'yla aynı “surete” ya da “benzerliğe” sahip olduğunu söylemez (bkz. Yaratılış 1:26). Bu tanımlama yalnızca insanlığa verilmiştir.
Kutsal Kitap ve özellikle Yeni Antlaşma Tanrı'yı Üçlü Birlik (Üç Kişi ama tek Tanrı) olarak sunduğundan, Yaratılış 1:26 ve 3:22 yalnızca Üçlü Birlik içindeki bir konuşmayı temsil edebilir. Baba Tanrı, Oğul Tanrı ve Kutsal Ruh Tanrı ile bir “konuşma” yapmaktadır. Eski Antlaşma Tanrı'nın çoğulluğuna işaret eder, Yeni Antlaşma ise bu çoğulluğu Üçlü Birlik öğretisiyle açıklar. Elbette bunun nasıl işlediğini tam olarak anlamamız mümkün değildir, ancak Tanrı bize Baba, Oğul ve Kutsal Ruh olmak üzere üç Kişi'de var olduğunu bilmemiz için yeterli bilgiyi vermiştir.
English
Tanrı neden Yaratılış 1:26 ve 3:22'de kendisinden çoğul olarak bahsediyor?
