Soru
Tanrı neden aldatılmaya izin verir?
Yanıt
Tanrı'nın arzusu, bütün insanların tövbe edip kurtulmasıdır (2. Petrus 3:9). Aynı zamanda Şeytan, yani “yalanın babası” (Yuhanna 8:44), gerçeği kabul etmesi gereken insanları aldatır. “Tanrı'nın görünümü olan Mesih'in yüceliğiyle ilgili Müjde'nin ışığı imansızların üzerine doğmasın diye, bu çağın ilahı onların zihinlerini kör etmiştir” (2. Korintliler 4:4). Elbette Tanrı Şeytan'ın yalanlarını durdurabilir ve insanlara mücadele etme fırsatı verebilir.
Kutsal Kitap, günah ile aldatılma arasındaki ilişkiyi tutarlı bir şekilde ortaya koyar. Açıklanan şey, aldatılmayı düşünme biçimimizin aslında biraz aldatılmış olduğudur. Ruhsal açıdan bakıldığında aldatılma, yalnızca kandırılmak ya da yalan söylenmekten çok daha derindir. Kurtulmak için belirli bir zekâ düzeyine, felsefi yeteneğe ya da bilgeliğe sahip olmak gerekmez (Galatyalılar 3:28; 1. Korintliler 1:20, 26). Aslında insanlık, artan bilgiyi günah işlemek için daha gelişmiş yöntemler üretmekte kullanma gibi talihsiz bir eğilime sahiptir.
Ruhsal aldatılmayı anlamanın anahtarı şudur: Kanıtlar ortada olsa bile çoğu zaman inanmamız gereken şeye değil, inanmak istediğimiz şeye inanmayı seçeriz (Luka 16:31). “Gözleri önünde bunca doğaüstü belirti gerçekleştirdiği halde O'na iman etmediler” (Yuhanna 12:37). Dikkat edin, mucizelere rağmen İsa'ya iman etmeyi istemediler. İmansızlıkları bilinçli bir tercihti.
Havva'nın günaha düşüşü, ruhsal aldatılmanın nasıl işlediğine dair en eski örnektir. Yılan ona, “Tanrı gerçekten, ‘Bahçedeki ağaçların hiçbirinin meyvesini yemeyin’ dedi mi?” diye sorduğunda Havva, Tanrı'nın söylediklerini aktarır; ancak buyruğa kendisinden bir şeyler de ekler (Yaratılış 3:1-3). Ne yapması ve ne yapmaması gerektiğini biliyordur. Sonra yılan onu, ağaçtan yiyerek elde edebileceği şeylerle ayartır (Yaratılış 3:4-5) ve Havva meyvenin başka çekici yönlerini de fark eder (Yaratılış 3:6). Havva'ya yalan söylenmişti ve yılan kurnazdı (2. Korintliler 11:3), ancak sonuçta Tanrı'nın buyruğunu bilmesine rağmen O'na itaatsizlik etmeyi seçti.
Günahıyla yüzleştiğinde Havva, “Yılan beni aldattı, o yüzden yedim” dedi (Yaratılış 3:13). Burada “aldattı” olarak çevrilen İbranice sözcük, hile ve kurnazlık anlamı taşır. Havva kandırılmıştı, ama yine de bu konuda bir seçimi vardı. Tanrı'nın kendisine verdiği özgür iradeyi kullanarak yanlış bir seçim yaptı; Tanrı'nın kendisi için istediği şeyi değil, kendi zevkini ve yükselişini tercih etti.
Aynı dinamik bugün de işlemektedir. Şeytan doğal arzularımıza hitap eder ve bizi onları Tanrı'yı onurlandırmayacak yollarla tatmin etmeye teşvik eder. Kendimizi tatmin etme isteğimiz, Şeytan'ın aldatmacasını daha da güçlü hâle getirir.
Tanrı Kurtarıcı'yı göndermiştir (Yuhanna 3:16), dünyayı kendisine dair işaretlerle doldurmuştur (Romalılar 1:20), kendisini arayanlara ulaşılabilir kılmıştır (Yasa'nın Tekrarı 4:29) ve kendisine gelen herkesi güvence altına almıştır (Yuhanna 6:37). İnsanlar Tanrı hakkında “açıkça görülen” gerçekleri reddettiklerinde (Romalılar 1:20), bu durum “akılsız yüreklerin” kararmasına (ayet 21), putperestliğe (ayet 23) ve cinsel ahlaksızlığa (ayet 24) yol açan aşağı doğru bir süreci başlatır. Sonunda insanlar Tanrı'nın gerçeğini yalanla değiştirdiler (ayet 25). Başka bir deyişle, insanlığın ruhsal aldatılması, açıkça görülen gerçeğin reddedilmesinin doğrudan sonucudur. İmansız kişi bir değiş tokuş yapmıştır; gerçeği bırakıp yalanı seçmiştir ve şeytan da günahkâra seçebileceği çok çeşitli yalanlar sunarak bu değiş tokuşu kolaylaştırmaktan mutluluk duyar.
Tanrı'ya karşı direnen herkes ruhsal aldatılmaya düşme riski taşır (2. Selanikliler 2:8-10). Doğa boşluktan hoşlanmaz ve gerçeğin kovulmasıyla oluşan boşluk kısa sürede gerçeğin altında bir şeyle doldurulur. Gerçeği bırakırsanız, neredeyse her şeye inanabilirsiniz.
Havva, kendisini doğru olanı yaptığını sanırken yanlış yapmaya zorlayan şeytani bir güç karşısında tamamen çaresiz kaldığı için günah işlemedi. Evet, ona yalan söylendi; ama o yalanı dinlemeyi seçti. Bunun ardından yasak olana özlemle baktı ve sonunda daha iyi bir yaşam umuduyla meyveyi aldı.
Bütün insan günahı insanın kendi seçimine dayanır (1. Korintliler 10:13). Gerçeği reddettiğimizde kendimizi yalana karşı savunmasız bırakırız. Ruhsal gerçeğin tekrar tekrar reddedilmesi, ilahi bir sonuç olarak ruhsal aldatılmayı beraberinde getirir.
Tanrı çoğu zaman ruhsal aldatılmaya, bilinçli günahın bir cezası olarak izin verir ve aynı zamanda yaşamlarımızda, Kendisi Gerçek olan Rabbimiz İsa Mesih'e ne kadar çok ihtiyaç duyduğumuzun farkına varmamızı sağlamak için buna müsaade eder (Yuhanna 14:6).
English
Tanrı neden aldatılmaya izin verir?
