Soru
Ahlaki Terapötik Deizm nedir?
Yanıt
Ahlaki Terapötik Deizm terimi ilk olarak sosyologlar Christian Smith ve Melina Lundquist Denton tarafından kullanılmıştır. Kapsamlı araştırmalara dayanarak, Amerikalı gençlerin, hatta Hristiyan olduğunu iddia edenlerin bile, baskın inançlarını belirlediler. Bu temel inançlara Ahlaki Terapötik Deizm adını verdiler. Ahlaki Terapötik Deizmin beş temel inancı şöyledir:
1. Dünyayı yaratan, düzenleyen ve yeryüzündeki insan hayatını gözeten bir tanrı vardır.
2. Tanrı, Kutsal Kitap'ta ve çoğu dünya dininde öğretildiği gibi, insanların birbirlerine karşı iyi, nazik ve adil olmalarını ister.
3. Hayatın temel amacı mutlu olmak ve kendinden memnun olmaktır.
4. Tanrı, bir sorunu çözmek için gerekli olmadıkça, kişinin hayatına özellikle müdahil olmak zorunda değildir.
5. İyi insanlar öldüklerinde cennete giderler.
Ahlaki Terapötik Deizm'in inançları, yukarıdaki 2 ve 5 numaralı maddelerde belirtildiği gibi, "iyi olmak"a yüksek değer verdiği için "ahlaki"dir. İyi, Kutsal Kitap'ın ahlaki emirlerinden ziyade popüler kültür tarafından tanımlanır. Bu nedenle, Kutsal Kitap'ın günah olarak nitelendirdiği davranışlara hoşgörü göstermek "iyi" olarak görülebilirken, bu davranışları "günah" olarak nitelendirmek hoşgörüsüzlük veya nefret olarak görülebilir, ki bu kötüdür.
Ahlaki Terapötik Deizm'in inançları, yukarıdaki 3 ve 4 numaralı inançlarda ifade edildiği gibi, birincil değerin kendini iyi hissetmek olması bakımından "terapötik"tir. Tanrı'nın "görevi" bize bakmaktır.
Yazarlar deizm kelimesini kullanmışlardır, çünkü Ahlaki Terapötik Deizm'de Tanrı Yaratıcı olarak var olmakla birlikte, nispeten müdahil değildir (yukarıdaki 1 ve 4 numaralı inançlar). Deistler bu terimin kullanımına itiraz etmişlerdir, çünkü gerçek deizmde Tanrı asla insan işlerine müdahale etmez. O bizi yaratmıştır, ama bizi kendi halimize bırakır. Bu nedenle, bazıları teizm teriminin daha uygun olacağını öne sürmüştür. Teistler, Tanrı'nın var olduğuna ve gerektiğinde, dualara cevap olarak vb. zaman zaman müdahale edebileceğine ve müdahale ettiğine inanırlar.
Ancak, Ahlaki Terapötik Deizm ile ilgili en önemli nokta, teizm ve deizm arasındaki fark değil, bazı gençlerin Kutsal Kitap'ın gerçeklerinden ne kadar uzaklaştıklarıdır. Ahlaki Terapötik Deizmin inançları sadece Y kuşağıyla sınırlı değildir. Görünüşe göre birçok insan Tanrı'yı basitçe "kozmik cin", "ilahi bellboy" veya yol yardım teknisyeni olarak görmektedir. O'nu tanımıyorsunuz veya tanımanıza gerek yok, ama arızalandığınızda O'nu arayabilirsiniz ve O gelip sizi tekrar yola çıkaracaktır. Ahlaki Terapötik Deizme göre en önemli şey iyi, nazik ve hoşgörülü olmaktır, böylece Tanrı sizi sonunda cennete kabul eder. Bu görüş muhtemelen birçok kişi tarafından paylaşılmaktadır ve diğer insanlarla yatay ilişkileri vurgulayan, ancak Tanrı ile ilişkiyi en aza indiren baskın "sivil din" haline gelmektedir. Kısacası, Ahlaki Terapötik Deizm insanlığı merkeze alır ve nihayetinde her bireyi kendi inanç sisteminin merkezine yerleştirir.
Kutsal Kitap'a inanan Hristiyanlar, Ahlaki Terapötik Deizm'in 5 anahtar noktasının tümüyle sorun yaşayacaktır:
1. Sadece "bir tanrı" değil, kendisini Baba, Oğul ve Kutsal Ruh olarak açığa çıkaran Kutsal Kitap'ın Tanrısı vardır. İsa Mesih'i Tanrı olarak onurlandırmayan kimse, Tanrı'yı onurlandırmaz (bkz. Yuhanna 5:23).
2. Tanrı, insanların sadece "iyi" olmasını istemez, onlara kendisine itaat etmelerini emreder. İyi ve güzel olanı tanımlayan O'dur. O, günahı "günah" olarak adlandırır ve onu yargılayacağını vaat eder (bkz. Romalılar 1:18-32).
3. Yaşamın temel amacı Tanrı'ya şükretmektir. Bunun bir yan etkisi, kendimizi iyi hissetmemiz olabilir, ancak amaç bu değildir (bkz. Romalılar 11:36).
4. İnananlar olarak birincil hedefimiz, sürekli Tanrı ile uyum içinde olmak, O'nun rehberliğini takip etmek ve O'nunla günlük bir dostluk içinde olmaktır. Durmadan dua etmeliyiz (1. Selanikliler 5:17).
5. Kimse cennete gidecek kadar iyi değildir. Herkes günah işlemiştir ve Tanrı'nın yüceliğinden yoksundur (Romalılar 3:23); kimse yeterince iyi değildir ve bu yüzden bedenlenmiş Tanrı olan İsa'ya ihtiyacımız vardır. O, bizim yapamadığımız mükemmel bir hayat yaşadı ve bizim günahlarımızın bedelini ödemek için öldü, böylece Tanrı'nın kabulüne layık olabilelim. "Bizler günah karşısında ölelim, doğruluk uğruna yaşayalım diye, günahlarımızı çarmıhta kendi bedeninde yüklendi. O'nun yaralarıyla şifa buldunuz" (1. Petrus 2:24).
Ahlaki Terapötik Deizm resmi bir din değildir. Muhtemelen hiç kimse kendini "Ahlaki Terapötik Deist" olarak tanımlamaz. Asıl sorun, ahlakçılığın Hristiyanlık olmamasıdır ve bu inançlara sahip çoğu insan, aslında kendilerini yüceltmek için yaşarken, kendilerini Hristiyan olarak tanımlamaya meyillidir!
English
Ahlaki Terapötik Deizm nedir?
