Soru
Tanrı neden Hitler ve Saddam gibi kötü insanların iktidara gelmesine izin verir?
Yanıt
Kutsal Kitap, Tanrı'nın egemen olduğunu söyler. Bu, yalnızca bazı şeylerin değil, her şeyin son tahlilde O'nun denetimi altında olduğu anlamına gelir. Havanın kontrolü O'ndadır (Mezmur 148:8), yaşam ve ölüm O'nun elindedir (Mezmur 104:29-30) ve hatta önemsiz gibi görünen olaylar bile O'nun egemenliğinin kapsamındadır (Süleyman'ın Özdeyişleri 16:33). Tanrı'nın egemenliği ulusların yöneticilerine de uzanır. “Tanrı'nın adına öncesizlikten sonsuzluğa dek övgüler olsun! Bilgelik ve güç O'na özgüdür. O'dur zamanları ve mevsimleri değiştiren. Kralları tahttan indirir, tahta çıkarır. Bilgelere bilgelik, Anlayışlılara bilgi verir” (Daniel 2:20-21). Büyük Koreş'in doğumundan yüz elli yıl önce Tanrı onu adıyla çağırıyor ve Pers tahtına çıkaracağını vaat ediyordu: “Koreş'i doğrulukla harekete geçirecek, Yollarını düzleyeceğim” (Yeşaya 45:13). Tanrı'nın egemen planı, putperest Koreş'e, gururlu Nebukadnessar'a ve evet, dünyanın Hitler'lerine ve Saddam Hüseyin'lerine de yer verir.
Romalılar 13:1 şöyle der: “Herkes, baştaki yönetime bağlı olsun. Çünkü Tanrı'dan olmayan yönetim yoktur. Var olanlar Tanrı tarafından kurulmuştur.” Bu oldukça çarpıcı bir ifadedir; çünkü Romalılar kitabı büyük olasılıkla MS 56-57 yıllarında yazılmıştır. O dönemin imparatoru Neron'du ve son derece kötü bir yöneticiydi. Neron, kilise tarihindeki en şiddetli Hristiyan zulümlerinden birine öncülük etti. Pavlus bu bölümü yazdığında Neron'un kötülüğünün farkındaydı; buna rağmen Tanrı'nın onu neden iktidara getirdiğini sorgulamaz. Aslında Pavlus Neron'un adını bile anmaz; yönetimlerin “Tanrı tarafından kurulmuş olduğu” yönündeki genel gerçek her yerdeki bütün yöneticiler için geçerlidir.
Elçilerin İşleri 8. bölümde yönetim yetkililerinin ilk kiliseye zulmettiğini görürüz. Bu zor bir dönemdi ve muhtemelen bazı imanlılar Tanrı'nın egemenliğinden şüphe etmeye ya da O'nun ilgisini sorgulamaya başlamıştı. Ancak bu zulmün sonucu olarak Yeruşalim'deki kilise “Yahudiye ve Samiriye'nin her yanına dağıldı” (ayet 1). Böylece, kısmen yetki sahibi kötü insanlar yüzünden Büyük Görev uygulamaya konuldu, Müjde yayıldı ve kilise büyüdü.
Tanrı kötü insanların yönetmesine neden izin verdiğini açıkça söylemez. Bazen Tanrı kötü yöneticileri halkını yargılamak ve onları yeniden doğruluğa döndürmek için kullanmıştır. Bütün yöneticilerin yaptıklarından dolayı Tanrı'ya hesap vereceğini belirtmek önemlidir. Örneğin Tanrı, Yahuda'yı tekrar eden putperestliği nedeniyle cezalandırmak için Babil Kralı Nebukadnessar'ı yükseltti (2. Krallar 20:17-18). Daha sonra Babil, amacını yerine getirdikten sonra kendi kötülüğü nedeniyle yargılandı (Yeşaya 13:19; 14:4). Kralları Nebukadnessar da kişisel bir yargıya uğradı (Daniel 4). Tanrı aynı şeyi Asur için de yaptı; belirli bir amaç için yükselmesine izin verdi ve sonra o ulusun gururunu ve acımasızlığını yargıladı (Yeşaya 10:5-19).
Tanrı bazen kötü bir kayzerin, çarın, führerin, sultanın veya despotun yönetmesine izin verir ve bunun nedenleri her zaman açık değildir. Ancak şunu biliyoruz: Tanrı her zaman yöneticilere sınırlar koyar (bkz. Mezmur 74:12-17). İnsan yöneticiler her şeye gücü yeten değildir, sonsuz değildir ve cezadan muaf değildir. Bir hesap günü gelecektir. Günahları içinde ölen yöneticiler nihai cezayla, yani cehennemde sonsuzlukla yüzleşecektir. Hitler, Lenin ve Mesih'i reddedip Tanrı'nın halkına zulmeden diğer kişiler uzun zamandır cehennemde cezalarını çekmektedirler.
English
Tanrı neden Hitler ve Saddam gibi kötü insanların iktidara gelmesine izin verir?
