Soru
Rab'bi övmek ne demektir?
Yanıt
Mezmur 117:1–2 şöyle der: "Çünkü bize beslediği sevgi büyüktür, RAB'bin sadakati sonsuza dek sürer. RAB'be övgüler sunun!" Pavlus bu ayeti Romalılar 15:8–13'te alıntılar. Rab'bi övmek kesinlikle bütün insanların yapması gereken bir şeydir. Peki O'nu övmek tam olarak ne anlama gelir?
İngilizce Kutsal Kitaplarımızda "övmek" olarak çevrilen İbranice ve Grekçe birçok farklı sözcük vardır. Özünde övmek, hayranlığı ya da onayı ifade etmektir. Rab'bi nitelikleri, işleri ve karakteri için överiz. Övgü; kutsama, takdir etme, onurlandırma, şükretme, kutlama ve sevinme eylemlerini içerir. Rab'bi överiz çünkü O bütün övgülerimize layıktır. Her türlü hayranlık ve onaya layık olan O'dur.
Davut, Antlaşma Sandığı'nı Ovet-Edom'un evinden Yeruşalim'e getirdiğinde, "RAB'bin Antlaşma Sandığı önünde hizmet etmek, İsrail'in Tanrısı RAB'bi anmak, O'na şükretmek ve övgüler sunmak için bazı Levililer'i atadı" (1. Tarihler 16:4). Kısmen de şunları yapmaları gerekiyordu: "RAB'be şükredin, O'nu adıyla çağırın, Halklara duyurun yaptıklarını! O'nu ezgilerle, ilahilerle övün, Bütün harikalarını anlatın! Kutsal adıyla övünün, Sevinsin RAB'be yönelenler! RAB'be ve O'nun gücüne bakın, Durmadan O'nun yüzünü arayın! Ey sizler, kulu İsrail'in soyu, Seçtiği Yakupoğulları, O'nun yaptığı harikaları, Olağanüstü işlerini Ve ağzından çıkan yargıları anımsayın! Tanrımız RAB O'dur, Yargıları bütün yeryüzünü kapsar. O'nun antlaşmasını, Bin kuşak için verdiği sözü, İbrahim'le yaptığı antlaşmayı, İshak için içtiği andı sonsuza dek anımsayın. 'Hakkınıza düşen mülk olarak Kenan ülkesini size vereceğim' diyerek, Bunu Yakup için bir kural, İsrail'le sonsuza dek geçerli bir antlaşma yaptı. O zaman bir avuç insandınız, Sayıca az ve ülkeye yabancıydınız. Bir ulustan öbürüne, Bir ülkeden ötekine dolaşıp durdular. RAB kimsenin onları ezmesine izin vermedi, Onlar için kralları bile payladı: 'Meshettiklerime dokunmayın, Peygamberlerime kötülük etmeyin!' dedi. Ey bütün dünya, ezgiler söyleyin RAB'be! Her gün duyurun kurtarışını! Görkemini uluslara, Harikalarını bütün halklara anlatın! Çünkü RAB uludur, yalnız O övgüye değer, İlahlardan çok O'ndan korkulur. Halkların bütün ilahları bir hiçtir, Oysa gökleri yaratan RAB'dir. Yücelik, ululuk O'nun huzurundadır, Güç ve sevinç O'nun konutundadır. Ey bütün halklar, RAB'bi övün, RAB'bin gücünü, yüceliğini övün, RAB'bin görkemini adına yaraşır biçimde övün, Sunular getirip O'nun önüne çıkın! Kutsal giysiler içinde RAB'be tapının! Titreyin O'nun önünde, ey bütün yeryüzündekiler! Dünya sağlam kurulmuş, sarsılmaz. Sevinsin gökler, coşsun yeryüzü, Uluslar arasında, 'RAB egemenlik sürüyor!' densin. Gürlesin deniz içindekilerle birlikte, Bayram etsin kırlar ve üzerindekiler! O zaman RAB'bin önünde ormanın ağaçları Sevinçle haykıracak. Çünkü O yeryüzünü yargılamaya geliyor. RAB'be şükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur. Şöyle seslenin: 'Kurtar bizi, ey kurtarıcımız Tanrı, Topla bizi, ulusların arasından çıkar. Kutsal adına şükredelim, Yüceliğinle övünelim. İsrail'in Tanrısı RAB'be Öncesizlikten sonsuza dek övgüler olsun!' Bütün halk, 'Amin!' diyerek RAB'be övgüler sundu" (1. Tarihler 16:8–36).
Davut'un bu talimatlarında Tanrı'yı övmenin birkaç önemli yönünü görürüz. Tanrı'ya olan övgümüz O'nun uluslar arasında tanınmasına yardım eder. Tanrı'yı överken O'nun iyiliğini başkalarına duyururuz. Rab'bi övmek, O'nun yaptıklarını hatırlamayı da içerir. Tanrı'yı hem mucizeleri hem de yargıları için överiz. O'nun merhameti de adaleti de övgüye layıktır. Rab'bi övmek aynı zamanda O'nun sadakatini ve vaatlerini hatırlamayı da içerir. Verdiği bütün sözleri yerine getireceği için O'nu överiz. O'nun sevgisinin sonsuz olduğu için Rab'bi överiz. Her yerdeki bütün insanlar, Tanrı'nın kim olduğuna dayanarak O'nun övgüye layık olduğunu görmelidir. Doğanın kendisi bile Rab'bi övmeye ve O'nun egemenlik sürdüğünü ilan etmeye çağrılır. Kurtuluş için Tanrı'ya yakarırız, çünkü bizi yalnızca O kurtarabilir; O'nun kurtarışına karşılık verdiğimiz tepki ise O'nu övmektir. Tanrı "ezelden ebede dek" övülmelidir; Rab'bi övmek bir kerelik bir olay değil, sürekli yaptığımız bir şeydir.
Övgü, Tanrı'ya tapınmanın temel bir parçasıdır. Davut, gelecekteki tapınakta müzik aletleriyle Rab'bi övmeleri için Levililer'in bir bölümünü ayırdı (1. Tarihler 23:1–5, 30). Daha sonra tapınak yeniden inşa edilirken, "Yapıcılar RAB'bin Tapınağı'nın temelini atınca, İsrail Kralı Davut'un kuralı uyarınca kâhinler RAB'bi övmek için tören giysilerini giymiş olarak ellerinde borazanlarla, Levili Asafoğulları da zillerle yerlerini aldılar. RAB'be övgüler, şükranlar sunarak ezgi okudular: 'RAB iyidir; İsrail'e sevgisi sonsuzdur'" (Ezra 3:10–11).
Rab'bi büyük kurtuluş planı için överiz ve Hristiyan birliği övgüyü teşvik eder: "Bu nedenle, Mesih sizi kabul ettiği gibi, Tanrı'nın yüceliği için birbirinizi kabul edin. Çünkü diyorum ki Mesih, Tanrı'nın güvenilir olduğunu göstermek için Yahudiler'in hizmetkârı oldu. Öyle ki, atalarımıza verilen sözler doğrulansın ve öteki uluslar merhameti için Tanrı'yı yüceltsin. Yazılmış olduğu gibi: 'Bunun için uluslar arasında sana şükredeceğim, Adını ilahilerle öveceğim.' Yine deniyor ki, 'Ey uluslar, O'nun halkıyla birlikte sevinin!' Ve, 'Ey bütün uluslar, Rab'be övgüler sunun! Ey bütün halklar, O'nu yüceltin!'" (Romalılar 15:7–11). Rab'bi överiz ve bunu yaparken Baba'yı öven İsa'nın örneğini izleriz (Matta 11:25).
Efesliler 1:3-10'da Pavlus şöyle yazar: "Bizi Mesih'te her ruhsal kutsamayla göksel yerlerde kutsamış olan Rabbimiz İsa Mesih'in Babası Tanrı'ya övgüler olsun. O kendi önünde sevgide kutsal ve kusursuz olmamız için dünyanın kuruluşundan önce bizi Mesih'te seçti. Kendi isteği ve iyi amacı uyarınca İsa Mesih aracılığıyla kendisine oğullar olalım diye bizi önceden belirledi. Öyle ki, sevgili Oğlu'nda bize bağışladığı yüce lütfu övülsün. Tam bir bilgelik ve anlayışla üzerimize yağdırdığı lütfunun zenginliği sayesinde Mesih'in kanı aracılığıyla Mesih'te kurtuluşa, suçlarımızın bağışlanmasına kavuştuk. Tanrı sır olan isteğini, Mesih'te edindiği iyi amaç uyarınca bize açıkladı. 10Zaman dolunca gerçekleştireceği bu tasarıya göre, yerdeki ve gökteki her şeyi Mesih'te birleştirecek."
Yaşamlarımız Mesih'in doğruluğuyla dolduğunda, bu Rab'bin övülmesine yol açar. Filipililer 1:9–11'de Pavlus şöyle dua etti: "Duam şu ki, sevginiz, bilgi ve her tür sezgiyle durmadan artsın. Öyle ki, üstün değerleri ayırt edebilesiniz ve böylece Tanrı'nın yüceltilip övülmesi için İsa Mesih aracılığıyla gelen doğruluk meyvesiyle dolarak Mesih'in gününde saf ve kusursuz olasınız." Yakup 3:9–10 ise hem Tanrı'yı övüp hem de başkalarını lanetleyemeyeceğimiz konusunda bizi uyarır. Eğer gerçekten Tanrı'yı öveceksek, eylemlerimiz (ve sözlerimiz) O'nun doğru karakteriyle uyumlu olmalıdır.
Rab'be olan övgümüz sürekli olmalıdır: "Bu nedenle, İsa aracılığıyla Tanrı'ya sürekli övgü kurbanları, yani O'nun adını açıkça anan dudakların meyvesini sunalım" (İbraniler 13:15). "Sizi karanlıktan şaşılası ışığına çağıran Tanrı'nın erdemlerini duyurmak için seçildiniz" (1. Petrus 2:9).
Kimi överiz? Yalnızca Rab'bi (Mezmur 148:13). O'nu nasıl överiz? Ezgiler söyleyerek (Mezmur 149:1), dans ederek (ayet 2), müzik aletleriyle (Mezmur 150:3), sözlerimizle (Mezmur 35:28), eylemlerimizle (Koloseliler 3:17), doğruluğumuzla (Mezmur 119:7) ve bütün yüreğimizle (Mezmur 86:12). Rab'bi ne zaman överiz? Her zaman (Mezmur 34:1). Bizi yaratan ve kurtaran Olan'a hayranlığımızı, onayımızı, şükranımızı ve sevincimizi ifade etmeliyiz. "RAB'be övgüler sunun! Ne güzel, ne hoş Tanrımız'ı ilahilerle övmek! O'na övgü yaraşır" (Mezmur 147:1).
English
Rab'bi övmek ne demektir?
