ప్రశ్న
చనిపోవాలని కోరుకోవడం తప్పా?
జవాబు
తీవ్రమైన అనారోగ్యం, బాధాకరమైన పరిస్థితులు, లేదా తీవ్రమైన దుఃఖం లేదా భావోద్వేగ నొప్పితో బాధపడుతున్న చాలా మంది చనిపోవాలని కోరుకుంటారు. బాధలో ఉన్నవారు తమ ప్రాణాలను తీసుకోమని దేవుడిని అడగవచ్చా అని ఆశ్చర్యపోతారు. ఇది ఆత్మహత్య రూపమా? మనం చనిపోవాలని ప్రార్థిస్తే దేవుడు మనల్ని స్వర్గానికి తీసుకువెళతాడా? అలాంటి ప్రార్థన పాపమా అనే ప్రశ్న కూడా తలెత్తుతుంది.
మానసిక లేదా శారీరక బాధల నుండి తప్పించుకోవడానికి చనిపోవాలనుకోవడం అనేది చాలా మానవీయమైన పరిస్థితి. ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కూడా, "నా తండ్రీ, వీలైతే ఈ కప్పు నాయొద్దనుండి తీసివేయుము; అయినను నా ఇచ్ఛ ప్రకారము కాక, నీ ఇచ్ఛ ప్రకారము జరుగునుగాక" (మత్తయి 26:39) అని ప్రార్థించారు. ఇది యేసు మానవత్వం మాట్లాడుతున్నట్లు. యేసు శిలువపై ఏమి జరగబోతోందో తెలుసు, కానీ ఆయన దేవుని చిత్తానికి లొంగిపోయారని గమనించండి. అన్ని విషయాలలో, యేసు తండ్రి చిత్తానికి తనను తాను అప్పగించుకున్నారు (యోహాను 5:30). తోటలో, బాధపడటం అవసరమైన సమయాలు ఉంటాయని యేసు ధృవీకరించారు, మరియు అది తండ్రి చిత్తం కాబట్టి ఆయన స్వచ్ఛందంగా బాధపడ్డారు.
విశ్వాసులుగా మనం ఎల్లప్పుడూ, "నీ చిత్తము నెరవేరును గాక" అని ప్రార్థించాలి. మనం చనిపోవాలనుకున్నప్పటికీ, మన సమయం రాకముందే మనలో ఎవరూ చనిపోరు. మన దినములన్నియు దేవునిచేత ముందుగానే నియమించబడ్డాయని, దేవుని చిత్తమునకు వెలుపల ఏదీ వాటిని తగ్గించలేదనే సత్యాన్ని దావీదు ధృవీకరిస్తాడు: "వాటిలో ఒకటి బయటకు రాకముందే నా కొరకు నియమించబడిన దినములన్నియు నీ పుస్తకములో వ్రాయబడియున్నది" (కీర్తనలు 139:16). చనిపోవాలని ప్రార్థించడం కంటే, మనం అనుభవిస్తున్న ఏ బాధలోనైనా స్థిరంగా నిలబడటానికి దేవుని బలాన్ని, కృపను కోరుతూ, మన మరణ సమయాన్ని, వివరాలను నిర్ణయించేది దేవుడేనని ఆయనపై నమ్మకం ఉంచడం మేలు.
బాధ కష్టమైనది, మరియు కొన్నిసార్లు అత్యంత కష్టమైన భాగం ఎందుకు అనే దాని గురించి మనకు ఉండే ప్రశ్నలే. బాధ మనల్ని వినయపరుస్తుంది, మరియు మనుషులుగా మనం వినయంగా, బలహీనంగా మరియు ఇతరులపై ఆధారపడి ఉండటాన్ని ఇష్టపడము. కానీ మనం, "ప్రభువా, ఎందుకు నేను?" అని అడిగినప్పుడు, సమాధానం "ఎందుకు నువ్వే కాకూడదు?" అని కూడా ఉండవచ్చు. నూతన జన్మ పొందిన విశ్వాసులు ఈ భూమిపై శ్రమపడినప్పుడు, ఆ శ్రమకు దేవునికున్న ఒక ఉద్దేశ్యం ఉంటుంది, మరియు ఆయన ప్రణాళికలు మరియు ఉద్దేశ్యాలు ఆయన ఎలా పరిపూర్ణుడు మరియు పరిశుద్ధుడో, అలాగే పరిపూర్ణమైనవి మరియు పరిశుద్ధమైనవి. కీర్తనకర్త మనతో ఇలా చెబుతున్నాడు, "దేవుని విషయాయమైతే, ఆయన మార్గము పరిపూర్ణము" (కీర్తనలు 18:30). దేవుని మార్గాలు పరిపూర్ణమైతే, ఆయన చేసేది మరియు ఆయన అనుమతించేది కూడా పరిపూర్ణమేనని మనం నమ్మవచ్చు. ఇది మనకు సాధ్యం కాదని అనిపించవచ్చు, కానీ యెషయా 55:8–9లో ఆయన మనకు గుర్తుచేసినట్లుగా, మన మనసులు దేవుని మనసులు కావు.
అపొస్తలుడైన పౌలుడు తన "శరీరంలోని ముల్లు" వలన బాధపడ్డాడు—బైబిల్లో వివరించబడని ఒక బాధ అది—మరియు ఆ ముల్లును తొలగించమని అతడు ప్రభువును మూడుసార్లు ప్రార్థించాడు. కానీ, పౌలుడి బాధను క్షణంలో తగ్గించగల దేవుడు, అలా చేయకూడదని నిర్ణయించుకున్నాడు. అతనికి ఇవ్వబడిన "ప్రకటనల సమృద్ధి వలన" అతను అతిగా గొప్పవాడని భావించకుండా, అహంకారంతో ఉబ్బితబ్బిబ్బవకుండా కాపాడటానికి ఆ "ముల్లు" ఉందని ఆయన పౌలుకు గుర్తు చేశారు. కానీ దేవుడు పౌలును తన బాధను ఒంటరిగా భరించేలా శక్తిలేకుండా వదిలివేయలేదు. దేవుడు అతనికి ఇచ్చిన కృప "సరిపోయేది" అని, తనను నిలబెట్టుకోవడానికి అతను దేవుని శక్తిపై ఆధారపడటం ద్వారా దేవునికి మహిమ కలుగుతుందని అతనికి హామీ ఇచ్చాడు. ఈ సత్యాలకు పౌలు ప్రతిస్పందన ఏమిటంటే, తన బలహీనతలు మరియు శ్రమల గురించి సంతోషించడం, ఎందుకంటే వాటిలో దేవుని శక్తి మరియు బలము యొక్క అద్భుతం ప్రదర్శించబడినప్పుడు ఆయనకు మహిమ కలుగుతుంది (2 కొరింథీయులు 12:7–10). అందువల్ల, మరణం ద్వారా ఏ రకమైన బాధ నుండినైనా తప్పించుకోవాలని ప్రయత్నించడానికి బదులుగా, మనం దేవునిపై ఆధారపడి, ఆయనలోనే విశ్రాంతి పొందాలి, ఎందుకంటే బాధలో ఆయన ఉద్దేశ్యం ఎల్లప్పుడూ ఆయనకు మహిమను తెస్తుంది మరియు మన ఆశీర్వాదాలకు సమృద్ధిగా ఉంటుంది.
మనం తీవ్రమైన బాధలో ఉన్నప్పుడు, కొన్నిసార్లు మనం ఇకపై భరించలేమని అనిపిస్తుంది. కానీ బాధ మరియు తీవ్రమైన పరీక్షల ద్వారా పట్టుదలతో నిలిచిన దేవుని పిల్లల ఉదాహరణలు బైబిల్లో ఉన్నాయి. కొందరు మందులతో నయం కాని నొప్పిని అనుభవించారు. మరికొందరు దేవుని ద్వేషించే వారి చేతిలో హింసను మరియు ఘోరమైన మరణాలను అనుభవించారు. మరికొందరు తమ సాక్ష్యాల కోసం ఒంటరితనం, పరిత్యాగం మరియు చెరసాల అనుభవాలు చవిచూశారు. కాబట్టి మనం ఖచ్చితంగా ఒంటరివాళ్ళం కాదు. కానీ దేవుడు ఎల్లప్పుడూ నమ్మదగినవాడు, మరియు ఆయన వాగ్దానం ఏమిటంటే ఆయన మమ్మల్ని ఎప్పటికీ విడిచిపెట్టడు లేదా పరిత్యజించడు (హెబ్రీయులు 13:5).
చివరగా, చనిపోవాలని ప్రార్థించడం నిజంగా పాపమేనా అనే ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పాలంటే, చాలా సులభంగా అది "విశ్వాసం లేనిది పాపమే" (రోమీయులకు 14:23) అనే సూత్రానికి వస్తుంది. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మన అంతరాత్మ అది పాపమని చెబితే, మనకు అది పాపమే. "అప్పుడు, చేయవలసిన మంచి ఏమిటో తెలిసి కూడా చేయని ప్రతివాడు పాపము చేసెను" అని చెప్పే లేఖనము కూడా ఉంది (యాకోబు 4:17). మనల్ని స్వర్గం నుండి దూరం చేసే పాపం ఒక్కటే ఉంది, అది మన రక్షకునిగా ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును తిరస్కరించడమే. కానీ మనం చనిపోవడానికి దేవుణ్ణి ప్రార్థించడం పాపం కావచ్చు, ఎందుకంటే అలా చేయడం విశ్వాస లోపాన్ని సూచిస్తుంది. ఒక మంచి ప్రార్థన ఏమిటంటే, "దేవా, ఏ పరీక్షలోనైనా నన్ను కాపాడతానని మీరు వాగ్దానం చేశారు. నా నిరాశను తొలగించమని, మీ సన్నిధితో నన్ను ఓదార్చమని, మీ బలమైన కుడిచేతితో నన్ను నిలబెట్టమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. అయితే, అన్ని విషయాలలో, నా చిత్తము కాదు, మీ చిత్తము నెరవేరాలి. ఆమేన్."
English
చనిపోవాలని కోరుకోవడం తప్పా?
