ప్రశ్న
మన పునరుత్థాన శరీరం మన ప్రస్తుత శరీరం కంటే ఎలా భిన్నంగా ఉంటుంది?
జవాబు
కొరింథులోని సంఘానికి రాసిన తన మొదటి పత్రికలో, పౌలు మన భౌతిక శరీరాలకు మరియు మన పునరుత్థాన శరీరాలకు మధ్య ఉన్న గొప్ప తేడాలను చర్చిస్తాడు (1 కొరింథీయులు 15:35-54 చూడండి). మన భౌతిక శరీరాలను మన పరలోక (పునరుత్థాన) శరీరాల వైభవంతో పోల్చి, పౌలు ఇలా అంటాడు, "శరీరము క్షయమైనదిగా విత్తబడి అక్షయమైనదిగా లేపబడును; ఘనహీనమైనదిగా విత్తబడి మహిమగలదిగా లేపబడును; బలహీనమైనదిగా విత్తబడి, బలమైనదిగా లేపబడును; ప్రకృతిసంబంధమైన శరీరముగా విత్తబడి ఆత్మసంబంధ శరీరముగా లేపబడును" (వచనాలు 42-44). సంక్షిప్తంగా, మన పునరుత్థాన శరీరాలు ఆత్మసంబంధమైనవి, అక్షయమైనవి, మరియు మహిమతో, శక్తితో లేపబడతాయి.
మొదటి ఆదాము ద్వారా, మనం మన సహజ శరీరాలను పొందాము, అవి భౌతిక వాతావరణానికి సంపూర్ణంగా సరిపోతాయి. అయితే, పతనం యొక్క పరిణామంగా అవి నశించేవిగా మారాయి. అవిధేయత కారణంగా, మానవజాతి మర్త్యమైనదిగా మారింది. వృద్ధాప్యం, క్షీణత, మరియు చివరికి మరణం ఇప్పుడు మనందరినీ ప్రభావితం చేస్తాయి. మనం ధూళి నుండి వచ్చాము, మరియు ధూళికే తిరిగి వెళ్తాము (ఆదికాండము 3:19; ప్రసంగి 3:20). మరొకవైపు, మన పునరుత్థాన శరీరాలు "క్షయమైనది అక్షయతను ధరించుకొనినప్పుడు" అవి ఎప్పటికీ అనారోగ్యం, క్షయం, క్షీణత లేదా మరణాన్ని అనుభవించవు. మరియు "ఈ క్షయమైనది అక్షయతను ధరించుకొనినప్పుడు, ఈ మర్త్యమైనది అమర్త్యతను ధరించుకొనినప్పుడు, విజయమందు మరణము మింగివేయబడెను అని వ్రాయబడిన వాక్యము నెరవేరును" (1 కొరింథీయులు 15:54).
పతనం ఫలితంగా, మనం "ఘనహీనమైనదిగా విత్తబడి" ఉన్నాము. మనం వాస్తవానికి పరిపూర్ణంగా మరియు దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడ్డాము (ఆదికాండము 1:27), కానీ పాపం అగౌరవాన్ని తెచ్చింది. అయినప్పటికీ, మన అపరిపూర్ణమైన మరియు అగౌరవపరిచిన శరీరాలు ఒక రోజు మహిమతో పునరుత్థానం చేయబడతాయనే వాగ్దానం విశ్వాసులకు ఉంది. పాపం విధించిన పరిమితుల నుండి విడుదల పొంది, మన పునరుత్థాన శరీరాలు గౌరవప్రదంగా ఉంటాయి మరియు నిత్యత్వం అంతటా మన సృష్టికర్తను సంతోషపెట్టడానికి మరియు స్తుతించడానికి సంపూర్ణంగా అనువుగా ఉంటాయి.
మన ప్రస్తుత శరీరాలు కూడా బలహీనత మరియు అశక్తతతో గుర్తించబడతాయి. మన భౌతిక "దేవాలయాలు" నిస్సందేహంగా బలహీనంగా, మానవాళిని పీడించే అసంఖ్యాక వ్యాధులకు గురయ్యే విధంగా ఉంటాయి. పాపం మరియు ప్రలోభాల వల్ల కూడా మనం బలహీనపడతాము. అయితే, ఒక రోజు, మన శరీరాలు శక్తితో మరియు మహిమతో పునరుత్థానం చేయబడతాయి, మరియు ఈ రోజు జీవితంలోని లోపాలు మరియు బలహీనతలకు మనం ఇకపై లోబడి ఉండము.
చివరిగా, పునరుత్థానమైన శరీరం ఒక ఆత్మీయమైనదిగా ఉంటుంది. మన సహజ శరీరాలు ఈ లోకంలో జీవించడానికి అనువుగా ఉన్నాయి, కానీ మనం జీవించగల ఏకైక లోకం ఇదే. "రక్తమాంసములు దేవుని రాజ్యమును స్వతంత్రించుకొన నేరవు" (1 కొరింథీయులు 15:50). పునరుత్థానం తర్వాత మనకు "ఆత్మసంబంధ శరీరం" ఉంటుంది, ఇది పరలోకంలో జీవించడానికి సంపూర్ణంగా అనువుగా ఉంటుంది. దీని అర్థం మనం కేవలం ఆత్మలుగా మిగిలిపోతామని కాదు—ఆత్మలకు శరీరాలు ఉండవు—కానీ మన పునరుత్థాన శరీరాలకు భౌతిక పోషణ అవసరం ఉండదని, లేదా జీవితాన్ని నిలబెట్టడానికి సహజ మార్గాలపై ఆధారపడవని అర్థం.
యేసు పునరుత్థానం తర్వాత కనిపించినప్పుడు ఆయన పునరుత్థాన శరీరం ఎలా ఉందో మనం కొంత ఊహించవచ్చు. ఆయన శరీరంలో కనిపించే గాయాలు ఇంకా ఉన్నాయి, మరియు ఆయన శిష్యులు ఆయనను శారీరకంగా తాకగలిగారు, అయినప్పటికీ ఆయన అలసట లేకుండా ప్రయాణించగలిగారు మరియు తన ఇచ్ఛానుసారం కనిపించడం, మాయమవడం చేయగలిగారు. ఆయన గోడలు, తలుపుల గుండా వెళ్ళగలిగారు, అయినప్పటికీ తినడం, త్రాగడం, కూర్చోవడం, మాట్లాడటం కూడా చేయగలిగారు. మన "దీనశరీరములు" ఆయన "మహిమగల శరీరమునకు సమరూపము" గా ఉంటాయని లేఖనము తెలియజేయుచున్నది (ఫిలిప్పీయులు 3:21). నిశ్చయముగా, పాపము వలన కలిగిన శారీరక పరిమితులు, భూమిపై ఆయనకు పూర్తిగా సేవ చేయుటకు మనకు అడ్డుగా ఉన్నవి, అవి శాశ్వతముగా తొలగిపోతాయి. ఇది మనలను శాశ్వతముగా ఆయనను స్తుతించడానికి, సేవించడానికి మరియు మహిమపరచడానికి స్వేచ్ఛగా చేస్తుంది.
English
మన పునరుత్థాన శరీరం మన ప్రస్తుత శరీరం కంటే ఎలా భిన్నంగా ఉంటుంది?
