Soru
Ben bir Mormon'um. Neden Hristiyan olmayı düşünmeliyim?
Yanıt
"Neden Hristiyan olmayı düşünmeliyim?" diye soran herhangi bir dinden - ya da hiçbir dinden olmayan - herkes Hristiyanlığın iddialarını göz önünde bulundurmalıdır. Bu soruyu soran bir Mormon için, Kutsal Kitap'a dayalı Hristiyanlık ile Mormon Kilisesi felsefesi arasındaki farklar öncelikli sorgulama alanı olmalıdır. Eğer Kutsal Kitap Tanrı Sözü ise (hem Joseph Smith hem de Brigham Young buna inanıyordu), o zaman Mormonluğun ve Son Zaman Azizlerinin temel inançları (eğer bu inançlar güvenilir ise) Kutsal Kitap'ın öğrettikleriyle tutarlı olmalıdır. Bununla birlikte, tutarsızlıklar vardır ve Mormonizm ile Kutsal Kitap arasındaki dört tutarsızlık alanına bakacağız.
1) Hristiyan olmayı düşünen bir Mormon, Mormonluğun Kutsal Kitap dışı kaynaklara bağımlılığı öğrettiğini anlamalıdır. Kutsal Kitap, Hristiyan yaşamı için yeterli bir öğreti olduğunu (2. Timoteos 3:16) ve Tanrı'nın Kutsal Kitap'ta bildirdiklerine ekleme yapma yetkisine sahip olduğunu iddia eden herkesi özellikle lanetlediğini öğretir. Başka bir deyişle, Tanrı yazılı vahyinin tamamlandığını bildirmiştir (Vahiy 22:18-19). Bu nedenle, Tanrı'nın daha fazlasını yazması için bir neden yoktur. Kitabını yazan, tamamlandığını söyleyen ve daha sonra bir şeyi unuttuğunu fark eden bir Tanrı ya gelecek için plan yapmamıştır ya da ilk seferinde her şeyi yazacak kadar bilgi sahibi değildir. Böyle bir Tanrı, Kutsal Kitap'ın Tanrısı değildir. Yine de Mormonluk, Kutsal Kitap'ın dört yetkili kaynaktan yalnızca biri olduğunu, diğer üçünün Mormon Kitabı, Doktrin ve Antlaşmalar ve Büyük Değerli İnci olduğunu öğretir. Bu üçü, gerçekten esinlenmiş ilk ve tek metin olan Kutsal Kitap'a aykırı olmalarına rağmen Tanrı tarafından esinlendiklerini ilan eden tek bir adamdan gelmiştir. Kutsal Yazılar'a ek malzeme eklemek ve bunu esinleme olarak adlandırmak Tanrı'yla çelişmektir.
2) Hristiyan olmayı düşünen bir Mormon, Mormonluğun daha düşük bir tanrıyı desteklediğini anlamalıdır. Mormonluk, Tanrı'nın her zaman evrenin Yüce Varlığı olmadığını (Mormon Doktrini, s. 321) ancak doğru yaşam sayesinde bu statüye eriştiğini öğretir (Peygamber Joseph Smith'in Öğretileri, s. 345). Ancak doğruluğu kim tanımlar? Bu standart sadece Tanrı'nın Kendisinden gelebilir. Dolayısıyla, Tanrı'dan kaynaklanan önceden belirlenmiş bir standardı karşılayarak Tanrı'nın Tanrı olduğu öğretisi bir çelişkidir. Ayrıca, ebedi ve kendi kendine var olmayan bir Tanrı, Kutsal Kitap'ın Tanrısı değildir. Kutsal Kitap Tanrı'nın ebediyen kendi kendine var olduğunu (Yasa'nın Tekrarı 33:27; Mezmur 90:2; 1. Timoteos 1:17) ve yaratılmadığını, Yaratıcı'nın Kendisi olduğunu öğretir (Yaratılış 1; Mezmur 24:1; Yeşaya 37:16; Koloseliler 1:17-18).
3) Hristiyan olmayı düşünen bir Mormon, Mormonluğun Kutsal Kitap öğretisiyle tamamen tutarsız olan şişirilmiş bir insanlık görüşü öğrettiğini anlamalıdır. Mormonluk herhangi bir insanın da tanrı olabileceğini öğretir (Teachings of the Prophet Joseph Smith, s. 345-354; Doctrine & Covenants 132:20). Oysa Kutsal Kitap hepimizin doğuştan günahkâr olduğumuzu (Yeremya 17:9; Romalılar 3:10-23; 8:7) ve yalnızca Tanrı'nın Tanrı olduğunu (1. Samuel 2:2; Yeşaya 44:6, 8; 46:9) tekrar tekrar öğretir. Yeşaya 43:10 Tanrı'nın kendi sözlerini kaydeder: "Benden önce bir tanrı olmadı, Benden sonra da olmayacak." Mormonluğun, Kutsal Yazılar'daki böylesine ezici kanıtlar karşısında insanların tanrı olacağını iddia edebilmesi, insanın Tanrı'nın yerini gasp etme arzusunun derinliğinin bir kanıtıdır; bu arzu Şeytan'ın yüreğinde doğmuş (Yeşaya 14:14) ve onun tarafından Bahçe'de Adem ve Havva'ya aktarılmıştır (Yaratılış 3:5). Tanrı'nın tahtını gasp etme ya da paylaşma arzusu, son zamanlarda aynı arzuyla hareket edecek olan Mesih Karşıtı da dahil olmak üzere, babaları şeytandan olan herkesi karakterize eder (2. Selanikliler 2:3-4). Tarih boyunca birçok sahte din aynı Tanrı olma arzusuyla hareket etmiştir. Ama Tanrı kendisinden başka Tanrı olmadığını ilan eder ve biz O'na karşı gelmeye cesaret edemeyiz.
4) Hristiyan olmayı düşünen bir Mormon, Mormonluğun Kutsal Yazılara aykırı olarak kurtuluşumuzu kazanabileceğimizi öğrettiğini anlamalıdır (İnanç Maddeleri, s.92; 2. Nefi 25:23). İmanımız nedeniyle kesinlikle farklı yaşayacak olsak da, bizi kurtaran işlerimiz değil, yalnızca Tanrı'nın bize karşılıksız bir armağan olarak verdiği iman aracılığıyla lütfudur (Efesliler 2:4-10). Bunun nedeni Tanrı'nın sadece kendi mükemmel doğruluğunu kabul etmesidir. Mesih kendi mükemmelliğini bizim günahımızla değiştirmek için çarmıhta ölmüştür (2. Korintliler 5:21). Tanrı'nın gözünde ancak Mesih'e iman ederek kutsal kılınabiliriz (1. Korintliler 1:2).
Sonuçta, sahte bir Mesih'e iman sahte bir kurtuluşa yol açar. "Kazanılan" her kurtuluş sahte bir kurtuluştur (Romalılar 3:20-28). Kendi erdemlerimizle kurtuluşa layık olamayız. Eğer Tanrı'nın Sözü'ne güvenemiyorsak, o zaman güvenmek için hiçbir dayanağımız yoktur. Eğer Tanrı'nın Sözü'ne güvenebiliyorsak, o zaman O'nun Sözü'nün tutarlı ve güvenilir olduğunu kabul etmeliyiz. Eğer Tanrı Sözünü doğru bir şekilde koruyamasaydı ya da korumasaydı, o zaman Tanrı olmazdı. Mormonluk ile Hristiyanlık arasındaki fark, Hristiyanlığın sonsuza dek kendi kendine var olan, bizim ulaşamayacağımız mükemmel ve kutsal bir standart koyan ve daha sonra büyük sevgisinden dolayı Oğlunu bizim için çarmıhta ölmesi için göndererek günahımızın bedelini ödeyen bir Tanrı ilan etmesidir.
Eğer İsa Mesih'in her şeye yeten kurbanına güvenmeye hazırsanız, Tanrı'ya şu sözleri söyleyebilirsiniz: "Baba Tanrı, günahkâr olduğumu ve senin gazabına layık olduğumu biliyorum. İsa'nın tek Kurtarıcı olduğunu kabul ediyor ve buna inanıyorum. Beni kurtarması için yalnızca İsa'ya güveniyorum. Baba Tanrı, lütfen beni bağışla, beni temizle ve beni değiştir. Harika lütfunuz ve merhametiniz için teşekkür ederiz!"
English
Ben bir Mormon'um. Neden Hristiyan olmayı düşünmeliyim?
