Soru
Tanrı neden En Yüce Tanrı olarak tanımlanır?
Yanıt
En Yüce Tanrı veya bazen En Yüce RAB ifadeleri, Kutsal Kitap boyunca göğün ve yerin Yaratıcısı olan RAB'bi tanımlamak için kullanılan terimlerdir. Mezmur 57:2 şöyle der: “Yüce Tanrı'ya, Benim için her şeyi yapan Tanrı'ya sesleniyorum.” “En Yüce Tanrı” olarak çevrilen İbranice sözcükler çoğunlukla Elohim (veya El) Elyon'dur ve kelime anlamıyla “en üstün Tanrı” demektir (Yaratılış 14:22; Mezmur 78:35). En Yüce RAB unvanında kullanılan İbranice sözcükler ise Elohim Yahve'dir. Yüce olan şeyleri bizden “daha yüksek” olarak tanımlarız: Makamda, unvanda, güzellikte, konumda veya zekâda daha yüksek. Yetki bile yükseklik kavramıyla ifade edilir; en üst düzey yöneticiden sıradan işçiye kadar. Yükseklik, güçte, kudrette ve yetkide üstünlük fikrini taşır. Bu nedenle En Yüce Tanrı veya En Yüce RAB, Yahve'den, yani RAB'den daha üstün tapınılacak ya da yüceltilecek hiçbir tanrı, put veya yaratılmış varlık olmadığı anlamına gelir; çünkü O her bakımdan üstündür.
Daniel 4:2 şöyle der: “Yüce Tanrı'nın benim için gerçekleştirdiği belirtileri ve şaşılası işleri size bildirmeyi uygun gördüm.” Burada En Yüce Tanrı ifadesi, “en yüksek RAB” anlamına gelen İbranice Yahve İllay sözcüklerinden çevrilmiştir. Başka yerlerde ise İbranice "al" veya "el" sözcüğü tek başına “En Yüce Tanrı” anlamında kullanılır; bu anlam bağlamdan açıkça anlaşılır. Yeni Antlaşma Grekçesinde, Theou hypsistou sözcükleri (Luka 8:28; İbraniler 7:1) “En Yüce Tanrı” olarak çevrilmiştir. Tanrı'yı tanımlamak için kullanılan bütün bu ifadelerin açık anlamı şudur: O, tapınmamızın mümkün olan en yüce nesnesidir. İnsan yapımı tanrılar hiçbir düzeyde O'nunla boy ölçüşemezler ve bu nedenle onlara tapınılmamalıdır (Yasa'nın Tekrarı 27:13; Vahiy 9:20).
Tanrı ilk kez kendisini hangi adla çağıracaklarını açıkladığında Musa'ya, “BEN BEN'İM” dedi (Mısır'dan Çıkış 3:14). Buradan Yahve adı gelir; bu ad bazen “Yehova” olarak çevrilir. Tanrı'nın kendisini bu şekilde tanımlaması, RAB'bin benzersiz ve kendine yeterli olduğu anlamına gelir. O sadece VAR OLAN'dır. O, hiçbir şeye ve hiç kimseye benzemez. 1. Samuel 5:1-8'de RAB, En Yüce Tanrı olduğunu çok açık bir şekilde gösterir. Filistliler RAB'bin Sandığı'nı ele geçirdikten sonra onu kendi putları Dagon'un tapınağında onun yanına koydular. Ertesi gün Dagon yere düşmüş, adeta En Yüce RAB'bin önünde eğilmişti. Filistliler putlarını yeniden yerine diktiler, fakat ertesi gün yine düşmüştü; bu kez başı ve elleri kopmuştu. En Yüce RAB dünyaya, hiçbir tanrının O'nun yanında ya da O'nun üstünde duramayacağını göstermekteydi.
Şaşırtıcı olan şudur ki, En Yüce Tanrı bizi kendisini tanımaya davet eder. En Yüce Tanrı'yı tanımanın ilk adımı O'nun var olduğunu kabul etmektir (İbraniler 11:6). Sonraki adım ise O'nun her şey karşısındaki konumunu kabul etmektir (Yeşaya 46:9-11; Mısır'dan Çıkış 20:3). Hayatımızdaki başka tanrıların yanına O'nu yerleştirmeye çalışırken O'nu tanıyamayız. Sonra da O'nu kişisel yaşamlarımızın Rabbi olarak sevmeyi ve O'na itaat etmeyi seçmeliyiz (Yaratılış 5:24; Yeşaya 46:9; 2. Tarihler 14:2). Bunu, hak ettiğimiz cezayı üstlenmek için beden almış olan En Yüce Tanrı'nın İsa Mesih olduğunu kabul ederek yaparız (Yuhanna 14:6; 20:28; 2. Korintliler 5:21). Yahve, biz O'nu kabul etsek de etmesek de En Yüce Tanrı olarak varlığını sürdürür; ancak O'nu isteyerek aradığımızda (Yeremya 29:13), yaşamlarımızda En Yüce Tanrı olarak O'ndan zevk alabiliriz.
English
Tanrı neden En Yüce Tanrı olarak tanımlanır?
